Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 197700
تاریخ انتشار : 25 آذر 1395 16:25
تعداد بازدید : 311

امام خامنه ای چراغ راه مسلمانان جهان است

امام راحل محبوب قلب های همه مسلمین بوده و امام خامنه ای هم رهبر تمامی مسلمانان هستند. به مترجم می گویم از او بپرسد "رهبر ایران را می شناسد؟" هنوز ترجمه اش تمام نشده که به زبان اردو می گوید "ماشاءالله به ایران، ماشاءالله به این رهبری، ماشاءالله به امام خمینی(ره)، ماشاءالله به امام خامنه ای . . .

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از خبرگزاری تسنیم؛ به مترجم می گویم از او بپرسد "رهبر ایران را می شناسد؟" هنوز ترجمه اش تمام نشده که به زبان اردو می گوید "ماشاءالله به ایران، ماشاءالله به این رهبری، ماشاءالله به امام خمینی(ره)، ماشاءالله به امام خامنه ای" و بعد می گوید "از همین جا، از کنار مضجع شریف رضوی به امام خامنه ای سلام می کنیم و به روح آسمانی امام خمینی(ره) درود می فرستیم".

با تعجب نگاه می کنم و می فهمد توضیح بیشتری می خواهم برای این همه ارادت، ادامه می دهد "یک بار بیایید پاکستان تا تصاویر قاب شده امام راحل و رهبر انقلاب را بر در و دیوار خانه های مردم ببینید، اصلاً چرا می گویید رهبر ایران؟ امام راحل محبوب قلب های همه مسلمین بوده و امام خامنه ای هم رهبر تمامی مسلمانان هستند".

پسر کوچکش را نشان می دهد و می گوید: در پاکستان از کودکان همسن و سال فرزند من گرفته تا جوانان و پیرمردها و پیرزن ها همه رهبر انقلاب را می شناسند و ارادت دارند. . . خوشا به حال مردم ایران. . . .

مترجم می گوید نامش «نذیر» است از شیعیان پیشاور پاکستان که یک بار 30 سال پیش به ایران آمده و حالا برای دومین بار از مسیر کربلا به زیارت قبله هشتم مشرف شده، به اردو صحبت می کند و من زیاد متوجه نمی شوم فقط از میان واژگانش همین که می گوید امام رضا(ع) و امام حسین(ع) می فهمم صحبت از هرچه هست مصداق همان بیت زیبای سعدی است که می گوید: آب حیات منست خاک سر کوی دوست/ گر دو جهان خرمیست ما و غم روی دوست.

همین طور که انگشتران عقیق و فیروزه را نگاه و انتخاب می کند، از سفرش می گوید. . . از اینکه حاصل یک سال زحمتکشی روی زمین های کشاورزی را جمع کرده تا بتواند به زیارت بیاید و به قول خودش "هرچند آمدن با کاروان زمینی سخت است اما آمده ام به امام حسین(ع) و امام رضا(ع) بگویم نه در این دنیا و نه در آن دنیا تنهایم نگذارید، وقتی همه سرمایه ما اهل بیت(ع) است باید حاصل سال ها و سال ها کار را به پای ثانیه ای زیارت بخشید".

از او می خواهم از سختی های راه بگوید و او این گونه ادامه می دهد. . . "لذت زیارت به همین سختی کشیدن هاست اما راستش شرایط سر مرز «تفتان» برای ما و به ویژه زنان و فرزندانمان غیرقابل تحمل است، ما را بیش از شش روز سر مرز نگه می دارند و همین زن و بچه هایمان را بیمار می کند، تا زمان خروج از ایران هیچ مشکلی نداریم، فقط مشکل مان نداشتن مترجم در زمان بیماری بود که در تیم کاروان های زیارتی پزشک هم اضافه شده اما همین که از ایران خارج می شویم سر مرز تفتان آغاز مشکلات ماست، اگر بشود ایران به این موضوع ورود کند و دولت پاکستان را راضی کند تا شرایط ایجاد مهمانخانه مرزی یا چیزی شبیه به استراحتگاه فراهم شود و یا سر مرز چندین روز معطل نشویم عمده مشکلات زوار پاکستانی حل می شود.

«سید جمیل» مترجم ما می گوید "برویم داخل حسینیه تا بتوانیم با زوار بیشتری صحبت کنیم"، تقریباً 40 دقیقه به اذان مغرب مانده و نیمی از جمعیت در حال رفتن به حرم.

میان زوار پاکستانی حسینیه «سید عارف» زائری است معروف به «سرهنگ»، به ما می گوید "به مردم بگویید شیعیان پاکستان 25 درصد جمعیت این کشور یعنی حدود 60 میلیون نفر را تشکیل می دهند، دولت به ما و مذهب ما کاری ندارد اما امان از تکفیری ها  . . ." .

ادامه می دهد: لعنت به آل سعود، لعنت به آمریکا و لعنت به اسرائیل که آرامش را از منطقه گرفته اند، اینها حامیان درجه یک تکفیری ها هستند، قصدشان این است تیشه بر ریشه اسلام بزنند، آمریکا خدای دروغ است، تروریست ها را در منطقه حمایت می کند و برای توجیه حضورش می گوید پاکستان حامی تروریست است.

او از جایگاه رهبر انقلاب در میان هموطنانش می گوید: امام خامنه ای نه تنها برای ایران که برای تمامی بلاد اسلامی به مثابه یک عمود و خیمه بوده آن چنان که در پاکستان چه میان اهل تسنن و چه تشیع حرف ایشان حجت است و حالا با این ناامنی ها باید تفرقه ها را کنار گذاشت و همه از رهبر ایران فرمان ببریم، به عقیده من راز پیروزی در برابر حامیان تروریست همان ایجاد امت واحده اسلامی است، چه فرقی می کند  خاک و خونت از کجاست وقتی پای دفاع از اسلام در میان است باید یکی شد، واحد شد و چه بهتر از اینکه آیت الله خامنه ای چراغ روشن این راه باشند.

صدای قرآن می آید، حرف هایش را نیمه تمام می گذارد و باعجله خداحافظی می کند تا به نماز جماعت حرم برسد.

در انتهای سالن زنان پاکستانی با همان لباس سنتی خود در آشپزخانه دور هم جمع شده اند، غذا می پزند و در میان کارشان با هم حرف می زنند، سید جمیل می گوید "سراغشان نروید، زنان پاکستان زیاد تمایلی به حرف زدن و حضور مقابل دوربین ندارند"، می گویم: به خواسته شان احترام می گزاریم، فقط می خواهم از حال و هوای زیارت بپرسم. . . .

تا با دوربین می رویم رویشان را می گردانند و صورتشان را با روسری می پوشانند، به دختری که مشخص می شود از دیگران جوان تر است می گویم "فقط می خواهم از حال و هوای این روزهای زیارتت بگویی"، روی خوش نشان نمی دهد و فقط می گوید "به آرزویم رسیده ام و همین!".

بانگ اذان بلند می شود و حسینیه کم کم خالی از جمعیت، عده ای حرم رفته اند و برخی به نمازخانه می روند، از پله ای پایین می رویم سید جمیل زیر لب می گوید "خدا لعنت کند تکفیری ها را و خدا پیروز کند اسلام و مسلمانان را" و صدا می آید. . . «حی علی الفلاح»




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :