Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 184995
تاریخ انتشار : 1 تیر 1395 11:50
تعداد مشاهدات : 352

محمد بهبهانی، مجری طرح

تشخیص سریع و دقیق یک نوع یون رادیواکتیو در محیط زیست

محققان کشور با انجام یک تحقیق آزمایشگاهی نانوذره پلیمری را سنتز کرده اند که با بهره گیری از آن می توان یک نوع یون رادیواکتیو را در محیط زیست شناسایی کرد.
اورانیوم یک عنصر رادیواکتیو است که به طور طبیعی در طبیعت موجود است. قرار گرفتن در معرض اورانیوم تأثیرات مخربی را بر سلامت انسان می گذارد. اورانیوم یکی از منابع اصلی انرژی هسته ای است و اورانیوم غنی شده جزء اصلی سلاح های هسته ای محسوب می شود.

اورانیوم دارای اشکال مختلفی در محلول های آبی است. قابل حل ترین شکل اورانیوم، یون اورانیل است. بیشینه غلظت مجاز یون اورانیل در آب آشامیدنی۷-۱۰*۱/۳ مول بر لیتر است. بنابراین دسترسی به روشی که مقادیر بسیار اندک یون اورانیل را در محلول های آبی تعیین کند، از لحاظ زیست محیطی ضروری به نظر می رسد.

از این رو، محقق دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان با همکاری محققانی از دانشگاه شهید بهشتی تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، پژوهشگاه رویان و دانشگاه گئورگیا استیت آمریکا با انجام یک تحقیق آزمایشگاهی نانوذره ی پلیمری را سنتز کرده اند که با بهره گیری از آن می توان یک نوع یون رادیواکتیو را در محیط زیست شناسایی کرد. این نانوذرات در بازرسی های زیست محیطی جهت پایش مقادیر یون رادیواکتیو کاربرد خواهند داشت.

 محمد بهبهانی، مجری طرح، ضمن اشاره به روش های تحلیلی به عنوان روش های گران، پیچیده و زمان بر، بر لزوم انجام این طرح تأکید کرد و افزود: هدف از انجام این کار تحقیقاتی، ارائه یک حسگر چشمی بوده است که به کمک نانوذرات یون اورانیل را شناسایی کند.

وی ادامه داد: با استفاده از نانوذره پلیمری سنتز شده در این طرح، می توان به ساده ترین و سریع ترین شکل ممکن و با چشم غیرمسلح از وجود یون اورانیل در محلول آبی مطلع شد؛ بهره گیری از این روش هزینه انجام آنالیز را کاهش می دهد و علاوه بر آن، نیازی به انتقال نمونه به آزمایشگاه نیست و فرایند را می توان در محل انجام داد.

 بهبهانی با بیان اینکه در طرح حاضر به سنتز و مهندسی نانوذرات پلیمری پرداخته شده است، گفت: ساختار این نانوذرات به نحوی است که هنگام برهمکنش با یون اورانیل، تغییر رنگ می دهد و بدین صورت می توان از تغییر رنگ، غلظت یون مذکور را تشخیص داد؛ به دلیل سطح زیاد نانوذرات، برهمکنش یون اورانیل و این پلیمر در زمان کوتاهی اتفاق می افتد و این موضوع سبب می شود که شناسایی در زمان کوتاهی صورت بگیرد.

وی در رابطه با نحوه انجام این طرح گفت: پلیمر موردنظر تحت شرایط بهینه و با استفاده از روش پلیمریزاسیون رسوبی سنتز شد، به نحوی که با جذب مقادیر مختلف یون اورانیل رنگ آن از زرد تا بنفش تغییر کند که می توان این تغییر رنگ را به وضوح در شکل زیر مشاهده کرد؛ سپس این پلیمر توسط روش های میکروسکوپی و طیف سنجی مشخصه یابی گردید و در نهایت توانایی آن جهت شناسایی یون اورانیل مورد ارزیابی قرار گرفت.

به گفته وی، نتایج نشان داده اند که حد تشخیص این روش جهت شناسایی یون اورانیل ۰.۰۰۰۵ ppm است.

این تحقیقات حاصل تلاش های محمد بهبهانی– استادیار دانشگاه صنعتی خاتم الانبیا بهبهان- سارا سلیمی- دانش آموخته ی مقطع کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی تهران- دکتر حمید صادقی آبندانسری- عضو پژوهشی پژوهشگاه رویان- فریبرز امیدی – دانشجوی مقطع دکترای دانشگاه علوم پزشکی تهران- و مانی سالاریان- دانشجوی مقطع دکترای دانشگاه گئورگیا استیت آمریکا- است.

نتایج این کار در مجله RCS Advances (جلد ۵، شماره ی ۷۴، سال ۲۰۱۵، صفحات ۵۹۹۱۲ تا ۵۹۹۲۰) به چاپ رسیده است.



* خبرگزاری مهر


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :