Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 185255
تاریخ انتشار : 5 تیر 1395 13:51
تعداد بازدید : 767

امام، روحانیت و ریاست جمهوری / آیت الله محمدرضامهدوی کنی

مرحوم مهندس بازرگان در جلسات شورای انقلاب می گفتند کارها را به ما بسپارید و به مساجد و محراب ها برگردید. مرحوم مهندس بازرگان در جلسات شورای انقلاب می گفتند کارها را به ما بسپارید و به مساجد و محراب ها برگردید. یک بار من به مرحوم مهندس بازرگان گفتم شما یادتان هست، سال ها قبل از پیروزی انقلاب، جشن مبعثی در مسجد هدایت منعقد بود که شما سخنران آن جلسه بودید و در حضور علما از جمله مرحوم آیت الله طالقانی، مرحوم شهید مطهری، مرحوم آیت الله میرزا خلیل کمره ای و عده دیگری از طلاب سخنرانی کردید و خطاب به روحانیون حاضر در جلسه گفتید: آقایان روحانی، اسلام فقط نماز و روزه نیست، غسل و وضو نیست، اسلام سیاست دارد، اسلام مدیریت دارد و نظام اجتماعی دارد. از مساجد بیرون بیایید و از محراب ها پا را بیرون بگذارید. گفتم مگر شما این حرف ها را نگفتید؟ پس چطور شد پشیمان شدید؟ گویا می خواستید ما را ابزار کار خودتان قرار دهید و به میدان بکشید و تا انقلاب پدید آمد ما را دوباره به مساجد بفرستید؟ گفتم این دفعه مثل ماجرای مشروطه نمی شود، مثل ماجرای ملی شدن نفت نمی شود که روحانیون را کنار زدند و منزوی کردند. این دفعه مثل آن دفعه ها نیست. ما دیگر کنار نمی رویم.

حضرت امام – رحمت الله علیه – در اوایل انقلاب، نگاه دیگری به انقلاب داشتند، ایشان واقعا مرد مخلصی بود و انقلاب را نه برای روحانیت، نه برای خودش و نه برای اشخاص معین بلکه برای اسلام و مسلمان ها می خواستند. ایشان در دوره اول ریاست جمهوری اجازه ندادند که یک شخص روحانی برای ریاست جمهوری نامزد شود. به یاد دارم که من و آقای هاشمی و شهید باهنر در قم خدمت امام رفتیم، زمانی بود که بنی صدر می خواست کاندیدا شود. ما به امام عرض کردیم شما اجازه بدهید که آقای بهشتی هم جزو کاندیداها باشند و مردم به هر کس که بخواهند رأی بدهند. اما امام اصرار داشتند که بین نامزدها، شخص روحانی نباشد و استدلال می فرمودند که ما برای سلطه بر مردم نیامده ایم. ما برای خدمت آمده ایم و نباید کاری بکنیم که مردم خیال کنند که ما قدرت طلبیم برای سلطه بر ایشان آمده ایم. ابتدا در آن جلسه فرمودند که روحانیت به طول کامل از کارها کنار نرود و در انتخابات مجلس حضور داشته باشند. چون مجلس محل قانون گذاری است، شما حضور داشته باشید که قوانین خلاف شرع تصویب نشود. در مورد قوه قضائیه هم نظرشان مثبت بود. چون در اسلام، انشای حکم قضایی از شئون فقیه است. اما در قوهی مجریه می فرمودند اگر روحانی نباشد، بهتر است. علت این بود که در اوایل انقلاب، ایشان معتقد بودند که مملکت و انقلاب، مسیر عادی را طی می کند. شاید فکر نمی کردند بعضی افراد و جریان ها در داخل و خارج کشور، از همان روزهای اول انقلاب، نقشه هایی برای حذف روحانیت دارند. بنی صدر پس از سکته امام، صریحاً می گفت که امام به زودی از دنیا می رود و مردم بعد از امام پدری می خواهند و خودش را پدر ملت فرض می کرد. به هر حال، بعد از جریانات بنی صدر امام تصریح کردند هر کس صلاحیت دار است، بماند و حتی برای روحانیت در تصدی مناسب، امتیاز قایل بودند. کمی بعد، در زمان خود امام، مسئله ریاست جمهوری «مقام معظم رهبری» پیش آمد و دیدیم که امام خیلی تأیید کردند.



*خاطرات آیت الله مهدوی کنی، تدوین: دکتر غلامرضا خواجه سروی، ناشر: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص 424


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :