Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 179671
تاریخ انتشار : 16 شهریور 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 141

دکتر مسلم منصور لکورج، مجری طرح پژوهشی

نانوجاذبی برای حذف فلزات سنگین از پساب ساخته شد

پژوهشگران دانشگاه مازندران به منظور تصفیه آب های آلوده به فلزات سنگین، موفق به ساخت آزمایشگاهی نانوجاذب های مغناطیسی شدند...
تهران- ایرنا- پژوهشگران دانشگاه مازندران به منظور تصفیه آب های آلوده به فلزات سنگین، موفق به ساخت آزمایشگاهی نانوجاذب های مغناطیسی شدند. به گزارش گروه علمی ایرنا از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، دکتر مسلم منصور لکورج مجری این طرح پژوهشی گفت: این نانوجاذب به روشی ساده و مقرون به صرفه تهیه شده است و عملکرد مناسبی دارد به گونه ای که پس از استفاده و حذف فلزات سنگین، تنها با اعمال یک میدان مغناطیسی از چرخه تصفیه جداشده و قابل استفاده مجدد است. وی با بیان اینکه آلودگی فلزات سنگین که بسیاری از آنها سمی یا سرطان زا هستند، یکی از مشکلات جدی حوزه محیط زیست است، افزود: توسعه صنایعی مانند فولاد، کودهای شیمیایی، چرم سازی، کاغذسازی و حشره کش ها سبب ورود فلزات سنگین به فاضلاب و محیط زیست شده است که خطرات جبران ناپذیری را برای انسان و محیط زیست به دنبال دارد. لکورج اظهار کرد: برخلاف ترکیبات آلی، فلزات سنگین زیست تخریب پذیر نیستند و تمایل به انباشته شدن در بافت های بدن موجود زنده را دارند، بنابران حذف فلزات سنگین به سبب سرسختی و ماندگاری طولانی مدت در محیط زیست اهمیت ویژه ای دارد. وی بیان کرد: همچنین با توجه به اینکه ایران در کمربند خشک کره زمین واقع شده، اهمیت تبدیل آب های آلوده به آب سالم برای استفاده در منازل و کشاورزی دوچندان شده است. لکورج یادآور شد: در این طرح پژوهشی به ساخت آزمایشگاهی نانو کامپوزیت های سوپر جاذب الکترومغناطیسی که سازگار با محیط زیست است، پرداخته و از آن برای حذف آلاینده هایی همچون سرب، کادمیوم و کبالت از آب آشامیدنی استفاده شده است. این محقق با اشاره به روش های مختلف تصفیه پساب ها گفت: تاکنون روش های زیادی مانند رسوب شیمیایی، تبادل یون، جذب سطحی و شناورسازی برای حذف یون های فلزات سنگین از آب پیشنهاد شده و در این میان جذب سطحی به عنوان یک روش ساده و اقتصادی شناخته شده است که در این راستا استفاده از پلیمرهای رسانا به عنوان یک جاذب خوب برای حذف فلزات سنگین و رنگ ها از آب اهمیت دارد. لکورج یادآور شد: ساخت این نانوکامپوزیت به روشی بسیار ارزان و با بازده بالا صورت گرفته است، همچنین با توجه به اینکه تمام آزمایش های بیولوژیکی نمونه های تهیه شده دارای نتایج قابل قبولی است، هیچ خطر و آلودگی برای محیط ندارد؛ بنابراین به کمک این نانوجاذب می توان به حذف فلزات سنگین و کاهش آلودگی های زیست محیطی امیدوار بود. به گفته وی، در صورت تکمیل بررسی ها، نتایج این طرح می تواند در تصفیه فاضلاب های شهری و صنعتی برای دستیابی به آب قابل شرب مفید باشد. نتایج این طرح پژوهشی در نشریه Advances in Polymer Technology منتشر شده است.