Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 178495
تاریخ انتشار : 24 خرداد 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 70

افزایش برداشت نفت از مخازن کشور با فناوری نانو توسط محققان اصفهانی

پژوهشگران دانشگاه اصفهان با همکاری محققان پژوهشگاه صنعت نفت و به سفارش بخش های بالادستی صنعت نفت، در جهت افزایش میزان برداشت نفت از مخازن کشور به بررسی اثر استفاده از نوعی نانوساختار پرداخته اند. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد توسعه فناوری نانو، رهاسازی چاه ها و میدان های نفتی، که شامل مقادیر قابل توجهی از نفت هستند، یک مشکل در حال رشد در حوزه انرژی است. از این رو لازم است با اعمال روش های کارآمد، در جهت ازدیاد برداشت نفت از مخازن تلاش شود. با پیشرفت های روزافزون فناوری نانو در صنایع بالادستی نفت، توجه ویژه ای به کاربرد نانوذرات با اندازه، شکل و خواص سطحی مطلوب، به عنوان یک افزودنی مؤثر و کارآمد در روش های مختلف ازدیاد برداشت نفت شده است. در این راستا، محققان دانشگاه اصفهان در تلاشند تا با انجام طرحی در قالب پایان نامه دانشجویی مبتنی بر نیاز صنعت، جهت رفع این مشکل گام بردارند.تلاش این پژوهشگران ارائه راهکاری نوین است که علاوه بر افزایش برداشت، گامی در جهت کاهش هزینه های این فرایند نیز برداشته شود. حمیده رادنیا یکی از مجریان این طرح عنوان کرد: افزایش برداشت نفت از مخازن نفتی موجود، یکی از اولویت ها ی اصلی صنعت نفت کشور است. از همین رو، علاوه بر فعالیت های میدانی رایج، توسعه مطالعات و انجام فعالیت های تحقیقاتی به منظور بهبود و یا ایجاد روش های جدید ازدیاد برداشت امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. وی در ادامه افزود: یکی از راه های افزایش برداشت، تولید مواد جدید با خواص ویژه و منحصر به فرد است که بتواند کشش سطحی آب و نفت را کاهش داده و همزمان باعث افزایش ویسکوزیته آب تزریقی به مخازن شود. هدف اصلی دنبال شده در این طرح نیز، بررسی عملکرد گونه ای نانوساختار، در بحث پایدارسازی امولسیون ها و کاربرد آن در فرایندهای ازدیاد برداشت نفت است. منبع تولید این نانوماده بسیار ارزان است. به گفته این محقق، با وجودی که از ذرات جامد به عنوان پایدارکننده امولسیون، به طور گسترده در صنایع غذایی، دارویی و آرایشی استفاده می شود، اما به ندرت برای اهداف برداشت نفت مورد استفاده قرار گرفته اند. وی بیان کرد: پایدارکننده های جامد، معمولاً ذرات جامد کلوئیدی هستند که دارای اندازه میکرونی بوده و به سادگی در حفره های سنگ ها به دام می افتند. بنابراین پخش امولسیون های پایدار شده با آن ها برای فواصل زیاد امکان پذیر نیست. رادنیا معتقد است که استفاده از نانوذرات جامد راه حلی مناسب برای رفع این مشکل است. به گزارش مهر، این تحقیقات در قالب پایان نامه دکتری حمیده رادنیا، با همکاری دکتر علیرضا سلیمانی نظر و دکتر علیمراد رشیدی و به سفارش بخش بالادستی صنعت نفت در حال انجام است. ستاد ویژه توسعه فناوری نانو به پایان نامه های تحصیلات تکمیلی که برای رفع نیاز، توسعه یا ارتقا محصولات صنایع و یا شرکت های فناوری نانو، تعریف و انجام می شوند، حمایت های تشویقی ویژه پرداخت می کند.