Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 183785
تاریخ انتشار : 16 خرداد 1395 10:7
تعداد مشاهدات : 1114

مستندسازهای دانمارکی در ایران

مردم ایران خیلی مهربان و صمیمی هستند

آدم های اینجا خیلی مهربان و صمیمی هستند. قبل از اینکه به اینجا بیاییم، فکر می کردیم به ما اجازه ندهند هرکجایی که می خواهیم برویم. حضورمستندسازهای دانمارکی در ایران بهانه ای شد پای صحبت های شان بنشینیم و به جز اینکه بپرسیم اینجا چه می کنند، درباره رسانه ها و نحوه پرداخت شان به خبر بیشتر باخبر شویم.

شراره داودی: همه ماجرا از یک ایمیل شروع شده بود، ایمیل زده بودند به آدرسی که در صفحه اطلاعات همه خبرگزاری ها و وب سایت ها پیدا می شود، گفته بودند می خواهند مستندی از رسانه ها و نحوه پرداخت به اخبار بسازند. خبرگزاری مهر به این درخواست جواب داده بود و سه خبرنگار و مستندساز به ایران آمدند، ۱۰ روزی ایران بودند و به چند رسانه سر زدند و فیلم گرفتند. آن ها برای سوال از ما آمده بودند و فکر نمی کردند وقتی به عنوان مصاحبه گیرنده آمده اند، روی صندلی مصاحبه شونده بنشینند و مورد سوال هم قرار بگیرند. دو روز از سفرشان باقی مانده بود که این مصاحبه را گرفتیم، بعد از گشت و گذارهای شان در تهران که آن را زیبا و امن توصیف می کردند و به اندازه کافی از غذاهای ما خورده و نمک گیر شده بودند. تور آرنبیورن (Tor Arnbjorn) مدیریت گروه را بر عهده دارد و خودش سال ها در رادیو خبرنگار بوده است، مدتی هم در تلویزیون برنامه های خبری را تهیه و تولید می کرده و حالا در پروژه جدید سرپرستی گروه برای ساخت مستندهای خبری را بر عهده دارد. در ابتدای صحبت وقتی از تلفظ فامیلی اش برنمی آیم، نام کوچکش را که می گوید، توضیح می دهد «همان خدای صائقه است که در افسانه های یونانی می شناسیم.» این طور می شود که او را در گروه «انتقام جویان»، همان فیلم پرفروش سینماهای جهان می دانم. در پایان صحبت ها از او می خواهم دست نوشته ای برای مان به یادگار بنویسد، برای این کار تنها واژه ای که به فارسی آموخته را البته به انگلیسی می نویسد. 

سه دانمارکی به ایران آمده اند و به مراکز رسانه ای سر می زنند، به دنبال چه چیزی هستند؟

پروژه ما ساخت مستندهایی درباره این است که یک خبر در کشورهای مختلف چطور ساخته و پوشش داده می شود، برای این کار قرار است ۶ مستند مختلف از ۶ نقطه مختلف دنیا تهیه کنیم که اولین آن ها ایران است و ما به اینجا آمده ایم. تمرکز ما در این مستند روی مراحلی است که یک خبر برای رسیدن به دست مخاطب طی می کند، اینکه یک خبر چطور روی فرهنگ و ایدئولوژی تاثیر دارد و مردم کدام موضوعات خبری را دنبال می کنند و روی چه مشکلاتی توجه بیشتری از خودشان نشان می دهند. در ایران و برای رسیدن به جواب های مان به سراغ «پرس تی وی»، «خبرگزاری مهر» و «خبرگزاری فارس» رفتیم. همچنین این مستندها قرار است از شبکه ملی دانمارک پخش شود.

به سراغ روزنامه ها نرفته اید؟

نه نتوانستیم. در حقیقت راه ارتباطی پیدا نکردیم. چون روند پیدا کردن رسانه ها چندان آسان نبود. البته بعد از اینکه خبرگزاری و رسانه تصویری را هماهنگ کردیم، فکر کردیم که برای رسیدن به روندی که می خواهیم کافی است و مابقی هم به همین شکل هستند.

این تصور شما چندان درست نیست و روزنامه ها و خبرگزاری ها در نحوه پوشش و پرداختن به داستان های خبری نگاه و روند متفاوتی دارند و برای اینکه نتیجه بهتری داشته باشد، حضور روزنامه ها هم اهمیت داشت.

شاید دفعه دیگر این اتفاق بیفتد. (خنده)

انتخاب کشورها برای این مستندها به چه شکلی بود؟

ما سعی کردیم کشورها را به شکلی انتخاب کنیم که بخش های مختلف دنیا را از نظر فرهنگی در بربگیرند و همچنین بعد از اینکه تحقیقات را شروع کردیم به سراغ کشورهایی رفتیم که داستان های زیادی از آن ها در دنیا وجود دارد. مثلا سوئد را به خاطر مسائل مهاجرت و مشکلاتی که این موضوع در کشور به وجود آورده، انتخاب کردیم. قرار است زمان رفراندوم خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، به این کشور برویم، به هنگ کنگ می رویم که ببینیم چطور انتخابات محلی در آن برگزار می شود و روزنامه ها آن را چطور مدیریت می کنند و همچنین امریکا هم زمان انتخابات ریاست جمهوری که در پاییز برگزار می شود، می رویم. کشور هند هم به دلیل فرهنگ و ادیانی که دارد را در برنامه داریم. ما سعی می کنیم فضاهای مختلف رسانه ای را در برنامه خودمان داشته باشیم.

