Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 217416
تاریخ انتشار : 26 مرداد 1396 9:9
تعداد بازدید : 213

ایران یک تنه مسئولیت نبرد با تروریست ها را به دوش می کشد

دکتر تیم اندرسون، استاد دانشگاه سیدنی: ایران در منطقه به طور کلی بسیار مهم و همینطور در سوریه خیلی با اهمیت است .اهمیت ایران هنگانی مشخص می شود که بدانیم اتحادیه عرب مرده است. وظیفه مقابله با گروه های تروریستی یک تنه اکنون متوجه ایران است و این کشور وظیفه مبارزه با آن را برعهده گرفته است. محمد حسن نیک بین ـــــ سید محمد امین آبادی

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از روزنامه کیهان؛ چند بار با دکتر «تیم اندرسون» پژوهشگر و استاد دانشگاه سیدنی به صورت ایمیلی مصاحبه کرده بودیم تا اینکه در ایمیل آخر به ما اطلاع داد که راهی ایران شده است و دوست دارد که از روزنامه کیهان نیز دیداری داشته باشد و با ما به اصطلاح یک چایی صرف کند. ما نیز از این پیشنهاد دوستانه استقبال و ایشان را رسما دعوت کردیم. روحیه ساده و بی تکلف وی برای ما خیلی عجیب، جذاب و در عین حال ستودنی بود. «اندرسون» به ما گفت با مترو به روزنامه آمد و وقتی علتش را پرسیدیم گفت می خواهد از نزدیک و بدون واسطه با مردم ایران آشنا شود. به گفته خودش هفت سال به اتهام واهی در استرالیا زندانی شده و به این خاطر غرامت نیز از دولت دریافت کرده است. روحیه حقیقت جویی اش باعث شده وی راهی غرب آسیا شود و به ایران بیاید پیش از این به سوریه  رفته و با بشاراسد هم دیداری داشته است. پس از ایران نیز گویا قصد دارد راهی یمن شود تا از نزدیک با درد و رنجی که مردم این سرزمین در جنگی فراموش شده (به گفته وی) گرفتار شده اند آشنا شود. از او پرسیدیم با توجه به اینکه اولین بار است که راهی ایران شده ای کشور ما را چگونه دیدی گفت: همه کسانی که در غرب برای اولین بار به ایران می آیند در بازگشت شگفت زدگی خود را نمی توانند پنهان کنند. در میانه گفت وگوی رسمی مان در محل روزنامه کیهان، آقای حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه نیز دیداری کوتاه با وی داشت که مشروح این گفت و گو را در ادامه می خوانید؛

کیهان: آقای اندرسون! اکنون در استرالیا مشغول چه کاری هستید، در باره خودتان به خواننده های روزنامه کمی توضیح می دهید؟
من نویسنده و استاد دانشگاه در دانشگاه سیدنی هستم. در این دانشگاه اقتصاد سیاسی تدریس می کنم، تمرکز من در این حیطه بر کشورهای در حال توسعه جهان است و آن دسته از کشورهایی که در واقع مستقل هستند. مانند بسیاری از کشور های آمریکای لاتین که مشی مستقلی دارند. اما بعد از آغاز بحران سوریه نسبت به این موضوع علاقه مند شدم و این موضوع را نسبتا به طور فشرده دنبال کردم. کشورهای در حال توسعه عمدتا همان کشور هایی هستند که پیش از این تحت سلطه استعمار قرار داشتند. کشورهای مستقل بسیار اهمیت دارد چراکه مناسبات اقتصادی در جهان بسیار متاثر از آن هاست و همین طور کشورهای استعمارگر و سلطه جو هم در این زمینه موثر اند. استعمارگرانی همانند آمریکا. علاوه برآن من ارتباط خیلی صمیمی و نزدیکی با آمریکای لاتین از جمله کوبا دارم و بر اوضاع سیاسی آنها مسلط هستم. به  چالش های پیش روی آنها که منجر به جنگ در آن منطقه شده آشنا هستم. اتفاقاً معتقدم بحران در سوریه از جوانبی با اتفاقات دهه های اخیر در آمریکای لاتین مشابهت هایی دارد. من کتابی با عنوان «جنگ کثیف در سوریه » نوشته ام که که واژه جنگ کثیف را اتفاقا از آمریکای لاتین گرفتم و معتقدم همان جنگ نابرابر و غیر عادلانه اکنون در سوریه هم در حال اجراست.
کیهان: شما ظاهرا در استرالیا برای جرائمی متهم و زندانی شده اید. ولی تبرئه شدید؟ در این باره کمی توضیح بفرمائید.
