Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 180172
تاریخ انتشار : 30 مهر 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 23

در قالب نمونه آزمایشگاهی؛ نانوپوشش هایی مقاوم به خوردگی ساخته شد

پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس نمونه های آزمایشگاهی نانوپوشش هایی بر روی آلیاژ آلومینیوم ساخته اند که از ویژگی های مطلوبی همچون مقاومت به خوردگی و سایش بالابرخوردار است. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، امروزه آلیاژهای آلومینیم به دلیل ملاحظات اقتصادی و فرایندی، اهمیت بسیاری یافته اند. این مواد با داشتن خواص عالی همچون نسبت استحکام به وزن بالا، قابلیت بالای ریخته گری و ماشین کاری دارای کاربرد گسترده ای در صنایع مختلف از جمله صنایع الکترونیکی، خودروسازی و پوشش های نانوکامپوزیتی هستند. حمیدرضا مسیحا یکی از مجریان این طرح گفت: حضور عناصر غیر مقاوم در برابر خوردگی همچون« Mg، Si، Cu » و داشتن عیوب ریزساختاری مانند حفرات در آلیاژهای آلومینیم سبب می شود که مقاومت به خوردگی و خواص مکانیکی این آلیاژها نسبتا ضعیف باشد. وی با بیان اینکه این پژوهش تلاش دارد در راستای کمک به حل این موضوع گام مؤثری بردارد، افزود: برای این منظور، نانوپوششی جهت محافظت آلیاژ بر روی آن ایجاد کردیم که در این راستا از پیش فرآیند نانو بلوری کردن سطح، قبل از فرایند پوشش دهی به روش اکسیداسیون پلاسما ی الکترولیتی «PEO» یا همان اکسیداسیون ریزجرقه استفاده شده است. مسیحا عنوان کرد: اکسیداسیون ریزجرقه یک فرآیند سطحی است که در سال های اخیر کاربرد گسترده ای یافته است و به نظر می رسد با توجه به اینکه فرآیند اکسیداسیون ریزجرقه به ریزساختار زیرلایه بستگی زیادی دارد، نانوبلوری کردن سطح آلیاژ آلومینیم هم تأثیر زیادی بر خواص پوشش ایجاد شده به این روش داشته باشد. به گفته وی، برای دستیابی به این هدف از پیش عملیات مکانیکی تدریجی سطحی «SMAT» استفاده و تأثیر آن بر خواص پوشش ایجاد شده به روش اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی بر روی آلومینیوم« AA۱۲۳۰ » بررسی شد. مسیحا با بیان اینکه بدین منظور نمونه ها با اعمال و بدون پیش فرآیند «SMAT» پوشش دهی شدند، ادامه داد: پوشش دهی به روش اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی در دو الکترولیت پایه فسفاتی و پایه سیلیکاتی صورت گرفت و سپس به منظور بررسی نحوه توزیع نانوذرات و عناصر در داخل پوشش، ساختار سطح نمونه ها توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی و نمونه ها تحت آزمون EDS قرار گرفتند. وی افزود: همچنین برای تمام نمونه ها آزمون ترشوندگی توسط محلول آب دیونیزه انجام شد که نحوه پخش شدن قطره بر روی سطح پوشش متخلخل اکسیدی و ارتباط آن با ریز ساختار پوشش مورد ارزیابی قرار گرفت. وی اظهار داشت: نتایج نشان دادند که نمونه های پوشش داده شده در الکترولیت پایه سیلیکاتی ساختاری نسبتا خشن تر از نمونه های پوشش داده شده در الکترولیت پایه ی فسفاتی دارند. مسیحا خاطر نشان کرد: این ویژگی سبب ایجاد حفرات بیشتر و کاهش مقاومت به خوردگی می شود. همچنین میانگین درصد مساحت حفرات موجود بر روی سطح در نمونه های پوشش داده شده در الکترولیت های پایه سیلیکاتی بیشتر از همین مورد در نمونه های پوشش داده شده در الکترولیت پایه فسفاتی است. به گفته وی به عبارتی میزان مقاومت به خوردگی پوشش های ایجاد شده در الکترولیت پایه فسفاتی بیشتر است. این تحقیقات از تلاش های حمیدرضا مسیحا، حمیدرضا باقری و مرتضی قیطانی، کارشناسان ارشد مهندسی مواد از دانشگاه تربیت مدرس و دکتر محمود علی اف خضرایی، دکتر علیرضا صبور و دکتر تقی شهرابی، اعضای هیات علمی این دانشگاه حاصل شده است. نتایج این مطالعات در مجله Bulletin of Materials Science (جلد ۳۸، شماره ۴، سال ۲۰۱۵، صفحات ۹۳۵ تا ۹۴۳) چاپ شده است.