Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 176673
تاریخ انتشار : 17 دی 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 76

به پرواز درآوردن جنگنده میراژ بدون هیچ کتاب آموزشی

گفتگو با امیر خلبان قلی زادگان فرمانده پایگاه دهم نهاجا
امیر خلبان محمود قلی زادگان گفت : به طور مثال ما یک هواپیمای F-4D را که مدت قریب به 15 سال اینجا زمین گیر بود در عرض یک سال و نیم کار اورهالش را به پایان رساندیم و پرواز های آزمایشی و تستش هم انجام شد و در رده ی عملیاتی قرار گرفت. به گزارش مشرق به نقل از پایگاه اطلاع رسانی نیروی هوایی ارتش، پایگاه دهم شکاری شهیدان دلحامد چابهار ، خانه شاهین های آسمان جنوب شرق و جایگاه کارکنان پرتلاشی ایست که شبانه روزی در امر محافظت از منطقه تحت مراقبت خود مشغول هستند در حالی که شاید اندک کسانی از زحمات این عزیزان مطلع باشد. به همین جهت به گفتگو می نشینیم با فرماندهی محترم پایگاه ، امیر خلبان قلی زادگان که صحبت هایی جالب را برای خوانندگان دارد ، از اهمیت این مجموعه در آبادانی و فعالیت های عمرانی منطقه تا خودکفایی دربخش های مختلف هواپیماهای سازمانی خصوصا میراژ که شگفتی و تعجب همگان را بر انگیخته است ، آنچه در ادامه می خوانید خود حدیثی ایست کوچک از توانمندی نیروی هوایی قهرمان که ایران به آن می بالد. امیر ، ضمن عرض سلام خدمت شما و تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادید, بعنوان سوال نخست معرفی ازخود و فعالیت های پروازی تا به امروز که در سمت فرماندهی پایگاه دهم شکاری چابهار مشغول می باشید ، برای خوانندگان بفرمایید. بسم الله الرحمن الرحیم , قبل از شروع مصاحبه تشکر میکنم از حضور شما در پایگاه دهم شکاری و اینکه رنج سفر رو تحمل کرده و به نقطه ای آمدید که شاید دورترین منطقه نسبت به مرکز کشور و در جنوب شرق ایران اسلامی مان باشد. بنده ، سرتیپ دوم خلبان محمود قلی زادگان متولد 1346 شهر مشهد ، متاهل و دارای دو فرزند پسر می باشم که در سال 1365 افتخار این را پیدا نمودم که بعنوان دانشجوی خلبانی در نیروی هوایی ارتش استخدام شوم. پس از گذشت حدودا سه سال و نیم دوره کارشناسی و خلبانی را به پایان رسانده و سپس در سال 1369 بعنوان خلبان شکاری F-5 در پایگاه هوایی دزفول خدمت خود را آغاز نموده و به مدت 10 سال در آنجا حضور داشتم و ارتقاء های پروازی شامل لیدری ، معلم خلبانی ، خلبان تست و معلم ارزیاب را زیر نظر اساتید قهرمان هشت سال دفاع مقدس فرا گرفتم . ضمنا به مدت چند سال در گردان آموزشی پیشرفته این پایگاه (سی سی تی اس) به عنوان معلم خلبان و آموزش اولیه (یو پی تی) خلبانی فعال بوده و سپس به پایگاه هوایی مشهد رفتم، بعد از آن با گذشت چند سال خدمت در این منطقه ، وارد دوره های دافوس شده و به جهت اخذ مدرک کارشناسی ارشد به تهران آمدم. پس از دریافت مدرک ، جهت راه اندازی مجدد هواپیماهای میراژ که چند سالی زمین گیر بودند به مشهد رفته و این افتخار را داشتم که قرعه پرواز با آنان به نام من بیفتد ، کما اینکه این مسئولیت به هر یک از خلبانان نیروی هوایی واگذار می شد بهتر از بنده انجام می دادند ولی بر حسب دستور ، بنا شد بنده به مشهد بروم و کار راه اندازی مجدد این جنگنده را با پرواز با آن پیش برده و با لطف خداوند متعال این اتفاق در