بله ، درسته من را به اشتباه متهم کرده بودند و هنگامی که هیچ دلیلی برای اثبات ادعای خود نداشتند پس از 7 سال آزادم کردند و غرامت نیز پرداخت کردند. من به انجام ترور و بمب گذاری در هتل «هیلتون» و کشتن تعدادی از راستی های استرالیا متهم شده بودم و دهه های 70 و 80 میلادی 7 سال در زندان بودم که البته هیچ گاه این اتهامات اثبات نشد و من پس از 7 سال با دریافت غرامت آزاد شدم. من دو کتاب در این باره نوشته ام و حتی دو دوست دیگر من هم سرنوشت مشابهی داشتند. در واقع می توانم بگویم این اتفاقات و ظلمی که در حق من و دوستانم شد باعث گردید که من نسبت احقاق حقوق مظلومان و مجازات ظالمان بسیار حساس شوم و با اراده ای مصمم به این فعالیت بپردازم.
 شاید دلیل اینکه من امروز نسبت به اتفاقات سوریه و دیگر جنگ های ظالمانه در منطقه خاورمیانه کنجکاو باشم همین مسئله باشد.
کیهان: مشخصا اتهامی که به شما وارد شد چه بود؟
به اتهام قتل راستی های استرالیا، آنها مدارکی هم به دادگاه ارائه دادند که هیچ کدام مورد تایید دادگاه قرار نگرفت.
دهه 70 گروه های چپ گرا در دنیا بسیار فعال بودند ، شاید دستگیری شما به خاطر همین مسئله بوده است.
فعال بودند اما گروه های کوچک چپ گرا که البته خیلی پردامنه و وسیع نبودند، در هر صورت یک رقابت سیاسی در آن زمان بین این گروه ها وجود داشت.
کیهان: اجازه دهید از دهه 70 و 80 به دهه جاری بیاییم. ما تصاویر شما از سفر به سوریه و دیدارتان با شخص بشار اسد را دیدیم و متوجه شدیم که شما در سال های اخیر درباره بحران سوریه نیز فعال بوده اید. اوضاع سوریه چطور است؟برداشت شما از 5 سال اخیر سوریه چیست؟
 ارتش سوریه و متحدان این کشور از جمله ایران روسیه و حزب الله جنگ با داعش را با پیروزی های متعدد پشت سر گذاشته اند. اما از آنجایی که بحران سوریه سیاسی است و جنگ با تروریست هاست قطعا یک راهکار سیاسی می تواند به قائله داعش برای همیشه پایان دهد. راه حل سیاسی ای که آن دسته از کشور هایی که داعش را هم حمایت می کنند در آن حضور داشته باشند و یک اجماع کلی بین تمام کنشگران این حیطه انجام شود. همه ما می دانیم که کشور های مختلفی در منطقه و خارج از آن از داعش به طور جدی حمایت می کنند. تمام نوار غربی سوریه اکنون آزاد شده است. به خاطر می آورم در آخرین سفری که به سوریه در سال های گذشته داشتم به هیچ نقطه ای از سوریه نمی توانستم سفر کنم نه به غرب، نه به شرق و نه به جنوب. اما اکنون اوضاع فرق کرده و اراضی زیادی از سوریه آزاد شده است.
کیهان: اکنون آینده تحولات این کشور را چطور پیش بینی می کنید؟ داعش در سوریه در حال سقوط است. سوریه بدون داعش چگونه خواهد بود؟
به نظر من به عنوان یک ناظر خارجی، علت العلل بحران های چند ساله اخیر و مخصوصا داعش در منطقه خاورمیانه جاه طلبی های واشنگتن بوده است و مخصوصا اینکه یک همیت منطقه ای در برابر سلطه جویی و دخالت آمریکا در منطقه وجود دارد. بزرگ ترین هدف طراحان داعش شکستن و از بین بردن محور مقاومت منطقه ای بوده است ، از جمله ارتباط نزدیک بغداد و تهران مورد هدف بوده است . اما نکته مهم این است که داعش ابزاری در دست بعضی از کشورهای منطقه ای و فرا منطقه است که بتوانند به واسطه آن اهداف خود را به پیش ببرند . پس اگر ما تصور کنیم که داعش صرفا یک گروه تندروی سلفی است سخت در اشتباه هستیم ، آنها بسیار حساب شده تر از این حرف ها عمل می کنند .
کیهان: منظور شما از از کشورهای منطقه ای حامی داعش دقیقا چیست؟
 مشخصا عربستان ، قطر و ترکیه که رابطه آن با تروریست ها دو سال پیش به دست روسیه فاش شد و البته به طور مخفیانه اسراییلی ها و مهمترین قدرت فرامنطقه ای که واشنگتن است و بزرگترین مدرک آن هم این است که روی 90 درصد تسلیحات مورد استفاده داعش مارک آمریکا خورده است.
