Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 177122
تاریخ انتشار : 18 بهمن 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 68

اقتدار دفاعی، دستاورد بی نظیر انقلاب اسلامی

انقلاب اسلامی ایران متکی بر مؤلفه های فکری و فرهنگی و ملی خود، توانست الگویی جدید از بازدارندگی را به جهان ارائه کند که نه اتکا به بمب هسته ای دارد و نه اتکا به قدرت های بیرونی. به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری فارس روزنامه «جوان» در یادداشتی به قلم «عباس حاجی نجاری» نوشت: اقتدار دفاعی ایران و ایجاد الگویی جدید برای «بازدارندگی» یکی از دستاوردهای مهم انقلاب اسلامی است که آن را نسبت به الگوهای قبل و بعد حاکم بر جهان متمایز ساخته است. بر اساس الگوی گذشته، در نیمه دوم قرن بیستم قدرت بازدارندگی کشورها یا متکی بر «بمب هسته ای» بود یا کشور هایی که فاقد بمب هسته ای بودند، الزاماً باید با اتکا به یکی از قدرت های دارای بمب هسته ای و به طور خاص امریکا و شوروی سابق، امنیت داخلی و پیرامونی خود را تضمین می کردند. اما انقلاب اسلامی ایران متکی بر مؤلفه های فکری و فرهنگی و ملی خود، توانست الگویی جدید از بازدارندگی را به جهان ارائه کند که نه اتکا به بمب هسته ای دارد و نه اتکا به قدرت های بیرونی، اما در عین حال نه تنها توانسته است اراده و توان بازدارندگی خود را در برابر همه تهدیدهای محتمل علیه منافع ملی خود اثبات کند، بلکه نفوذ خود را نه تنها در حوزه جغرافیای سرزمینی، بلکه تا صدها کیلومتر فراتر از مرز ها تثبیت کند. عرصه اقتدار دفاعی ایران عرصه ای است که به معنای واقعی می توان مفهوم «انقلاب» و تحول بنیادین را در آن دید، به گونه ای برخلاف دیگر عرصه های کارآمدی انقلاب اسلامی که این روزها به ویژه آماج شبهه افکنی ها، چالش ها و دعواهای سیاسی فرصت ساز برای بیگانگان است، توان دفاعی و امنیتی متکی بر «بازدارندگی» درون زا غیرقابل انکار است. اگرچه این عرصه نیز این روزها از عقده گشایی برخی از رسانه ها و مزدوران داخلی دشمن مصون نمانده است. شناخت دقیق این ویژگی منحصر به فرد انقلاب اسلامی نیازمند تأمل بیشتر در روند گذشته و فرازهای حساس تاریخ انقلاب به ویژه در دوران جنگ تحمیلی است. یکی از عرصه های سلطه غیرقابل انکار امریکایی ها در ایران قبل از انقلاب اسلامی، مدیریت کامل آنها بر سیستم های امنیتی و دفاعی ایران بود. ایجاد سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) امنیتی بر الگوی «سیا» و «موساد» از سال های پایانی دهه 30 با بهره گیری از وحشیانه ترین اشکال شکنجه و رفتارهای مخوف پلیسی و امنیتی، توان مهار حرکت های انقلابی را به رژیم شاهنشاهی داده بود و به همین دلیل رژیم پهلوی در سال های میانی دهه 50 با سرکوب گروه های مخالف توانسته بود به اطمینان خاطری از عدم تهدید شالوده های حکومت خود در این عرصه دست یابد. در عرصه نظامی نیز مدیریت و هدایت ارتش رژیم شاه در اختیار مستشاران نظامی امریکا بود که هزار تن از آنها در عرصه های مختلف تصمیم گیری، آموزشی و صنایع دفاعی عملاً اداره آن را بر عهده داشتند. طراحی سیستم های دفاعی، تصمیم گیری برای خرید