Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 178694
تاریخ انتشار : 6 تیر 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 173

درمان سرطان با نانو ذرات مغناطیسی محققان ایرانی

پژوهشگران دانشگاه تهران در طرحی تحقیقاتی موفق به سنتز نانوذرات مغناطیسی شده اند که گزینه بسیار مناسبی برای استفاده در درمان سرطان است. به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از ستاد توسعه فناوری نانو، یکی از روش های درمان و از بین بردن سلول های سرطانی، تزریق و رساندن نانوذرات مغناطیسی به بافت سرطانی است. بعد از قرارگیری این نانوذرات در تماس با سلول های سرطانی و طبیعتاً برخی سلول های سالم، به کارگیری میدان مغناطیسی متناوب در خارج از بدن بیمار، موجب بالارفتن دمای این نانوذرات مغناطیسی و تولید حرارت می شود. این حرارت سبب از بین رفتن سلول های سرطانی خواهد شد که به این روش درمانی هایپرترمیا (Hyperthermia) می گویند. در این طرح، نانوذرات سرامیکی لانتانیم منگنیت آلاییده با استرانسیم (La۰.۸Sr۰.۲MnO۳) به روش آسیای مکانیکی و با انجام عملیات حرارتی تولید شده اند. دکتر ابوالقاسم عطائی مجری طرح در خصوص این طرح عنوان کرد: مهم ترین مطلب در این رابطه تنظیم دمایی موسوم به دمای کیوری (Curie) نانوذرات است که در این دما، نانوذرات، خواص مغناطیسی خود را از دست داده و افزایش دما نخواهند داشت. وی افزود: در نتیجه با وجود اعمال میدان مغناطیسی، حرارت بیش تری تولید نمی شود و از آنجایی که سلول های سرطانی در دمایی پایین تر از سلول های سالم از بین می روند، این دما باید طوری برای نانوذرات تنظیم شود که بالاتر از دمای کشته شدن سلول های سرطانی و پایین تر از آسیب رساندن به سلول های سالم باشد. ما در این تحقیق با موفقیت به این مهم دست یافته ایم. وی با بیان اینکه کاربرد نتایج این طرح به صورت مستقیم در درمان سرطان از طریق روش هایپرترمیا و نیز تولید پیل سوختی اکسیدی جامد است، اظهار داشت: دمای کیوری نانوذرات مغناطیسی سنتز شده در این طرح ۴۶ درجه ی سانتیگراد است که این دما به خوبی در حدود دمای لازم برای از بین بردن سلول های سرطانی و عدم آسیب رسانی به سلول های سالم است. عطائی در ادامه افزود: این خاصیت در نتیجه منجر به تغییر در اندازه نانو ساختارهای سنتز شده است و تغییر اندازه نانوذرات سنتز شده، به مواد اولیه و روش سنتز بستگی دارد. به عبارتی عوامل مؤثر در سنتز شامل میزان و شدت آسیاکاری، دما و زمان عملیات حرارتی است. همچنین برای حل مشکل سازگاری با بدن، لایه ای از سیلان بر روی این نانوذرات پوشش داده شده است. وی عنوان کرد: با اعمال میدان مغناطیسی متناوب در خارج از بدن بیمار، دمای نانوذرات و کل بافت بالا می رود تا در حدود ۴۳ تا ۴۴ درجه سانتیگراد سلول های سرطانی کشته شوند و با ادامه اعمال میدان مغناطیسی، این نانوذرات در دمای ۴۶ درجه، خواص پارامغناطیس پیدا کرده و دیگر تولید حرارت نمی کنند. در نتیجه دمای بافت از ۴۶ درجه سانتیگراد بالاتر نخواهد رفت و سلول های سالم موجود در بافت آسیبی نمی بینند. این در حالی است سلول های سرطانی همه به طور کامل از بین می روند. این تحقیقات حاصل تلاش های دکتر ابوالقاسم عطائی، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، سید محمد سلیلی، از دانشگاه ایالتی کِنت ایالات متحده امریکا، دکتر محمد رضا براتی، از دانشگاه موناش استرالیا و زویا صدیقی بوده که نتایج آن در مجله Materials Characterization (جلد ۱۰۶، شماره ۱، سال ۲۰۱۵، صفحات ۷۸ تا ۸۵) منتشر شده است.