Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 179352
تاریخ انتشار : 2 شهریور 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 102

مرتضی سرپرست، مجری این طرح

دارورسانی به سلول های سرطانی بدون ترکیبات کمکی با نانوحامل

پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس موفق به ساخت نانوحامل داروی ضدسرطان شدند که بدون استفاده از ترکیبات کمکی، دارو را به میزان مناسبی بارگذاری و در سلول هدف، آزادسازی می کند...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس موفق به ساخت نانوحامل داروی ضدسرطان شدند که بدون استفاده از ترکیبات کمکی، دارو را به میزان مناسبی بارگذاری و در سلول هدف، آزادسازی می کند. "مرتضی سرپرست"، دانش آموخته کارشناسی ارشد شیمی تجزیه دانشگاه تربیت مدرس و مجری این طرح در گفت وگو با خبرنگار علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) درباره این دستاورد تحقیقاتی گفت: نانوحامل سنتز شده علاوه بر توانایی دارورسانی هدفمند به سلول سرطانی، با استفاده از خاصیت فلورسانس خود امکان تصویربرداری از سلول سرطانی را نیز مهیا می کند. این نانو حامل را می توان به عنوان اولین نمونه نانوحامل هایی دانست که بدون استفاده ترکیبات کمکی، دارو را به میزان مناسبی بارگذاری کرده و در سلول هدف، آزادسازی می کنند و این باعث کاهش اثرات جانبی و تعداد دفعات تزریق داروی ضد سرطان می شود. وی به دو مشکل اساسی پزشکان در درمان سرطان شامل تشخیص سلول سرطانی و انتقال دارو به صورت هدفمند به سلول مورد نظر اشاره کرد و گفت: نبود سیستم مناسب برای رفع این مشکل باعث بروز عوارض جانبی بسیار دردناک شیمی درمانی می شود. علاوه بر آن پخش شدن دارو در کل سیستم بدن، استفاده از دوره های مکرر شیمی درمانی را ایجاب می کند که مضرات آن بر هیچ کس پوشیده نیست. سرپرست با بیان این که اگر سیستمی طراحی شود که به کمک آن بتوان محل سلول هدف را به خوبی شناسایی کرد و یا حاملی طراحی شود که علاوه بر ممانعت از پخش سریع دارو در تمام بدن، دارو را به صورت انتخابی به سوی بافت خاصی هدایت کند، بدین صورت اثرپذیری دارو افزایش یافته و اثر جانبی سمیت آن کاهش خواهد یافت. وی در تشریح طرح تحقیقاتی خود گفت: در این پژوهش به کمک یک پروتئین بسیار ارزان قیمت، نانوکلاستر فلزی سنتز شد که علاوه بر سمیت بسیار پایین، دارای خاصیت فلورسانس و الکتروشیمیایی است. در ادامه با استفاده از نانوکلاستر سنتز شده و به کمک هیالورونیک اسید نانوحامل سنتز شد. هیالورونیک اسید یک پلی ساکارید بسیار زیست سازگار است و توانایی اتصال به سلول های سرطانی نظیر سرطان سینه و رحم را دارد. سرپرست افزود: نانوحامل سنتز شده علاوه بر توانایی دارو رسانی به سلول سرطانی، با استفاده از خاصیت فلورسانس خود امکان تصویربرداری از سلول سرطانی را نیز فراهم می کند. به گفته وی، تست های انجام شده نشان داد که نانوحامل مورد نظر به صورت اختصاصی به سلول های سرطانی رحم و سینه متصل شده و بدین صورت به کمک تصویربرداری فلورسانس سلول های سرطانی مورد نظر از سلول سالم تشخیص داده شد. وی با اشاره به مزیت های نانو حامل طراحی شده گفت: نانوحامل بارگذاری شده با داروی ضد سرطان دکسوریبوسین (doxorubicin) می تواند دارو را به صورت اختصاصی به سلول سرطانی هدف انتقال دهد و باعث تخریب آن ها شود. علاوه بر آن نانوحامل طراحی شده می تواند مانع آزادسازی دارو در محیط فیزیولوژیک (خون) شود که این مزیت به همراه عدم اتصال نانوحامل به سلول سالم، باعث کاهش شدید اثرات جانبی داروی ضد سرطان می شود. سرپرست ادامه داد: از دیگر مزیت های نانوحامل سنتز شده توانایی منحصر به فرد بودن آن در آزادسازی وابسته به زمان دارو در سلول سرطانی است که می تواند به کاهش دفعات تزریق دارو منجر شود. وی در پایان تأکید کرد: استفاده از نانوکلاسترسنتزی در بستر پروتئین به عنوان پایه ساخت نانوحامل را می توان گامی نوین در عرصه شناسایی و درمان سرطان معرفی کرد. این پژوهش با عنوان "دارورسانی هدفمند به سلول های سرطان پستان (MCF-7) با استفاده از نانوکلاستر کادمیم در قالب آلبومین" با راهنمایی دکتر میرفضل اله موسوی و با مشاوره دکتر نادر علیزاده مطلق در دانشکده علوم پایه دانشگاه انجام شده است.