Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 179992
تاریخ انتشار : 16 مهر 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 134

سنتز نانوساختارهایی با قابلیت تصفیه پساب و تولید نانوکامپوزیت های دیرسوز توسط محققان کشور

علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: پژوهشگران دانشگاه کاشان نانوساختارهایی را سنتز نموده اند که خاصیت کاتالیستی بسیار خوبی در تصفیه پساب کارخانه ها را دارد. از طرفی، استفاده از این نانوساختار در تولید نوعی نانوکامپوزیت پلیمری، گزینه مناسبی برای تهیه کامپوزیت های دیرسوز است که در صنایع مختلف از جمله نساجی، هوافضا و الکترونیک کاربرد دارد. این تحقیقات در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته است. به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، پژوهشگران دانشگاه کاشان نانوساختارهایی را سنتز نموده اند که خاصیت کاتالیستی بسیار خوبی در تصفیه پساب کارخانه ها دارد. از طرفی، استفاده از این نانوساختار در تولید نوعی نانوکامپوزیت پلیمری، گزینه مناسبی برای تهیه کامپوزیت های دیرسوز است که در صنایع مختلف از جمله نساجی، هوافضا و الکترونیک کاربرد دارد. این تحقیقات در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته است. به گفته لعیا نجاتی در این طرح نانوساختارهای اکسید قلع در اندازه های زیر20 نانومتر به روش ساده و ارزان قیمت هم رسوبی تولید شده است. وی در ادامه افزود: «عملکرد کاتالیستی این ترکیب، در تجزیه چند ماده رنگزای مختلف و تصفیه پساب آلوده به این مواد بررسی شده است. بر اساس نتایج این نانوکاتالیست بازده بسیار مناسبی در کم ترین زمان نسبت به نانوکاتالیست های متداول در بازار در اختیار قرار می دهد. لذا به دلیل خاصیت کاتالیزوری آن و با توجه به روش تهیه آسان و کم هزینه بکار رفته، نانوساختارهای پیشنهادی می تواند جایگزین مناسبی برای نانوکاتالیست های گران قیمت و کمیاب گردد و در اکثر صنایع که نیاز به بازیافت مجدد آب دارند به کار گرفته شود.» به گفته این محقق، نانوساختارهای تولید شده همچنین به عنوان یک پرکننده در تهیه نانوکامپوزیت های پلیمری PVA استفاده شده است. نتایج بررسی خواص این نانوکامپوزیت نشان داده که افزودن این نانوذرات باعث کاهش زمان خفگی آتش و به تأخیر انداختن اشتعال پذیری نانوکامپوزیت های نهایی می شود. با توجه به این تغییر خواص می توان از این نانوکامپوزیت ها در صنایع مختلف از جمله نساجی (تهیه ی لباس های ضد حریق)، هوافضا، نانوپوشش های نسوز، عایق های پلاستیکی سیم ها و کابل ها در صنعت الکترونیک و بسیاری از صنایع دیگر که نیاز به مقاومت حرارتی در دستگاه ها و ابزار آلات دارند، استفاده کرد. لذا این نانوکامپوزیت بدون ایجاد هیچ سمیت و اثرات جانبی می تواند جایگزین مناسبی برای پرکننده های هالوژنی سمی کنونی باشد. نجاتی در پایان ابراز امیدواری کرد: «با توجه به عدم نیاز به ابزارها و دستگاه های خاص در روش استفاده شده، امکان تولید این نانوساختار در مقیاس صنعتی نیز دور از انتظار نیست.» در این مطالعات اثر مقدار مواد اولیه بر اندازه نهایی نانوذرات اکسید قلع بررسی شده است. همچنین از روش های مختلفی از جمله XRD، SEM، TEM و FTIR جهت ارزیابی ساختار و مشخصات نمونه ها استفاده شده است. نتایج این کار تحقیقاتی در مجله Journal of Materials Science: Materials in Electronics (جلد 26، شماره 8، سال 2015، صفحات 6075 تا 6085) منتشر شده است. دکتر مسعود صلواتی نیاسری- عضو هیأت علمی دانشگاه کاشان، لعیا نجاتی مقدم- کارشناسی ارشد علوم و فناوری نانو و داوود قنبری- دکترای علوم و فناوری نانو از این دانشگاه در انجام این تحقیقات همکاری داشته اند.