Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 176648
تاریخ انتشار : 16 دی 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 31

ایران جهانی، جهان ایرانی

دکتر ابراهیم فیاض نوشتاری از دکتر ابراهیم فیاض تقسیم بندی جهان امروز بر اساس محوریت غرب است .حتی تقسیم جهان با مرزهای سیاسی و ملیت های غیر ملیتی و دولت سازی اجباری از قرن هجدهم ، مقدمه وضع امروز بوده است. آنچه را در ادامه می خوانید، دیدگاه های دکتر ابراهیم فیاض است که حاصل تحقیق خود را در چند سطر پیرامون کارکردهای تمدنی شهرهای ایران توضیح داده است . چرخه معرفتی ایران در جغرافیای معرفتی ایران ترسیم می شود .حوزه تمدنی ایران دارای یک نظام جغرافیایی تولید معنا و مبادله معنا است و فهم این چرخه ما را به نظام تولید معنا و مبادله معنای ایران سوق می دهد که برای باز تولید آن در راستای ابر قدرت شدن ایران را هدایت می کند . اصفهان ، قلب معرفتی ایران است که عقل نظری ایران را باز تولید می کند و شیراز مرکز تلفیق فرهنگ هندی با فرهنگ ایرانی است که معرفت شرقی یا هندی باز تولید شده در ایران را باز تولید می کند ( نمونه بارز آن حافظ است ) . و تهران مرکز تلاقی حس گرایی خراسان و احساس گرایی آذری است . این بدنه معرفتی ایران است که تغذیه ساختار معرفتی ایران را به عهده دارد و شهرهای مرزی و همسایگان ایران را تغذیه جهانی می کند. ( به همین دلیل ایران بایستی مثل گذشته ساختار درونی و مرزی خود را با توجه به بیرون خود تنظیم کند تا بتواند ساختار درونی خود را در سطح هدایت گرا و معنا ساز جهانی قرار دهد .) بوشهر ، شهری است که به پشتوانه شیراز ، سیاست گذاری حوزه خلیج فارس را به عهده دارد و تعیین کننده سیاست های ایرانی در ناحیه خلیج فارس است ( نقشه های قدیمی خلیج فارس و خاطرات مربوط به این منطقه سند بسیار مهمی برای نکته مذکور است ) . نکته مهم این است که پشتوانه این نفوذ منطقه ای بو شهر ، شهر شیراز بوده است که از مشروطه به این طرف که متاسفانه جغرافیای وابستگی در ایران رواج یافته ، رابطه این دو شهر نیز در سیاستگذاری خلیج فارس از بین رفته است و بوشهر، شهر مصرفی و بندری تجارت مصرفی ایران شده است . بندرعباس ، شهر آفریقایی ایران است یعنی آفریقای سیاه را پوشش فرهنگی ، سیاسی واقتصادی داده است و این از کناره دریای عمان شروع شده و تا یمن ادامه پیدا کرده و در شرق آفریقای سیاه خاتمه پیدا کرده است که تانزانیا نمونه بارز آن است و طراحی و حرکتهای اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی ایران در این مناطق در بندر عباس صورت می گیرد . زاهدان ، شهر هند ، پاکستان و چین ایران است . نقطه شروع فرهنگ شرق در ایران سیرجان است که در زاهدان به اوج خود می رسد و زاهدان با پشتوانه کرمان به عنوان شهر معرفتی ، می تواند در خصوص سیاستگذاری مربوط به هند ، پاکستان و چین به خوبی عمل کند و مرکز مبادلات شرق ایران را تشکیل دهد . اهواز، شهر خاورمیانه عربی غیر خلیج فارس است . مناطقی مثل شمال عربستان ، عراق عربی ، اردن ، سوریه عربی ، فلسطین ، لبنان عربی ، مصر و شمال آفریقا جزو این مناطق هستند . همدان ، مرکز مطالعه و تعیین نفوذ در کردستان عراق تا شمال سوریه و جنوب ترکیه و شمال لبنان و شمال آفریقا است . در این حوزه صوفیه و تصوف ایرانی وجود دارد ، بنابراین می تواند به مرکز مطالعات غرب ایران تبدیل شود . تبریز ، شهر مطالعات و سیاستگذاری مربوط به ترکیه ، بلغارستان ، رومانی و دریای بالکان است . این نکته گفتنی است که مردم تبریز مردمی تاجر مسلک هستند . ارومیه ، ارومیه را می توان شهر اروپایی و غربی ایران دانست که می تواند دروازه غرب در ایران باشد و برای کشورهای ارمنستان ، گرجستان و اوکراین تا اروپای شرقی برنامه ریزی کند . این شهر ، شهر چند قومی ، چند مذهبی و چند نژادی است . گرگان ، بجنورد و قوچان : مراکز پیوندی آسیای میانه و شرق خزر هستند . بدلیل پیشینه این شهرها ، از نظر اقتصادی و راهبردی ظرفیت بکری دارند .و حلقه مکمل ایرانی در بعد معرفتی هستند و بخش مهمی از خراسان بزرگ را تشکیل می دهند . مشهد مرکز پیوند فرهنگ ساز افغانستان تا شمال چین و مرکز مبادلات فرهنگی با غرب میانه آسیا است . به این ترتیب ، ایران به خودی خود تبدیل به یک جهان می شود ، چرا که تمامی جهان از غرب تا شرق در ایران خلاصه شده است . همانطور که آشکار شد ، فهم ایران جهانی ، کلید ابر قدرتی ایران است . تقسیم بندی جهان امروز بر اساس محوریت غرب است .حتی تقسیم جهان با مرزهای سیاسی و ملیت های غیر ملیتی و دولت سازی اجباری از قرن هجدهم ، مقدمه وضع امروز بوده است که انگلیس برای اولین بار آنرا شروع کرد . بعد از آن آمریکا ، جهان را در قالب جهانی سازی و حمله به کشورها و تجزیه آنها بود. اگر ایران می خواهد پایدار بماند باید به احیای حوزه تمدن خود بازگردد. جغرافیای فرهنگی (نه لزوماً سیاسی) ابر قدرتی خود را ایجاد کند . فرهنگ عمومی ایران بدون این پایدار نخواهد ماند و ایران نه فقط از نظر بیرونی، بلکه از نظر درونی نیز دچار رکورد و واماندگی خواهد شد . * منبع: خبرگزاری فارس، سه شنبه 16 دی 1393