کمال موفقیت رخ داد که قطعا هدایت ها و راهنمایی امیر فرماندهی محترم نیروی هوایی ، معاونت عملیات ، ریاست بازرسی ، معاونت آماد و پشتیبانی ، تلاش و پشتکار خلبانان نیروی هوایی و همچنین گروه تعمیر و نگهداری که زحمت فراوانی در این زمینه کشیدند بی تاثیر نبوده است. بعد از آن، با انتقال میراژ از مشهد به پایگاه هوایی چابهار ، روند پرواز ها ادامه یافت و در نتیجه آموزش های تعدادی از خلبانان عزیز از هواپیماهای دیگر جهت پرواز با این جنگنده انجام شد و به لطف خداوند متعال در حال حاضر این افتخار را داریم که در طول چند سال ، خلبانانی را از صفر برای پرواز با میراژ آموزش داده ایم که به افتخار معلمی نیز نائل شده اند و این روند ادامه دارد و در نهایت باید بگویم که به مدت دو سال است که در سمت فرماندهی پایگاه هوایی چابهار مشغول می باشم. به عنوان سوال بعدی دلیل تاسیس این پایگاه چه بوده و به طور خاص تاریخچه ساخت آن به چه زمانی باز می گردد؟ ، همچنین از اقدامات پایگاه در طی هشت سال دفاع مقدس توضیحاتی را داشته باشید. این پایگاه با توجه به آنکه در منطقه ای مشرف به دریای عمان ، آب های آزاد و مناطق جنوب شرقی کشور واقع شده دارای اهمیتی بالا می باشد و همین موضوع دلیلی محکم برای تاسیس آن است. اما در مورد تاریخچه ، آغاز ساخت آن به سال 1350 و توسط شرکتی با نام محک باز می گردد که با توجه به وضعیت پروژه که شامل زیر ساخت های مختلف و کارهایی که در این جهت انجام می گرفت موید پایه گذاری پایگاهی بسیار مهم و استراتژیک در جنوب شرق کشور بود که با پیروزی انقلاب اسلامی ، ادامه فعالیت ها متوقف شد و پیمانکار نیز کار را رها نمود ، در چنین شرایطی یک سری اقدامات صورت گرفته و یک سری از تاسیسات ، ابنیه و تجهیزات راه اندازی نشده بود ، لذا پس از انقلاب و در سال 1358 که نخستین فرماندهی پس از انقلاب به اینجا تشریف آوردند نظر بر این شد که پایگاه را کامل گردد. در کنار این مسائل ، اینجا به عنوان پایگاه آمورشی هواپیماهای F-4 پس از انقلاب در نظر گرفته شده بود که البته پیش از سال 1357 ، هواپیماهای F-5 جهت انجام پروازهای آموزشی به صورت مامور به اینجا رفت و آمد داشتند ولی پس از انقلاب و بعد از آنکه شرایط اولیه محیا شد ، هواپیماهای F-4 به این نقطه گسترش پیدا کردند تا آموزش ها خصوصا در طی هشت سال جنگ تحمیلی برابر امریه تداوم پیدا کند چرا که با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه در شش ماه دوم سال امکان اجرای بهتر فعالیت ها وجود داشت. همچنین در کنار این فعالیت ها ، در طی جنگ هشت ساله ، پروازهای مختلف شناسایی و اسکورت از مبدا این منطقه بر فراز دریای عمان صورت می گرفت تا با کسب برتری هوایی برای کشتی هایی که ملزومات کشورمان شامل کالاهای اساسی حمل می کردند یا نفت کش هایی که بار آنان نفت کشورمان به سرتاسر دنیا بود ، امنیت لازم برای اقتصاد کشور تامین گردد. بسیار خوب ، شما در صحبت های خود به اهمیت بالای پایگاه در این منطقه اشاره داشتید ، اما نکته قابل تامل اقدامات و فعالیت های این مجموعه در خصوص بومیان ناحیه می باشد ، چرا که در چندین مورد خصوصا آب شیرین کن ، موارد عمرانی و فعالیت های پروازی مسافری به این ناحیه ، شاهد تلاش های بی نظیر کارکنان تحت امرتان بودیم ، این سوال ، در خصوص همین اقدامات