پس چرا ایران را انتخاب کردید؟

ایران به دلیل تحریم ها مدتی کشور بسته ای بود و اختلاف های ایدئولوژیکی و تفاوت دیدگاه ها که در جهان بینی ایران با دیگر کشورهای اروپایی وجود دارد، ما را به این سمت کشاند. از طرفی می خواستیم از این منظر هم ماجرا را ببینیم که ایران در رسانه های جهان با چیزی که در داخل وجود دارد، متفاوت است و می خواستیم خودمان این ها را ببینیم و داستان را از داخل کشور پیگیری کنیم.

در هنگام مصاحبه با رونامه نگارهای ایرانی برای مستند برخی اخبار ایران از جمله خبرهای مربوط به مسائل هسته ای و سفارت عربستان را جدا کرده بودید و درباره آن ها می پرسیدید، انتخاب این اخبار بر چه اساسی بود؟

این ها اخباری بودند که باعث به وجود آمدن حاشیه هایی شده بودند و البته کشورهای دیگر را هم درگیر می کردند، از طرفی اخباری بودند که می خواستیم بدانیم در ایران چطور مورد بررسی قرار گرفته بودند. در حقیقت این ها مثال هایی بودند که نوع پوشش متفاوتی در ایران و دیگر کشورها داشتند و لزوما درباره خوب یا بد بودن آن ها صحبت نمی کردیم، می خواستیم نحوه پرداخت به قضایا را بدانیم.

اولین باری است که به ایران آمده اید؟

بله.

ایران با آن چیزی که در اخبار می دیدید، تفاوت داشت؟

آدم های اینجا خیلی مهربان و صمیمی هستند. قبل از اینکه به اینجا بیاییم، فکر می کردیم آدم هایی که اینجا هستند به ما اجازه ندهند هرکجایی که می خواهیم برویم یا هر طور که می خواهیم فیلم بگیریم، اما این طور نبود و ما برای این کارها دستمان باز بود، درحقیقت تصور داشتیم فضای اینجا خیلی دستوری باشد، اما اصلا این طور نبود و مردم هم خیلی دوستانه برخورد می کردند.

یعنی به این جا برمی گردید؟

خیلی دوست دارم و امیدوارم این اتفاق بیفتد. اما کار سختی است که با ویزای خبرنگاری آمده باشی و دوباره بخواهی برگردی، چون ممکن است فکر کنند که علیه اینجا حرف هایی زده باشی. اما من اینجا را دوست دارم و از اینکه دوباره بیایم خوشحال می شوم.

با توجه به اینکه شما در تلوزیون کار کرده اید و فعالیت های یکی از شبکه های خبری ایران را از نزدیک دیده اید، چه تفاوت هایی میان تلویزیون در ایران و دانمارک حس می کنید؟

البته من اینجا تلویزیون خیلی ندیدم. اما چیزی که در پرس تی وی دیدیم، تقریبا شبیه همانی است که در دانمارک داریم. با این حال همه چیز به خبرها منتهی می شود، اینکه چطور خبر پیدا کنیم و اخبار فوری و مهم را پوشش دهیم که شاید بتوان گفت در تمام دنیا این فضا یکسان است. البته نوع نگاه ها به تهیه اخبار هم بسیار مهم است و هرکسی با توجه رویکردهای شهر و رسانه به اخبار می پردازد.

فعالیت تلویزیون، رادیو، روزنامه در دانمارک به چه صورت است؟

کانال های رادیویی داریم که به بخش اخبار و برنامه ها می پردازند و مانند همه جا است، شبکه های تلویزیونی را هم روی ماهواره داریم و همزمان از اینترنت هم قابل پخش هستند. در بین این رسانه های تصویری، روزنامه ها برای ماندن تلاش می کنند، با این حال ۶ روزنامه در دانمارک داریم که منتشر می شوند و به اخبار و مقاله ها را پوشش می دهند. البته توجه به روزنامه ها کم شده و فکر می کنم در همه دنیا این موضوع صدق می کند.

سرانه تماشای تلویزیون در دانمارک چند ساعت است؟

تقریبا روزانه ۳ ساعت تلویزیون می بینند.

