Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 179693
تاریخ انتشار : 18 شهریور 1394 0:0
تعداد بازدید : 72

دکتر فاطمه قانع، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

موفقیت محققان ایرانی دردرمان دیابت کودکان با داروی سیلد نافیل

محققان دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای نخستین بار موفق به درمان دیابت انسپید (بی مزه) نفرولوژیک کودکان با استفاده از داروی «سیلد نافیل» شدند... علمي و فناوري - پژوهشی: محققان دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای نخستین بار موفق به درمان دیابت انسپید (بی مزه) نفرولوژیک کودکان با استفاده از داروی «سیلد نافیل» شدند. به گزارش سرویس علمی ایسنا دکتر فاطمه قانع، فوق تخصص نفرولوژی کودکان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در این خصوص اظهار کرد: بیماری مادرزادی دیابت انسپید نفروژنیک در کودکان (NDI) یک بیماری ارثی است که تظاهرات آن در سنین شیرخوارگی به صورت عدم وزن گیری مناسب، اختلال تکامل، بی قراری، پلی اوری، پلی دیپسی(پرنوشی)، دهیدراتاسیون متوسط تا شدید، هیپرناترمی و حملات تشنج بروز می کند. وی با اشاره به این که این بیماری به علت موتاسیون در ژن V2R و یا موتاسیون در کانال آب AQP2 بروز می کند، خاطرنشان کرد: در حالت طبیعی هورمون وازوپرسین بر روی رسپتورهای V2 که در توبول های جمع کننده کلیه قرار گرفته اند. با فعال کردن cAMP و پروتئین کیناز A سبب فسفوریلاسیون رسپتورهای AQP2 و افزایش این رسپتورها در مامبران آپیکال توبول های جمع کننده و سبب افزایش نفوذپذیری به آب می شود. همچنین افزایش غلظت cGMP با مکانیسم های مولکولی متعدد در فسفوریلازاسیون رسپتورهای AQP2 و تجمع این رسپتورها در توبول های جمع کننده و افزایش باز جذب آب نقش مهمی را ایفا می کند. قانع در ادامه تصریح کرد: تاکنون از روش های متعددی جهت درمان حمایتی این بیماران نظیر هیدراتاسیون مکرر، هیدروکلرتیازید و ترکیبات ضدالتهاب غیراستروئیدی استفاده شده که به صورت نسبی سبب کاهش علائم در تعدادی از بیماران می شود. وی افزود: سیلد نافیل (Sildenafil) که یک داروی مهارکننده اختصاصی آنزیم فسفر دی استراز تیپ 5 (PDE5) است، سبب افزایش غلظت cGMP داخل سلولی و در نتیجه سبب تشدید و تجمع تعداد رسپتورهای AQP2 در توبول های جمع کننده کلیه شده و لذا در درمان NDI موثر خواهد بود. فوق تخصص نفرولوژی کودکان تصریح کرد: سیلدنافیل با بای پس کردن رسپتورهای V2R مستقیما سبب افزایش cGMP داخل سلولی شده و در نتیجه اثر خود را در درمان این بیماری ایفا می کند. این دارو تاکنون در مدل های حیوانی نظیر موش به این منظور استفاده شده و نتایج مفیدی به دست آمده ولی تاکنون بر روی نمونه انسانی استفاده نشده است. عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خاطرنشان کرد: این تحقیق برای نخستین بار در دنیا بر روی نمونه انسانی با کمک و راهنمایی پروفسور فرحناک اسدی، استاد ممتاز دانشکده پزشکی راش آمریکا، انجام شده است. دکتر فاطمه قانع خاطرنشان کرد: سیلدنافیل دارویی است که موارد استفاده متعددی از جمله در درمان هیپرتانسیون ریوی در کودکان دارد و عوارض جانبی قابل توجهی تاکنون ذکر نشده است. استفاده از این دارو در درمان دیابت بی مزه کودکان در انسان که برای اولین بار در دنیا انجام شده است که با نتایج مفید و موثری همراه بوده است، می تواند گام بسیار بزرگی در درمان این بیماران باشد. سیلدنافیل به میزان 2mg/kg بر روی پسر ایرانی 4.5 ساله ای که از سن 10 ماهگی با علائم شدید این بیماری تشخیص داده شده و به داروهای حمایتی نیز پاسخ نمی داد، با رضایت و آگاهی کامل والدین آزمایش شد و نتایج بسیار مفید و موثری چند روز بعد از درمان به دست آمد که بسیار قابل توجه بود. این مقاله تحقیقی اکنون در ژورنال نفرولوژی آمریکا (Am J Nephrol 2015;42:65–69) به چاپ رسیده است.