Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 180134
تاریخ انتشار : 28 مهر 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 57

مریم محمدی گوجانی، مجری طرح

جاذب های صوتی با قابلیت جذب 70 درصدی فرکانس های پایین و متوسط تولید شد

پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیرکبیر با شناسایی و حذف عوامل محدودکننده جذب صوت در نانوالیاف، جاذب های صوتی تولید کردند که قادر به جذب 70 درصدی فرکانس های پایین و متوسط است...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیرکبیر با شناسایی و حذف عوامل محدودکننده جذب صوت در نانوالیاف، جاذب های صوتی تولید کردند که قادر به جذب 70 درصدی فرکانس های پایین و متوسط است. مریم محمدی گوجانی مجری طرح در گفت وگو با خبرنگار علمی ایسنا با اشاره به اثرات فرکانس بر انسان گفت: صوت و صداهایی که ما روزانه با آنها مواجه هستیم دارای فرکانس های متفاوتی است. فرکانس های بالا را می توان با استفاده از جاذب های صوت موجود مانند پشم سنگ و پشم شیشه و حتی فرش و پرده به راحتی جذب کرد؛ ولی فرکانس های پایین براحتی قابل جذب نیست. وی با تاکید بر این که گوش انسان به فرکانس های پایین حساس است، اظهار داشت: مشکل اساسی که در جذب صوت وجود دارد، توانایی کم جاذب های موجود در جذب امواج با بسامدهای پایین و یا متوسط است و از سوی دیگر محدوده صوت قابل درک برای انسان 16 تا 20 هزار هرتز است. محمدی ادامه داد: برای جذب صوت با بسامد متوسط و پایین ضخامت جاذب های صوت رایج مانند فوم، پشم سنگ و پشم شیشه افزایش داده می شود و در برخی موارد مانند خطوط مترو اتاقکی ایجاد و جاذب در آن نصب می شود که بتوان تا حدودی صوت را جذب کرد. محمدی با بیان این که افزایش ضخامت جاذب ها برای همه موارد مانند بدنه هواپیما، خودرو و یا دیوار منازل مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد، ادامه داد: از این رو استفاده از جاذب هایی با ضخامت حدود نیم متر جز در موارد خاص غیر ممکن است ؛ از این رو تلاش کردیم تا این مشکل را رفع کنیم. مجری طرح با تاکید بر این که برای رفع این مشکل از لایه های نانو استفاده کردیم، خاطرنشان کرد: علی رغم گزارش های ارائه شده در زمینه خواص جذب بالای صوت با استفاده از نانو الیاف، آزمایش های ما نشان داد که لایه های نانو قابلیت جذب بالایی ندارند. وی با تاکید بر این که این لایه ها به دلیل ساختارهایی که دارند مانع جذب صوت می شود، یادآور شد: در این مطالعات با شناسایی عوامل محدود کننده جذب صوت در نانو الیاف و قرار دادن الیاف نانو در کنار جاذب های میکرو، موفق به جذب فرکانس های پایین شدیم. این محقق، تولید لایه نانوالیاف در این جاذب را بر اساس الکتروریسی (فرآیندی برای تولید انواع نانوالیاف از محلول های مواد پلیمری و یا سرامیکی) دانست و ادامه داد: با استفاده از این فرآیند بر روی لایه جاذب میکرو، لایه نانو الیاف اعمال شد. محمدی با اشاره به پلیمرهای استفاده شده در تولید نانو الیاف ابن جاذب، توضیح داد: برای انتخاب پلیمر مناسب جهت تهیه نانو الیاف، عامل های موثر بر جذب صوت مانند چگالی، مدول الاستیسیته و وزن مولکولی مورد مطالعه قرار گرفت و از میان مواد موجود، پلمیرهایی انتخاب شدند که بر اساس این عامل ها جذب صوت مناسب تری داشتند. وی با تأکید بر این که بر این اساس می توان پلیمرهای مختلفی را مورد استفاده قرار داد، خاطر نشان کرد: نتایج تست های انجام شده نشان داد که لایه های نانو تولید شده به روش الکتروریسی قادر به جذب 70 درصدی صوت در فرکانس های پایین است ضمن آن که در جذب فرکانس های بالا با استفاده از این سیستم محدودیتی وجود ندارد. مجری طرح ضخامت لایه جاذب صوت تولید شده را از یک تا سه سانتی متر دانست و افزود: در آزمایش های انجام شده بر روی ضخامت یک سانتی متر این جاذب های نانو الیاف، نتایج قابل قبولی از جذب صوت به دست آوردیم. محمدی افزایش جذب صوت در بسامدهای بالا و پایین و کاهش وزن را از نوآوری های این طرح نام برد و اظهار داشت: جاذب صوت نانو الیاف تولید شده در هر صنعتی که دارای آلودگی صوتی باشد قابل استفاده است که از جمله آن می توان به صنایع ساختمان سازی و راه سازی، خودرو سازی، ماشین های صنعتی، استودیوها و سالن های کنفرانس و سیستم های تغذیه اشاره کرد.