انواع تجهیزات مورد نیاز در اختیار مجموعه ای بود که در آن زمان به «طبقه مستشاری» در ستاد ارتش ایران مشهور شده بود. مبتنی بر آن وظیفه اصلی طراحی شده برای ارتش ایران دفاع از منافع فراسرزمینی امریکا در منطقه خاورمیانه بود و نوع تجهیزاتی هم که برای ارتش ایران در آن زمان و در راستای مدرن سازی آن و با پول مردم ایران خریداری می شد، عمدتاً در این چارچوب بود که مصداق بارز آن را می توان برنامه ریزی برای خرید سیستم های رادار پرنده (اِی وکس) با هزینه ای بالغ بر 3 میلیارد دلار یا دیگر تجهیزات دانست و در عرصه های عملیاتی نیز مأموریت ارتش ایران در مقابله با چریک های ظفار در عمان یا در سومالی و... و البته مأموریت سرکوب انقلابیون در داخل در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی نیز مصداق بارز آن بود. مدل طراحی شده امریکایی ها برای ارتش ایران همچون دیگر عرصه های دفاعی و صنعتی، وابستگی این سامانه ها به حضور مستشاران نظامی و صنعتی بود و آنها تصورشان این بود که با خروج آن مستشاران عملاً فعالیت ارتش متوقف خواهد شد اما با توجه به تحولات پس از انقلاب و خروج مستشاران نظامی امریکا و فرار و مجازات برخی سران ارتش و به رغم خواست گروهک های محارب نظیر سازمان منافقین و چریک های فدایی خلق و فرقان و... مبنی بر انحلال ارتش، امام (ره) نه تنها شالوده ارتش را با بهره گیری از نیروهای متدین و انقلابی آن حفظ کرد، بلکه با تأسیس سپاه پاسداران و بسیج با بهره گیری از نیروهای جوان و انقلابی، عملاً اقتدار دفاعی و امنیتی کشور را به رغم همه تهدید های عینی و عملیاتی تثبیت کرد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مراحل شکل گیری و رشد و تکامل خود را عملاً در دل تهدیدات و بحران ها تجربه کرد به گونه ای که در تمام دوران پس از انقلاب اسلامی، متناسب با رسالت خود در دفاع از انقلاب اسلامی با یکی از بحران ها و چالش ها مواجه بود که اوج آن مقابله با توطئه تجزیه قومی کشور در سال های اولیه و هشت سال جنگ تحمیلی بود و نکته مهم آن بود که مقابله با این بحران ها و تهدید ها در اوج تحریم های اقتصادی و سیاسی و... دشمنان انقلاب بود و شاید اگر آن تحریم ها نبود، ظرفیت های درون زای انقلاب در اثبات اقتدار دفاعی ایران اینگونه متجلی نمی شد. این روزها مردم ایران و دیگر ملل مسلمان در حالی به اقتدار دفاعی نیروهای مسلح ایران افتخار می کنند که کارآمدی آن را نه تنها در سطح بلکه در فضا و نه تنها در محدوده مرز ها بلکه تا سواحل مدیترانه می بینند و به آن می بالند. در تحلیل این توانمندی، اگرچه ابزار و تجهیزات اهمیت دارد، اما آنچه که ماهیت سپاه و بسیج و ارتش ایران را از دیگر نیروهای متعارف نظامی در جهان متفاوت می کند، همان باور و ایمان آنها به ارزش های دینی و الهی و روحیه ایثارگری و از خودگذشتگی آنهاست که اقتدار دفاعی ایران متکی به آن و البته فرماندهی مقام معظم رهبری است. خون شهیدانی چون الله دادی و تقوی و... به رغم هجمه های فکری و فرهنگی دشمنان بیرونی و عوام داخلی آنها، استمرار حرکت انقلاب اسلامی و اعتلای ایران اسلامی را تضمین کرده است. * منبع: خبرگزاری فارس، شنبه 18 بهمن 1393