Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 176427
تاریخ انتشار : 29 آذر 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 89

به همت محققان ایرانی

آب شرب با تصفیه فاضلاب به کمک فناوری نانو تولید شد

پژوهشگران دانشگاه مازندران با بهره گیری از فناوری نانو موفق به ساخت ابرجاذب زیستی جهت حذف آلاینده های محلول در آب شدند. این جاذب نانوکامپوزیتی قدرت جذب بالایی داشته و به کمک یک میدان مغناطیسی قابل جداسازی از محیط جذب و استفاده ی مجدد است...
علمي و فناوري - پژوهشي: پژوهشگران دانشگاه مازندران با بهره گیری از فناوری نانو موفق به ساخت ابرجاذب زیستی جهت حذف آلاینده های محلول در آب شدند. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، این جاذب نانوکامپوزیتی قدرت جذب بالایی داشته و به کمک یک میدان مغناطیسی قابل جداسازی از محیط جذب و استفاده ی مجدد است. آلودگی آب های سطحی و زیرزمینی یکی از نگرانی های مهم در سال های اخیر بوده است. یون های فلزات سنگین نظیر سرب، کادمیوم، کبالت، نیکل، مس و کروم نمونه های آشکاری از آلاینده های موجود در آب است که با توسعه ی سریع صنعت و افزایش جمعیت در حال افزایش هستند. این یون ها زیست تخریب پذیر نبوده و به راحتی وارد چرخه ی غذایی و در نتیجه بدن جانداران می شوند. به این ترتیب آسیب های جدی و جبران ناپذیری را به محیط زیست و زندگی انسان ها و دیگر جانداران وارد خواهند کرد. راه حل پیشنهادی این محققان جهت رفع این معضل، استفاده از فوق جاذب نانوکامپوزیتی یک پلیمر زیستی حاوی تیاکلیکس آرن است. تیاکلیکس آرن ترکیبی است که به علت وجود حفره و گروه های عاملی هیدروکسی قابلیت ترکیب شوندگی بالایی با کاتیون های سنگین دارد. این نانوکامپوزیت با قیمتی ارزان و بازده بالا قابل تولید است. با استناد به آزمایش های صورت گرفته، قابلیت جذب این نانوکامپوزیت نسبت به نمونه های مشابه بالاتر است. نتایج این طرح می تواند در تصفیه ی فاضلاب های شهری و صنعتی برای دستیابی به آب قابل شرب مفید باشد. به گفته ی دکتر مسلم منصور لکورج، عضو هیأت علمی دانشگاه مازندران، تاکنون روش های مختلفی برای حذف یون های فلزات سنگین از محلول آبی به کار رفته است. جذب سطحی یکی از معمول ترین روش ها برای حذف این مواد از آب است. از مزایای این روش، مقرون به صرفه بودن و کارایی بالای آن حتی در غلظت های پایین یون های فلزی است. وی در ادامه افزود: «در این طرح نانوکامپوزیت سوپر پارامغناطیس زیستی از کیتوسان مغناطیسی عامل دار شده با تیاکلیکس آرن تهیه شده و به عنوان یک ابرجاذب مغناطیسی قوی برای حذف آلاینده ها به کار رفته است. این سوپرجاذب نانوکامپوزیتی به کمک دستگاه های FTIR، SEM، TEM و TGA مشخصه یابی شده اند.» به طور کلی نتایج حاکی از جذب فوق العاده خوب یون های فلزی از آب با استفاده از این نانوکامپوزیت بوده است. علاوه بر این جداسازی جاذب پس از فرایند جذب با یک میدان مغناطیسی خارجی به راحتی قابل انجام است. این پژوهش که در مجله Iranian Polymer Journal (جلد 23، شماره 12، سال 2014، صفحات 933 تا 945) منتشر شده با همکاری دکتر مسلم منصور لکورج، احسان نظرزاده زارع و فرشته حسن زاده انجام شده است.