Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 177157
تاریخ انتشار : 18 بهمن 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 35

تشخیص فوری و ارزان دیابت از نمونه ادرار با «نانوحسگر زیستی»

علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان دانشگاه تحصیلات تکمیلی در علوم پایه ی زنجان با همکاری پژوهشگران دانشگاه امیرکبیر در تحقیقات اخیر خود، حسگری زیستی طراحی کرده اند که قادر به تعیین مقادیر ناچیز گلوکز در نمونه ی ادرار است. به گزارش سرویس علمی ایسنا، دکتر سید حبیب کاظمی، عضو هیأت علمی دانشگاه زنجان و محقق طرح با بیان این که این حسگر در کنار قدرت تشخیص بالا، از تکرارپذیری و سرعت بالایی برخوردار بوده و به روشی ساده و کم هزینه قابل ساخت است، اظهار کرد: اهمیت تشخیص بیماری دیابت، ضرورت تعیین دقیق سطح گلوکز را در تشخیص های بالینی افزایش داده است. روش متداول تعیین گلوکز، اندازه گیری این گونه در نمونه های خون اشخاص است که علاوه بر ایجاد درد در هنگام نمونه گیری، هزینه ی بالایی دارد. علاوه بر این نیاز به دقت و مراقبت بالا در جلوگیری از ایجاد عفونت در شخص نیز لازمه ی این روش است. به گفته کاظمی، هدف از این کار، ساخت زیست حسگر ی ساده با تکرارپذیری مناسب برای اندازه گیری گلوکز و در نتیجه تشخیص دیابت بوده است. این محقق در ادامه درمورد مزیت های این حسگر گفت: اهمیت نتایج این طرح در قابلیت زیست حسگر پیشنهادی برای اندازه گیری مقادیر بسیار کم گلوکز در نمونه ی ادرار است. روش به کار رفته در ساخت حسگر کم هزینه بوده و در مقایسه با روش متداول که مبتنی بر اندازه گیری در نمونه ی خون شخص است، بویژه برای اطفال، بدون درد خواهد بود. وی تصریح کرد: با توجه به امکان اندازه گیری میزان گلوکز در نمونه ی ادرار با استفاده از این زیست حسگر، مشکلاتی نظیر ترس از ایجاد عفونت یا انتقال بیماری های خطرناک از طریق نمونه گیری خون نیز رفع می شود. کاظمی در ادامه با اشاره به دیگر مزایای این حسگر افزود: در این طرح نانوترکیب گرافن- نانوذرات طلا بدون استفاده از مواد پلیمری برای جدا نگه داشتن نانوصفحات گرافنی و کاهش امکان کلوخه شدن آن ها و در نتیجه بالا ماندن حساسیت زیست حسگر طراحی شده است. این درحالی است که در کارهای مشابه از مواد اتصال دهنده ی یونی و پلیمری بهره گرفته شده است. استفاده از مواد پلیمری کاهش سرعت پاسخ دهی حسگر و حساسیت آن را در پی خواهد داشت. همچنین زیست حسگر تهیه شده در این کار، سرعت پاسخ دهی و حد تشخیص غلظتی پایین تری نسبت به بیشتر نمونه های گزارش شده در کارهای مشابه از خود نشان داد. محقق طرح در مورد روند ساخت این حسگر خاطرنشان کرد: در روند دستیابی به اهداف مورد نظر، ابتدا نانوصفحات اکسید گرافن به روش اصلاح شده ی هامر تهیه شد. سپس با احیای جزیی این نانوصفحات و تبدیل آن به اکسید گرافن احیا شده، نانوذرات طلا روی آن ها تثبیت شد. در ادامه آنزیم گلوکز اکسیداز نیز روی نانوترکیب تهیه شده از نانوذرات طلا و نانوصفحات اکسید گرافن احیا شده قرار گرفت. در نهایت مطالعات الکتروشیمیایی و همچنین مشخصه یابی نانوترکیب تهیه شده صورت گرفت و میزان گلوکز به کمک این حسگر در نمونه های استاندارد و همچنین نمونه ی واقعی اندازه گیری شد. وی تصریح کرد: کمترین غلظت قابل تشخیص به کمک این زیست حسگر 0.06 میکرومولار و عدم قطعیت در نتایج آن کمتر از شش درصد بوده است. نتایج این تحقیقات که حاصل همکاری دکتر سید حبیب کاظمی، عضو هیأت علمی دانشگاه زنجان، دکتر فرهاد شریف، عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و سینا صبوری، دانش آموخته ی کارشناسی ارشد پلیمر از دانشگاه امیر کبیر است، در مجله Materials Science and Engineering C منتشر شده است.