و نحوه اجرای آنان می باشد. باید خدمت شما عرض کنم که بافت فرهنگی و اجتماعی در این منطقه شامل مردم غیور و زحمت کشی هست که در سایه تلاش های بخش های مختلف نیروهای مسلح در امنیت مناسبی به سر می برند که اصلی ترین دلیل آن ، ساکنان بسیار خوب این ناحیه است که بنده در طی پنج سالی که در اینجا حضور دارم شاهد آن بوده ام. حال اگر کمی دقیق تر شویم ، پایگاه نیروی هوایی در این منطقه ، با توجه به کارهایی که در بعد فرهنگی و مردم یاری جهت برطرف کردن مشکلات مردم و از سالیان دراز انجام داده مورد علاقه و لطف مردم محلی می باشد. به عنوان نمونه ، آبی که در این ناحیه استحصال می شود و مورد استفاده شهرستان کنارک قرار می گیرد همان چاه های ایست که نیروی هوایی در ابتدای تاسیس این پایگاه حفر کرده و سپس اقدام به لوله کشی به روستاهای اطرف نموده است. در بحث فرهنگی نیز ، خدمات رسانی ، آموزش و پرورش ، بیمارستانی و بقیه موارد را می توان مثال زد که مردم نیز تمایل بسیار به آن دارند که این نشان از علاقه به نیروی هوایی است. در بعد نظامی نیز ، با توجه به ماموریت اصلی ما که حفظ و حراست از منطقه تحت نظارت پایگاه می باشد ، الحمدالله با انواع هواپیماهای با سرنشین و بدون سرنشین اقتدار نظام جمهوری السلامی ایران را به نمایش گذاشته ایم. در خصوص پایگاه هم این نکته را باید عرض کنم که باند پروازی و امکانات موجود در این ناحیه کاملا نظامی است اما جهت رفاه حال مردم ، فعالیت های سازمان هواپیمایی کشوری و حتی هندلنیگ شرکت های هواپیمایی که پروازهایی به چابهار انجام می دهند توسط نیروی هوایی انجام می گیرد و کلیه این پروازها که بعدی از آن مسافری و بعد دیگر پرواز های نظامی ، انتظامی ، سپاه ، هلال احمر و نیروی دریایی ایست ، همه از امکانات موجود استفاده می کنند که از جمله اقدامات می توان به نشست و برخواست ، پشتیبانی از نظر سوخت و امکانات تعمیراتی و ... اشاره کرد و لذا پایگاه چابهار افتخار این را دارد که هدایت و کنترل بالغ بر چهار تا پنج هزار سورتی پرواز مختلف غیرنظامی و نظامی را در طی سال با توجه به تجهیزات پیشرفته ناوبری موجود در آن انجام دهد. خوب همه ی اینها به گونه ای خدمات رسانی به منطقه ی سیستان و بلوچستان هست , در بعد امنیتی نیز پرواز های بالگرد و پرواز های شناسایی که نیروهای مسلح انجام میدهند شامل آجا , سپاه و نیروی انتظامی از مبدا پایگاه و بصورت 24 ساعته انجام میشود. به طور مثال در قضیه افتتاح خط لوله گاز برای پاکستان ، این پایگاه بود که بعنوان میزبان تمام پرواز ها شامل خود ریاست محترم جمهور قبلی و پروازهایی که از کشوهای مختلف مرتبط با موضوع بود ، خدمات رسانی داشت یا آقای رئیس جمهور جناب روحانی زمانی که به این منطقه نشریف آوردند باز پایگاه ما بود که افتخار میزبانی را داشت. در نهایت باید این موضوع رو ذکر کنم که یکی از مهمترین موارد در خصوص این ناحیه مطلب ترانزیت کالا و حمل و نقل است که مهمترین مولفه برای توسعه بوده و به جهت آنکه زیر ساخت های راه آهن در حال حاضر آماده نیست و بعد مسافت جاده ای نیز زیاد است ، لذا بهترین اقدام استفاده از توان پروازی است که الحمدالله پایگاه دهم شکاری به صورت 24 ساعته در این موضوع سرآمد است. امیر , با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری مبنی بر حضور در آب های آزاد ، خوب نیروی دریایی ما در آبهای بین المللی حضوری فعال دارد, اما قاعدتا یک پوشش هوایی هم در شرایط مقتضی نیازمند است ، با این توصیفات توان عملیاتی نیروی هوایی در منطقه شمال اقیانوس هند و خصوصا فعالیت های نیروی هوایی از مبدا این پایگاه را چگونه ارزیابی می فرمایید؟ همونطور که عرض کردم ما در آبهای سرزمینی و تا نقطه صفر مرزی پروازهای معمول خودمان را انجام می دهیم که کار روتین و ماموریتی ما می باشد و برنامه های دیگری در این زمینه چنانچه نیاز باشد برابر نیاز به ما دستور عملیاتی داده خواهد شد که امکانات مورد نیاز خود را می طلبد که در این خصوص هیچ محدودیتی نداریم اما در مورد حضور در آب های آزاد سالهاست که هواپیمای P-3F نیروی هوایی که هواپیمایی شناسایی می باشد در این نواحی پرواز کرده و عملیات های مورد نظر را انجام می دهد. به عنوان سوال بعدی ، هواپیماهای سازمانی این پایگاه همانطور که اشاره نمودید ، جنگنده های F-4 و Mirage F-1 می باشد ، لذا در این بخش توضیحاتی را در خصوص جنگنده توانمند فانتوم که قابلیت اجرای ماموریت های مختلف پروازی را دارد ، برای ما داشته باشید. در خصوص هواپیمای فانتوم که باید گفت مورد شناخت اکثر مردم می باشد تا حدی که در ضرب المثل های ما نیز وارد شده است یعنی فانتوم را همه می شناسند. فانتوم یک هواپیمای همه کاره است هم در رهگیری هوا به هوا و هم در هوا به زمین ، شلیک موشک اعم از هوا به زمین یا هوا به هوا , قابلیت پرواز در روز , شب و تمام شرایط جوی و خیلی کلی من بگم , یک هواپیمایی هست که امتحان خودش رو پس داده. عملیات اچ-3 یکی از حمله هایی بود که با این جنگنده انجام شد و فقط به این نکته اشاره میکنم که نه تنها در ایران بلکه هرکسی در هرجای دنیا که در نیرو هوایی خدمت می کرد که این جنگنده را در سازمان رزم خود داشت به خود افتخار میکرد و اینکه در سطح نهاجا نیز کارکنان به خود می بالیدند که همچنین عملیاتی صورت پذیرفته , حال این افتخار تنها مختص ایران نیست بلکه شامل هر کجای دنیا شد ، این موضوع تنها یکی از از فاکتورهایی ایست که هواپیمای F-4 دارد. امیر ، بحث بعدی در خصوص سراب های نهاجا (میراژ در زبان فرانسوی به معنای سراب می باشد) یا همان هواپیمای F-1 است, شاید عموم مطلع نباشند که شرایط پروازی با این جنگنده چگونه فراهم شد و اینکه جناب نقدی بیک در نخستین پرواز بدون هیچ کتب فنی و آموزشی تنها با تکیه بر توان خود و امکانات موجود در نیرو هوایی چه کار بزرگی را صورت داد.از سوی دیگر حضرتعالی به این موضوع اشاره داشتید که این هواپیما مورد رصد دائمی بیگانگان است و از آنجایی که نمی توانند دلیل منطقی برای فعالیت آن را از دیدگاه خود پیدا کنند ، وارد وادی دیگری شده اند که با بیان نمایشی بودن جنگنده و ... سعی در تخریب داشته باشند حال آنکه این موضوع با مشاهدات هرکسی که اندکی از توان و قدرت دفاعی کشورمان آگاه باشد به شدت متناقض هست ، لذا در این خصوص و ارزیابی توان این جنگنده جهت حفظ آسمان کشورمان چه می توان گفت؟ جناب نقدی بیک استاد بزرگ هواپیمای اف-4 و از قهرمانان جنگ ، زمانی که این هواپیما وارد سازمان رزم ما شد و تصمیم بر پرواز آن گرفته شد قطعا جسارت بالایی را به خرج دادند و با مهارت بالایی خود ، این کار را به سرانجام رساندند. خوب آن دسته از افرادی که خلبان هستند به این نقطه واقف اند که که هواپیمای تازه وارد بدون هیچ چک لیستی برای پرواز به یک سری مقدروات حداقلی نیاز دارد, حتی هواپیمایی که تازه ساخته می شود و خلبان تست میخواد با آن پرواز کند , نیاز دارد تا تمام اطلاعات از طریق مهندسین سازنده هواپیما به خلبان تست داده شده و چندین مرحله کارهای زمینی صورت گیرد و کلا تمام مراحل رو طی کند تا خلبان تست کارخانه پرواز را با موفقیت انجام دهد ، ولی اینکه یک خلبان بصورت فی البداهه چنین کاری را انجام دهد ، به طور حتم اقدام بسیار بزرگی را صورت پذیرفته و در نتیجه این زحمتی بود که ماندنی هم شد. در خصوص هواپیمای میراژ همین بس که خود همین کشورهایی که شما میفرمایید که در مورد آن صحبت می کنند توانمندی نیروی هوایی ما رو سنجیده و این لطف خداست که آنان مهارت و شجاعت خلبانان نیروی هوایی و تخصص و خودباوری که در گروه نگهداری نیروی هوایی وجود دارد را مشاهده کرده و همین باعث شگفت زدگی آنان شده که چطور هواپیمای میراژ را به پرواز در آورده ایم. از به پرواز درآوردن جنگنده میراژ بدون هیچ کتاب آموزشی تا اورهال فانتوم پس از 15 سال کشورهای دیگر اگر بخواهند این کار رو انجام دهند نخست باید خلبانش را به کشور سازنده بفرستند تا آموزش های لازمه را دیده و البته تنها به این نکته اکتفا نمی شود چرا که گروهی از کارخانه با اعظام به آن کشور در کنار گروه پروازی و زمینی فعالیت می کنند تا هواپیما پروازی بماند ، اما در کشورمان ایران همین که لطف خدا باعث شده تا این هواپیما با اتکا به توان داخلی پرواز کند ، توانمندی نیروی هوایی رو می رساند و وقتی یک نیرویی با لطف خدا بتواند چنین کاری رو انجام دهد شما مطمئن باشید در موقع نیاز تمام پارامترهایی را که برای یک ماموریت لازم است را انجام خواهد داد. پس با توجه به گفته های شما ، توان میراژ فراتر از تفکرات تحلیل گران خارجی ایست؟ البته ، شما همین اندازه مطلع باشید که خلبانان ما بر روی میراژ تمام تاکتیک هایی که مورد نیاز پرواز رزمی است را اجرا کرده و این موارد به طور کامل آموزش داده شده است حال بقیه موارد خودش مشخص است.اگر قرار باشد موشکی شلیک شود , بمبی زده شده یا پرواز طولانی صورت پذیرد بر اساس برنامه ریزی ها قابل تامین و انجام خواهد بود. امیر ، حال می رسیم به مقوله مهم و ارزشمند خودکفایی ، در این میان شاید مهمترین اقدام در پایگاه های نیروی هوایی ، توانمندی تعمیرات اساسی (اورهال) است که به نوعی خودکفایی را تا سطح یگان ها تعمیم می دهد ، از سوی دیگر بحث آموزش خلبانان جوان است که شما به آن اشاراتی داشتید و یکی از لازمه های آن ساخت و بهره برداری از شبیه ساز (سیمیلاتور) است که در این خصوص پایگاه دهم شکاری چابهار فعالیت های خوبی را صورت داده است که منظور شبیه ساز میراژ بوده که مورد مشاهده ما نیز قرار گرفت و موجبات مباهات ما را فراهم ساخت ، لذا سوال بعدی در خصوص این اقدامات می باشد. همانطور که مطلع هستید ما در منطقه چابهار با مراکز استان حدود 700-800 کیلومتر فاصله داریم ، چه با مرکز استان سیستان و بلوچستان چه مرکز استان هرمزگان , لذا با توجه به این نکته فعالیت هایی که انجام می گیرد در سایه لطف خدا و با حمایت های ایست که از تهران صورت می پذیرد ، اما جالب است بدانید که که