درباره کتاب چطور؟

مردم می خوانند اما دقیقا نمی دانم سرانه مطالعه چه مقدار است. اما چیزی که مسلم است به تماشای تلویزیون برمی گردد که هرسال کمتر می شود و این موضوع کاملا محسوس است. مخصوصا در میان نسل جدید این قضیه را به خوبی می توان دید و احساس کرد. آن ها بیشتر به سراغ برنامه های اینترنتی می روند. جوان ها نمی خواهند صبر کنند که برنامه ای شروع شود و به تماشای آن بنشینند، بلکه ترجیح می دهند از میان انبوه برنامه ها چیزی را انتخاب کنند و از همین رو مخاطب های تلویزیون در حال ریزش هستند.

پس خبرگزاری ندارید؟

سایتی داریم که در اختیار روزنامه ملی است و اخبار را پوشش می دهند، ولی نمی توان به آن خبرگزاری گفت، بلکه بیشتر یک سایت آنلاین است.

در این صورت اگر خبر مهمی اتفاق بیفتد که بخواهید سریع منتشر کنید، چطور این اتفاق می افتد؟

سایت های خبری هستند که بیشتر برای همین اخبار مهم و لحظه ای استفاده می شوند.

چه حوزه های خبری در دانمارک بیشتر مورد توجه مردم است؟

باید بگویم بیشتر موضوعاتی که اثر مستقیم روی زندگی های آن ها می گذارد برای شان مهم است، آن ها بیشتر به سمت اخبار اجتماعی هستند که مستقیما با زندگی شان در ارتباط باشد. در این میان اگر بخواهیم مردم به اخبار سیاسی، اقتصادی و دیگر حوزه ها توجه کنند، باید به شکلی به آن ها بپردازیم که این حوادث روی شرایط زندگی شان اثر دارد تا به آن توجه کنند، در غیر این صورت برای آن ها پیروزی و باخت های سیاسی خیلی اهمیت ندارد. البته با توجه به فراگیر شدن اینترنت و فضاهای مجازی واقعا نحوه بیان اخبار بسیار مهم است و اگر همه چیز را ساده و کوتاه و جذاب نگوییم، کسی به سراغش نمی آید.

به نظر می رسد در همه دنیا این موضوع مشترک باشد که رسانه ها باید در جهت ایجاد جذابیت و موجز بودن حرکت کنند.

بله، برای مثال ۵۰ سال قبل روزنامه  تنها ابزار ارتباطی بود که وجود داشت و مردم حتی برای ۵ دقیقه هم که شده بود آن را ورق می زدند، حتی اگر هیچ موضوع جذابی در آن پیدا نمی کردند. اما امروز اوضاع فرق کرده و اینترنت و فضای مجازی شرایطی را به وجود آورده است که انتخاب ها بر اساس جذابیت اتفاق می افتد و نکته هایی که در سریع ترین و کوتاه ترین زمان ممکن حرف خودش را می زند، ببیشتر و بهتر دیده می شوند.

در این مدتی که در تهران بوده اید، خود شهر را هم گشت زده اید؟

با دوربین در اطراف شهر می گشتیم و توانستیم به اندازه ای تهران گردی داشته باشیم.

درباره تهران چه فکر می کنید و شهر را چطور دیدید؟

روزهای اولی که اینجا بودیم، تعطیلات بود، پنجشنبه و جمعه، بعد از آن با توجه به اینکه یکشنبه روز تعطیلی بود، شنبه هم بین دو تعطیلی محسوب می شد، همه جا به قدری خلوت بود که ما با خودمان می گفتیم، پس مردم شهر کجا هستند؟ اما بعد از این تعطیلات همه چیز تغییر کرد. تهران شهر بزرگ و شلوغی است و اتفاقا خیلی هم زیباست و البته نکته ای که درباره شهر و ساختمان های آن برای مان خیلی جالب آمد، رنگ شهر بود که روشن و خاکسترگونه است که آن را دوست داشتیم.

شب ها هم بیرون بودید؟

این بستگی به تعریف شما از شب دارد! ما هیچ مشکلی با امنیت نداشتیم و بسیار شهر آرامی است. البته فهمیدیم که ایرانی ها شام دیر می خورند، چون وقتی شب گذشته به یکی از رستوران ها رفته بودیم، ساعت ۹ بود و افراد زیادی آن جا نبودند، اما وقتی شام ما تمام شد و ساعت تقریبا ۱۰ شده بود، رستوران خیلی شلوغ شده بود.

دانمارک هم کشور امنی است؟

بله هست، البته ممکن است مناطقی وجود داشته باشد که خطراتی هم داشته باشد، اما به شکل کلی کشور امنی است.

آیا چیزی در ایران دیدید که شما را اذیت کند؟

نه، همه چیز و مردم اینجا خیلی خوب بود.

غذاها هم؟

غذاها عالی بودند! البته ما فکر می کردیم همه چیز خیلی تندتر و پر ادویه تر باشد، به دلیل اینکه ایران در آسیانه میانه قرار گرفته، اما این طور نبود و خیلی خوشمزه بودند. کباب را خیلی دوست داشتیم، اسم های غذاها را نمی دانم متاسفانه، اما خوراکی های خوشمزه ای در اینجا خوردیم.





* خبرگزاری مهر


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :