Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 177012
تاریخ انتشار : 14 بهمن 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 26

سعدبن عمر نویسنده سکولار عرب

ایرانی ها رآکتور می سازند ما سالن رقص می سازیم

ايراني ها رآكتورهاي توليد سوخت هسته اي ساخته اند و ما سالن هاي رقص و موسيقي ساخته ايم. ايراني ها كشتي و موشك زيردريايي ساخته اند و به دانش بومي خود تكيه كرده اند و ما فيلم ها و شبكه هاي ماهواره اي «روتانا» و «ا.ر.ت» را ساخته ايم...
... برخي از دولت هاي عربي به پيروي از آمريكا و انگليس و به طور كلّي كشورهاي اروپايي، به اخباري كه مربوط به تحولات آينده ايران توسط كانديداي مورد علاقه اين كشورها است، دامن زدند. حتي برخي از كشورهاي عربي شبكه هاي خبري خود رابه كار گرفتند تا چنين جلوه دهند كه حوادث خياباني ايران، انقلابي عليه انقلاب اسلامي است. اين شبكه ها به بزرگ نمايي حوادث پرداختند و اوضاع را به گونه اي نشان دادند كه گويا در حكومت ايران تغييراتي رخ خواهد داد. براي اين خبرگزاري هاي وابسته، پوشش دادن خبر تجمع افرادي اندك در خيابان هاي ايران دراعتراض به نتايج انتخابات و يا تظاهراتي خياباني -خواه مجوز داشته باشد يا نه- اهميت فراواني پيدا كرد. آنان شروع به تحريك معترضان و تمجيد از اقدامات آنان و بزرگ نمايي حوادث كردند تا جايي كه به نظر مي آمد اين شبكه ها، از سوي معترضان ايراني هدايت مي شود. ... اين تحريك هاي آشكار عربي ممكن است نتيجه عكس داشته باشد و چه بسا كساني كه به اين اقدامات دامن مي زنند از اين نكته غافل مانده باشند. اين خبرگزاري ها، هر روز اخبار تحريك آميز خود را درباره تظاهرات اعتراض آميز ايران پخش مي كنند و تلاش دارند، ملّت ايران را در پشت پرده هاي آهنين زنداني نشان دهند. ولي اين تصوير گويا بيشتر با وضعيت ملّت هاي عربي تناسب دارد، و مردم عرب در چنين وضعي به سرمي برند. وقتي مشغول مشاهده يكي از اين شبكه ها بودم، به ذهنم رسيد، اگر هموطنان ديگر هم مانند من اين شبكه را ببينند، فردا صبح به سراغ ادارات دولتي نزديك كه خدمات نامطلوبي ارائه مي دهند، مي روند و شروع به آشوب گري مي كنند. اضافه بر آن كه مطالبات سياسي خود را نيز مطرح خواهند كرد. انقلاب اسلامي ايران در ابتدا به خاطر هراسي كه از صدور و تأثيرگذاري آن بر ملّت هاي عرب وجود داشت، هولناك و خطرساز جلوه داده شد. اكنون نيز اوضاع سياسي به گونه اي است كه امكان تأثيرپذيري از حوادث ايران در كشورهاي عربي وجود دارد چرا كه ملّت ها، ويروس انديشه ها و انقلاب ها را ميان خود منتقل مي كنند. هنوز زمان زيادي از اتفاقات بعد از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي نگذشته است. همان طور كه گفته اند: سلامتي انسان از سلامتي همسايه اش است. برخي از دولت هاي عربي كه ايجاد تغيير و تحول در ايران برايشان خوشايند بود، در تأييد تظاهرات دانشجويي و حمايت تبليغاتي از برخي نامزده ها و به طور مشخص ميرحسين موسوي شتابزده عمل كردند. اين شتابزدگي آنان چند علّت داشت: اين دولت ها تمايل داشتند رييس جمهور ايران آقاي احمدي نژاد، كنار برود، زيرا هر كانديداي ديگري كه جايگزين او مي شد، برخوردش نسبت به غرب بازتر و دموكرات تر مي بود. آنان معتقدند ميرحسين موسوي همان گونه كه در برخي از نطق هاي انتخاباتي اش گفته است مي تواند با متوقف كردن كمك هاي مالي از يك سو و اهتمام به مسايل داخلي ايران از سوي ديگر، از نفوذ خارجي ايران و تأثير آن بر حزب الله لبنان و ديگر جنبش هاي اسلامي بكاهد. اين روند، اجراي نقشه به اصطلاح صلح اسراييل را براي طرفداران آن ميسر مي كند. تلاش مي كنند، سوريه را از هم پيمان قدرتمندش در منطقه جدا كنند تا از اين راه بتوانند سوريه را در جهت خواسته هاي اسراييل -و نه بر اساس عدالت و طرح زمين در مقابل صلح- وارد فرايند صلح كنند. امكان تسلط بر برنامه هسته اي ايران و اطمينان از صلح آميز بودن آن. از طريق بازرسي هاي مستمر گروه هاي انرژي اتمي انجام مي گيرد و يا از راه مشاركت در توليد سوخت هسته اي به اين هدف مي رسند. مي توان گفت نظام كنوني ايران از بهترين نظام هاي خاورميانه در شيوه اعمال حاكميت است. اين نظام در طي 30 سال گذشته كه در واقع همان عمر انقلاب است، پنج رييس جمهور داشته كه بيشتر آن ها براي دو دوره دولت را در دست داشته اند. دوره رياست جمهوري در ايران فقط چهار سال است. جالب است بدانيد در برخي كشورهاي عربي حاكماني هستند كه تنها يك دوره رياست آنان چهل سال به طول انجاميده است. اين نظام دموكراتيك ايران است كه اكنون به نتايج آراي آن اعتراض مي كنند. مي خواهند كانديدايي كه به نظر آنان حايز اكثريت آراء شده است بر سر كار بيايد. همين نظام دموكراتيك توانسته است ايران را در همه عرصه ها پيشرفت دهد: ايراني ها رآكتورهاي توليد سوخت هسته اي ساخته اند و ما سالن هاي رقص و موسيقي ساخته ايم. ايراني ها كشتي و موشك زيردريايي ساخته اند و به دانش بومي خود تكيه كرده اند و ما فيلم ها و شبكه هاي ماهواره اي «روتانا» و «ا.ر.ت» را ساخته ايم. ايراني ها موشك هاي ماهواره بر پرتاب مي كنند و ما شبكه هاي ماهواره اي براي شعرهاي محلي و جشنواره شتر و پرتقال و ديگر ميوه ها برپا مي كنيم. ايراني ها هر چهار سال يك رييس جمهور انتخاب مي كنند و ما هنوز هم مي گوييم: رييس بي همتا، رهبر هميشگي، پيشواي اسطوره اي، حاكمي كه موجب وفاق و همدلي است، حاكمي كه وجود او ضرورت است. فرض كنيم در حوادثي كه در ايران رخ داد، همه طرفداران موسوي در حمايت از او تظاهرات كرده باشند، ولي چرا ما كساني را كه به ديگر نامزدها رأي داده اند به حساب نمي آوريم. مردم در شهرهاي ايران چند دسته اند و كساني كه طرفدار اصولگرايان مانده اند چه بسا اكثريت باشند. بر همين اساس، شماتت ها و جنجال هاي ما بيش از آن كه به سود ما باشد به زيان ماست و پيامدهاي آن بر عكس چيزي است كه هجمه كنندگان تبليغاتي تصور مي كنند. از جمله: اين برخوردها به جاي آن كه روابط اعراب و ايران را در زمينه هاي سياسي و اقتصادي بهبود بخشد و مسايل مورد اختلاف و داراي اهميت براي دو طرف را حل كند، آن ها را به خانه اول بازمي گرداند. برخي از دولت هاي عربي از احمدي نژاد رييس جمهور ايران شديدا ابراز انزجار كردند. به همين جهت، اعتمادسازي دوباره ميان آن ها امري بسيار دشوار و نيازمند گذشت زماني طولاني است كه چه بسا تمام دوره دوم رياست جمهوري وي را شامل شود. واكنش ايران و به طور خاص محافظه كاران، نسبت به اين مواضع، موجب تشديد پرونده هاي جنجالي در شمال و جنوب يمن، افغانستان، فلسطين، لبنان و هر پرونده اي كه ديپلماسي ايران در آن نقش ايفا مي كند، به ويژه پرونده عراق خواهد شد. ضعف و ناكارآمدي نقش آمريكا و هم پيمانانش در تأثيرگذاري بر مسايل داخلي ايران نيز آشكار شده است. آن ها تنها به شگردهاي تبليغاتي و رسانه اي دست مي زنند. تبليغات رسانه اي نيز ابزار بي ارزش تعامل با جهان سوم است كه تنها حرف مي زند و از عمل كردن ناتوان است. مترجم: احمد ناظم منبع: مأرب پرس