متخصصان ما که افسران مهندس بسیار بسیار با سوادی هستند در این منطقه سکونت دارند و با تلاش خود و ایمانی که دارند ، میتوانند با حول قوه الهی کارهایی را انجام بدهند که موجب افتخار ما است. به طور مثال ما یک هواپیمای F-4D را که مدت قریب به 15 سال اینجا زمین گیر بود در عرض یک سال و نیم کار اورهالش را به پایان رساندیم و پرواز های آزمایشی و تستش هم انجام شد و در رده ی عملیاتی قرار گرفت. این هواپیما به گونه ای بود که شاید به نظر میرسید که دیگر قابل پرواز هم نباشد و جالب تر آنکه TCTO یعنی یک کار و آرایش فنی خاص روی این هواپیما انجام گرفت که بسیار ارزشمند است و با توانی بهتر به رده پروازی بازگشت. اما در بحث سیمولاتور که فرمودید , بازهم عرض میکنم که بحث آماده کردن هواپیما و خلبانان یک طرف قضیه هست و یک سری شرایط خاصی لازمه انجام آن است ، حال کار بزرگتر این است که به توانایی ساخت سیمیلاتور برسید که چند برابر قیمت یک هواپیما را دارد. این توانمندی الحمدالله در نیرو های متخصص ما و در جهاد خودکفایی نیرو هوایی وجود داشت که با حمایت های امیر فرماندهی محترم نهاجا که مستقیما کار را زیر نظر داشتند چنین اقدام بزرگی در چابهار انجام گیرد, لذا متخصصین آمدند , پارامترهای مختلف پروازی ما که بایستی وقتی در شبیه ساز پرواز میکنیم را دقیقا مطابق با پارامترهای پرواز حقیقی ساختند و در نتیجه شبیه ساز آماده فعالیت شد. خوب وقتی که ما می گوییم این هواپیمای فانتوم را رو راه اندازی کردیم ، تیم و گروه نگهداری هواپیماها را در شرایط مختلف آماده پرواز می سازد و نهایتا همین سیمولاتور رو ساخته ایم و استفاده میکنیم ، تماما نشان دهنده آن است که در بحث میراژها نیز کارها سطحی نیست و بسیار عمقی می باشد و لطف خدا شامل ما شده است که بتوانیم بحث راه اندازی شبیه ساز را به سرانجام رسانده و به سطحی از توانمندی برسانیم که به تعداد سورتی های پروازی حقیقی و بلکه بیشتر ، خلبانان ما با شبیه ساز پرواز می کنند. برنامه برای سیمولاتور F-4D هم دارید؟ انشالله. اما امیر بر عنوان این پایگاه ، نام شهیدان دلحامد می درخشد ،این بزرگواران چه کسانی بوده اند؟ خدمت شما عرض کنم که شهیدان دلحامد دو برادر بودند که هردو این عزیزان در نیروی هوایی به عنوان خلبان فعالیت داشتند. برادر بزرگتر خلبان هواپیمای اف-5 بود که در اوایل جنگ در یک ماموریت برون مرزی به شهادت رسیدند. برادر کوچکتر نیز خلبان بسیار توانمند هواپیمای اف-4 و نیروی هوایی بودند,که بد نیست به خاطره ای از ایشان اشاره کنم. شهید دلحامد که هواپیمایش را بر فراز خلیج فارس هدف قرار می دهند ، اجکت میکنند و مدت زیادی در آب می مانند تا عملیات نجات انجام شود ، بگونه ای که تعریف میکردند وقتی که ایشان را از آب در آوردند از گردن به پایین به دلیل دو روز شناور بودن ، پوست به شدت آسیب دیده بود , اما با توجه به اینکه برادر ایشان هم شهید شده و این وضعیت هم اتفاق افتاده بود مدتی تحت درمان قرار گرفتند و به ایشون گفته شد بهتر است در مشاغل ستادی فعالیت کنند و ماموریت جنگی انجام ندهد ولی اصرارهای ایشان به پرواز مانع این موضوع شد و نهایتا در یکی از عملیات ها به شهادت رسیدند. خوب امیر به عنوان سوال پایانی ، اگر صحبت خاصی هست که نیاز به بیان آن می باشد بفرمایید و در نهایت نیز خاطره