Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 176123
تاریخ انتشار : 2 آذر 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 93

به همت محققان ایرانی

استخراج اورانیوم از آب با نانوذرات جاذب ایرانی

پژوهشگران دانشگاه زابل موفق به طراحی و تولید نوعی نانوذرات جاذب شدند که علاوه بر توانایی تشخیص غلظت های پایین اورانیوم در آب قادر است بالغ بر 94/5 درصد از اورانیوم را از محیط های مختلف استخراج کند...
تهران- ایرنا- پژوهشگران دانشگاه زابل موفق به طراحی و تولید نوعی نانوذرات جاذب شدند که علاوه بر توانایی تشخیص غلظت های پایین اورانیوم در آب قادر است بالغ بر 94/5 درصد از اورانیوم را از محیط های مختلف استخراج کند. به گزارش گروه علمی ایرنا حضور مواد اورانیومی در آب ها و پساب های صنعتی یکی از معضلات کشور های رو به توسعه است. اهمیت پاک سازی این مواد از منابع آبی روز به روز در حال افزایش است. این مواد در جریان های آبی و غیر آبی خروجی از راکتورهای هسته ای، به مقدار کم یافت می شود. اما همین مقادیر کم نیز می تواند بسیار خطرناک باشد. بنابراین این جریان های خروجی باید پیش از دفع تا حد ممکن عاری از هرگونه اورانیوم شود تا از مضرات زیست محیطی آن جلوگیری شود. به همین منظور، این پژوهشگران از نانوجاذب اکسیدروی/کیتوسان برای استخراج مقادیر کم اورانیوم از محیط های آبی استفاده کردند. همچنین برای بهینه سازی فرایند، عمل مدل سازی را به کمک شبکه عصبی مصنوعی به انجام رساندند. نانوذرات اکسیدروی با توجه به خواص نیمه رسانایی خود، می تواند به عنوان یک نانوجاذب موثر مورد مصرف قرار گیرد. با این حال برای افزایش هرچه بیشتر خواص آنها، می توان از این نانوذرات را همراه با کیتوسان به صورت هیبریدی استفاده کرد. در این تحقیقات، حدتشخیص و ضریب تغلیظ، با تعدادی روش دیگر همانند میکرواستخراج مایع-مایع پخشی، فاز جامد سیلیکاژل و پلیمری که برای استخراج اورانیوم استفاده شده بود، مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که این روش دارای ضریب تغلیظ بسیار بالاتری از روش های دیگر و دارای حد تشخیص مناسبی است. دکتر مصطفی خواجه، دانشیار گروه شیمی تجزیه، در این مورد گفت: در این پژوهش ابتدا جاذب نانوذرات اکسید روی/کیتوسان به روش رسوب گیری تهیه شد. سپس یک محفظه نگه دارنده (cartridge) به وسیله این جاذب پر شد. با عبور محلول حاوی اورانیوم از این محفظه، عمل جذب اورانیوم به وسیله جاذب صورت گرفت. پس از جذب، عمل استخراج اورانیوم از جاذب با حلال شوینده بنزن انجام شد. در نهایت عمل تعیین میزان اورانیوم استخراج شده با دستگاه طیف سنجی ماورای بنفش مرئی صورت گرفت. مراحل استخراج اورانیوم توسط نانوجاذب پس از بهینه سازی فرآیند عمل استخراج اورانیوم از نمونه های حقیقی صورت گرفت که نتایج نشان دهنده استخراج بالغ بر 94/5 درصد از اورانیوم از محیط آبی است. در کنار حد تشخیص پایین این نانوجاذب ها، می توان به تغلیظ بسیار بالاتری از روش های دیگر در منابع معتبر اشاره کرد. به گفته خواجه، نتایج آزمایشات نشان می دهد که ضریب تغلیظ برای روش حاضر 125 است. این در حالی است که ضریب تغلیظ برای روش های میکرواستخراج مایع-مایع پخشی، فاز جامد سیلیکاژل و فاز جامد پلیمری به ترتیب برابر با 11، 50 و 108 گزارش شده است. این تحقیقات حاصل تلاش دکتر مصطفی خواجه عضو هیات علمی دانشگاه زابل و الهام جهان بین فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شیمی تجزیه دانشگاه زابل است که نتایج آن در مجله Chemometrics and Intelligent Laboratory Systems منتشر شده است.