Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 180108
تاریخ انتشار : 26 مهر 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 10

هوشنگ جاوید، پژوهشگر هنرهای آئینی

انقلاب اسلامی جایگاه اصیل هنر «شبیه خوانی» را احیا کرد

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران هنرمندانی که در عرصه هنرهای نمایشی فعالیت می کردند تلاش های بسیاری در راستای بازگرداندن هنر شبیه خوانی به خط اصلی این هنر انجام دادند...
پژوهشگر هنرهای آئینی گفت: انقلاب اسلامی جایگاه اصیل هنر «شبیه خوانی» را احیا کرد. هوشنگ جاوید در گفت وگو با خبرنگار تسنیم در مشهد مقدس، با بیان اینکه هنر شبیه خوانی از آئین های مرسوم مناسبت های مذهبی است، اظهار داشت: سابقه تاریخی هنر شبیه خوانی یا شبیه سازی به قرون اولیه اسلام باز می گردد که در این رابطه اسناد معتبری موجود است. وی با بیان اینکه در دوران دیلمیان شبیه خوانی"کاروان اسرا" مربوط به واقع عاشورا را بازسازی می کردند، افزود: در دوران صفویه، افشار، زندیه شبیه خوانی یا شبیه سازی به صورت زبان حال خوانی صورت می گرفت که این زبان حال خوانی یعنی کسی که نقش حضرت زینب(س) را داشت سوار بر اسب نقش خود را می خواند و مردم را محزون می کرد. پژوهشگر هنرهای آئینی تصریح کرد: زبان حال خوانی در شبیه خوانی همچنان در استان های مرکزی، اصفهان، یزد، خراسان صورت می گیرد و بیننده را محزون می کنند. جاوید با اشاره به اینکه در دروان صفویه در شبیه خوانی متن وجود نداشت، بیان کرد: در دوره صفویه تنها اشاراتی به واقعه عاشورا داشتند. وی با اشاره به این مطلب که در اوایل دوران زندیه شبیه خوانی دستخوش تغییراتی شد، بیان کرد: در این دوره برای شبیه خوانی متن نوشته شد و در این دوران در شبیه خوانی از همه هنرهای ایرانی همچون ادبیات، آواز، معماری، لباس بکار گرفته شد تا این شبیه خوانی در ذهن مخاطب ماندگار شود. جاوید با بیان اینکه از دوران زندیه به بعد در بسیاری از سفرنامه های خارجیان به ویژه اروپائیان به آئین شبیه خوانی اشاره داشته اند، عنوان کرد: در سفرنامه های ارروپائیان به این مسئله خواندن متنی از روی کاغذ همراه با حرکت اشاره داشتند. وی خاطرنشان کرد: در دوران زندیه هنرمندان شبیه خوان به انسجام قابل توجهی رسیدند که این انسجام در دوران قاجار و قبل از دوران حکومت پهلوی اول ادامه داشت. پژوهشگر هنرهای آئینی با تاکید بر اینکه در دوره پهلوی اول به هنر شبیه خوانی ضربه شدیدی وارد آمد، خاطرنشان کرد: اما این هنر پس از 25 تا 30 سال از وارد آمدن ضربه به این هنر در دوران پهلوی اول توسط مردم احیا شد. جاوید با بیان اینکه تغییرات حاصل در شبیه خوانی سبب آسیب هایی به این هنر شد، افزود: استفاده از ادوات موسیقی در هنر شبیه خوانی در دوران زندیه و قاجار آسیب به این هنر شد چرا که افرادی که در این اقدام به نوازندگی می کردند افرادی بودند که سابقه نوازندگی در ارتش را داشتند. وی با بیان اینکه بخشی از موسیقی در شبیه خوانی تاکنون ادامه پیدا کرده است،خاطرنشان کرد: پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران هنرمندانی که در عرصه هنرهای نمایشی فعالیت می کردند تلاش های بسیاری در راستای بازگرداندن هنر شبیه خوانی به خط اصلی این هنر انجام دادند. پژوهشگر هنرهای آئینی با بیان اینکه پس از تشکیل انجمن تعزیه خوان ها همه تعزیه خوان های پیشکسوت جمع شدند و اقدام به چاپ یک سری کتاب در زمینه تعزیه کردند، گفت: خوشبختانه در این انجمن نگاه صحیحی به این هنر شد. جاوید با اشاره به این مطلب که به هنرهای آئینی باید به صورت علمی و در قالب ایجاد رشته های دانشگاهی پرداخته شود،گفت: در زمینه هنرهای آئینی کشور دارای اساتید بسیاری است که باید از این اساتید برای انتقال به نسل بعد استفاده کرد.