ای از دوران پروازی خود ، خصوصا میراژ برای خوانندگان داشته باشید. در این خصوص یک مورد رو عرض کنم که توسعه سواحل مکران که فرمایش مقام معظم رهبری نیز می باشد همواره مورد توجه نیروی هوایی بوده و علاوه بر نیروی دریایی ارتش که اقدامات خوبی رو انجام می دهند ، ما نیز فعالیت هایی را صورت داده ایم. پیشتر نیز خدمت شما گفتم که فعلا نزدیک ترین و سریع ترین راه برای حمل و نقل که این حمل و نقل توسعه رو برای منطقه به همراه خواهد داشت ، بخش هوایی است که موجبات توسعه آموزشی , بهداشتی و تجاری را فراهم ساخته و فرودگاه پایگاه دهم شکاری الحمدالله روز به روز وضعیت بهتری را با سامانه های به روز ناوبری که توسط نیروی هوایی نصب شده است پیدا نموده است که نمونه آن لایتینگ (روشنایی) باند جهت انجام پرواز های شبانه روزی بخش مسافری می باشد. و در یک کلام ، نیروی هوایی نقش به سزایی در آبادانی منطقه داشته و خواهد داشت که انشاالله در آینده نزدیک بیش از پیش شاهد آن خواهیم بود. و نهایتا خاطره پروازی با میراژ؟ پرواز هر روزش شرایط خاص خود را دارد , یک کار روتین نیست که بگوییم هر روز مثل روز قبل هست مخصوصا در هواپیمای شکاری که هر لحظه امکان رو در رو شدن با شرایطی ویژه وجود دارد که می تواند یک ماموریت خاص شامل آن شود ولی آن چیزی که از خاطرات پروازی به ذهنم آمد چنین است. در اولین پروازی که قرار بود با میراژ و بعد از چند سال خوابیدن جنگنده انجام دهم ، بعد از مدتی بالاخره هواپیمایی را عزیزان گروه نگهداری آماده کردند و در این رابطه جدا 24 ساعته زحمت کشیدند, حال با این شرایط هواپیما برای چک توسط من آماده شده بود که بنده ببینم برای پرواز مناسب است یا نه ، حساب کنید نزدیک به یک ماه در شرایط سخت بر روی میراژ کار انجام گرفته تا به پرواز برسد اما وقتی من هواپیما را از نزدیک دیدم اول نگران شدم ولی با توجه به تخصص بالای همکاران تعمیر و نگهداری و ایمان بنده به این موضوع باعث شد تا این ماموریت را به خوبی انجام دهم. خوب همانطور که گفتم چند سالی بود که هواپیما پرواز نکرده بود و بالاخره یک شرایط خاصی وجود داشت، بعد وقتی آماده پرواز شدم بچه های گروه نگهداری که پایین ایستاده بودند شاهد سوار شدن بنده بودند و همه گریه می کردند خلاصه ما سوار شدیم و با گریه ما رو راه بدرقه کرده تیک آف کردیم , هنگامی که برگشتیم و بر روی باند نشستیم ، در انتهای باند باز دیدیم دارند گریه می کنند ، موقع پیاده شدن گفتیم موقع رفتن گریه؟؟ , موقع برگشتن هم گریه؟؟ , حداقل موقع برگشتن خوشحال باشید!! , اما در جواب علت مشخص شد موقع رفتن از نگرانی گریه می کردند موقع برگشتن از خوشحالی. پس باید گفت که خواست و لطف خدا و همبستگی همه همانطور که فرماندهی محترم نهاجا و معاونت های نهاجا اعتماد کردند موجبات یک اتفاق بزرگ شد ، چون واقعا کار خاصی بود و پرسنل این اتحاد و همبستگی رو داشتند چه خلبانان چه گروه نگهداری ، لذا همه دست به دست هم دادند تا به این هدف برسیم که نتیجه اش همانی که شد که عرض کردم. در پایان باید ذکر کنم که پروژه های مختلفی بر روی این هواپیما تست کردیم که بالاخره کارای خاصی خود را دارد به شکلی که انگار کارخانه سازنده آن را انجام داده و این موضوع قطعا موجب شگفتی همه خواهد بود. * منبع: خبرگزاری مشرق، چهارشنبه 17 دی 1393