Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 199444
تاریخ انتشار : 19 دی 1395 17:45
تعداد مشاهدات : 372

دمپایی پلاستیکی / آیت الله علی اکبر رشاد

یک دمپایی پلاستیکی با دو بند کهنه روی آن، که معلوم نیست چند سال است این دمپایی را می پوشند؟

عرض من این بود که من وقتی نعلین ایشان را می بینم؛ نعلینی است که ده، بیست سال است در پای ایشان است. و آنقدر کهنه و ترک ترک شده که وقتی به محضرشان مشرف می شوم علاقه مندم تلفن همراهم را ببرم و از نعلین فرسوده ایشان عکس بگیرم تا دیگران بدانند این مرد بزرگ، چطور زندگی می کند! انسان یاد نعلین وصله و پینه دار امیرالمومنین علیه السلام می افتد. رهبری با این عظمت که این همه محبوبیت و نفوذ در دلها دارد و این همه امکاناتی که در دسترس ایشان است به علاوه امکاناتی که متعلق به خود ایشان است با این حال اینطور زندگی می کند.

بالاخره مردم بسیاری برای ایشان و سایر مراجع، هدایا و نذورات می آورند و به شخص ایشان می بخشند. مثلا در هفته آخر شهریورماه که کمیته امداد جشن عاطفه ها را برگزار می کند ایشان مثلا صد میلیون هدیه می دهند. خیلی ها گمان می کنند این مبالغ از خزانه حکومتی واریز می شود؛ می گویند این که هنر نیست! در حالی که واقع اینست که این مبالغ از محل هدایایی است که به شخص ایشان می بخشند. لذا این بزرگوار برای زندگی شخصی خانوادگی و بخشش هدایا، از اموال دفتر رهبری یا خزانه دولتی استفاده نمی کند.

دیروز وقتی برای اقامه نماز آمدند دمپایی خود را درآوردند. همین که دمپایی ایشان را دیدم گریه ام گرفت. یک دمپایی پلاستیکی با دو بند کهنه روی آن، که معلوم نیست چند سال است این دمپایی را می پوشند؟ که قطعا اگر این دمپایی متعلق به من بود نمی پوشیدم. روی پوشیدنش را نداشتم. چون خیلی مندرس و کهنه شده است. به لحاظ مادی خیلی بی ارزش شده است ولی به لحاظ معنوی باید روی چشم گذاشت. این چنین ساده و بی توجه به دنیا زندگی می کنند در حالی که از نام ایشان لرزه بر اندام دنیای کفر و تکفیر می افتد.


* خبرگزاری مهر، 19 دی 1395



نظر شما



نمایش غیر عمومی

دیدگاه

تازه ها

آخرین اخبار

پربازدیدترین ها

تبلیغات