Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 175924
تاریخ انتشار : 18 آبان 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 52

دکتر حسین بارانی، عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند

پارچه های ضدباکتری پایدار با ثبات رنگ ظاهری تولید شد

ما توانستیم یک منسوج با ویژگی ضدباکتری بسیار مطلوب تولید کنیم که ثبات و پایداری نانوذرات سنتز شده روی آن به میزان چشمگیری نسبت به نمونه های مشابه افزایش داشته است...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محقق دانشگاه بیرجند موفق به ارائه روش جدیدی شده که به کمک آن می توان پارچه های ضدباکتری تولید کرد؛ این روش تغییری در رنگ ظاهری پارچه ایجاد نمی کند و علاوه بر آن، خاصیت ضدباکتری ایجاد شده در آن پایداری بالایی دارد. به گزارش سرویس علمی ایسنا، دکتر حسین بارانی، عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند و محقق طرح اظهار کرد: عموماً تولید منسوجات ضدباکتری به کمک نانوذرات نقره صورت می گیرد. این روش سبب ایجاد تغییر رنگ ظاهری پارچه (ایجاد شید زرد متمایل به قهوه ای) می شود. هدف این کار تولید منسوجاتی با قابلیت ضد میکروبی مطلوب و پایداری است که در ظاهر رنگی آن نیز تغییری ایجاد نشود. محقق طرح تصریح کرد: برای دستیابی به این هدف از نانوکامپوزیت اکسید روی- دی اکسید سیلیکون در ساختار پوشش پارچه استفاده شده است. با استفاده از روش بیان شده در این کار، در ظاهر رنگی پارچه پوشش داده شده هیچ تغییری مشاهده نشده است. وی در ادامه به خصوصیات این دستاورد اشاره کرد و افزود: ما توانستیم یک منسوج با ویژگی ضدباکتری بسیار مطلوب تولید کنیم که ثبات و پایداری نانوذرات سنتز شده روی آن به میزان چشمگیری نسبت به نمونه های مشابه افزایش داشته است. بارانی خاطرنشان کرد: در این تحقیق، پارچه ی پنبه ای با ویژگی ضدباکتری به کمک سنتز و بارگذاری نانوکامپوزیت اکسید روی و دی اکسیدسیلیکون (SiO2) بر روی آن تولید شد. ذکر این نکته الزامی است که در طی مطالعه، نانوذرات با استفاده از دو روش متفاوت روی ساختار پارچه پنبه ای با رویکرد روش درجا (In-situ)، سنتز شدند. در یکی از این روش ها، ابتدا نانوذرات اکسیدروی در محلول سل دی اکسیدسیلیکون سنتز شده و سپس این محلول روی پارچه ی پنبه ای پوشش داده شد. در روش دوم، ابتدا پارچه پنبه ای با دی اکسیدسیلیکون پوشش داده شده و سپس سنتز نانوذرات اکسیدروی بر روی ساختار آن صورت گرفت. به گفته ی این محقق، سنتز نانوذرات بر روی پارچه پنبه ای پوشش داده شده با دی اکسیدسیلیکون، کلوخه شدن نانوذرات را در پی داشته است؛ در حالی که سنتز جداگانه نانوذرات اکسید روی و سپس پوشش دهی پارچه با آن، علاوه بر ایجاد نانوذراتی با ساختار کروی، دارای ویژگی ضدباکتری مطلوب تری نیز بوده است. بارانی تصریح کرد: نتایچ بررسی نمونه پارچه های پنبه ای پوشش داده شده در هر دو روش، نشان دهنده ی هاله عدم رشد باکتری است. با این حال نمونه ی تولید شده به روش اول (سنتز نانوذرات و سپس پوشش دهی پارچه) قطر هاله ی بزرگتری را به دلیل ساختار کروی و پایدار نانوذرات نشان داده است. همچنین نتایج آزمون حرارتی نیز بیانگر این مطلب است که نمونه های ساخته شده به روش اول حاوی بیشترین مقدار اکسیدروی و پایین ترین دمای تجزیه ی اولیه است. نتایج حاصل از پراش پرتو ایکس نیز مؤید ساختار کریستالی شش ضلعی نانوذرات بوده است. یافته های این تحقیقات که حاصل تلاش های دکتر حسین بارانی، عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند است، در مجله ی Applied Surface Science به چاپ رسیده است.