کیهان: یعنی آیا شما هم معتقدید که داعش ساخته و پرداخته آمریکاست؟
 دقیقا همین طور است. چون متحدان آمریکا که از داعش حمایت می کنند و آنها را یکپارچه می سازند، یکی از این کشورها، کشور من یعنی استرالیاست که تجهیزات لجستیکی را در اختیار داعشی ها قرار می دهد. آمریکا به هیچ وجه اجازه نمی دهد که سلاحش توسط دیگر کشورها مجددا صادر شود مگر آنکه از جزییات آن مطلع باشد. قوانین سرسخت و بسیار شفافی وجود دارد که مانع صادرات مجدد آزادانه سلاح های آمریکایی می شود . پس قطعا مثلا عربستان هنگامی که سلاح های آمریکا را به داعش باز صادر می کند با مجوز آمریکاست. پس من نتیجه می گیرم که آمریکایی ها قطعا از داعش حمایت می کنند. علاوه برآن در سوریه و عراق چه از جانب ارتش سوریه و عراق و چه از سمت بسیج مردمی عراق بارها ارتباط تنگاتنگ نظامیان آمریکایی با داعشی ها گزارش شده است که نمونه های زیادی از آن را شنیده ایم.
کیهان: اگر داعش ساخته آمریکایی هاست، آمریکا چرا ائتلاف ضد داعش تشکیل داده است؟
سؤال بسیار خوبی پرسیدید، چون اتفاقا در این حملات نظامی، کشور من نیز مشارکت دارد. مثلا سال های گذشته که جنگنده های آمریکایی دیرالزور را به بهانه از بین بردن تروریست ها مورد  حملات موشکی قرار می دادند، غیر نظامیان زیادی را هم می کشند. پس این بهانه ای بوده در واقع برای کشتن بی گناهان سوری. خود ما نیز در استرالیا از دولت به خاطر این کار شکایت کردیم. آنها از سال 2014 که در عراق مجددا حضور پیدا کرده اند هیچ اقدام مثبتی را برای نابودی داعش انجام نداده اند. هر چند که ماجرای داعش بهانه خوبی برای آنها بود که مجددا به منطقه بازگردند و لشکرکشی مجددی به عراق داشته باشند بنابراین باید متوجه این نکته بود که آمریکا در تمام برهه های زمانی به دنبال حضور جدی در منطقه بوده و هر زمان با توجه به شرایط موجود بهانه ای برای این حضور دست و پا کرده است. در بی کفایتی آمریکا در مبارزه با تروریست ها همین بس که از هنگامی که آنها تصمیم گرفتند با داعش مبارزه کنند پای تروریست ها به پالمیرا وبرخی مناطق دیگر سوریه بیشتر باز شد. اما حقیقت همان است که گفتم داعش ابزاری برای واشنگتن است و جالب تر آنکه اگر این ابزارها روزی کارکرد خود را از دست بدهند آمریکا در نابود کردن آن ها ذره ای تامل نخواهد کرد.
کیهان: اتفاقا سؤال بعدی من هم سناریوی بعد از داعش است. آیا احتمال تولد یک گروه تروریستی دیگر در عراق یا سوریه وجود دارد؟
اکنون که تقریبا داعش در حال افول است و نابودی آن بسیار نزدیک شده، آنها طرح استقلال کردها را کلید زده اند و از جدایی کردهای عراق حمایت می کنند. این نقشه جدید آنهاست.
 البته ایجاد یک گروه تروریستی جدید هم ممکن است و در این زمینه چیزی غیرممکن نیست.
کیهان: شما نقش ایران را در مبارزه با تروریست ها در منطقه چطور ارزیابی می کنید؟   
ایران در منطقه به طور کلی بسیار مهم و همینطور در سوریه خیلی با اهمیت است .اهمیت ایران هنگانی مشخص می شود که بدانیم اتحادیه عرب مرده است. وظیفه مقابله با گروه های تروریستی یک تنه اکنون متوجه ایران است و این کشور وظیفه مبارزه با آن را برعهده گرفته است.
کیهان: درباره تجزیه عراق و سوریه گفتید.آیا تجزیه حاصل آشوب چند ساله داعش است یا اینکه یک نقشه قدیمی آمریکایی هاست؟
در واقع این نقشه شماره دو است، اما تمام این نقشه ها در سایه تضعیف منطقه و اتحاد بین کشورها در خاورمیانه است. تجزیه کشورها در جهت رسیدن به اهداف همیشه سیاست غربی ها بوده است که همواره آن را پیگیری می کردند .
کیهان: نظر شما درباره موضوع رفراندومی که قرار است در کردستان عراق برگزار کنند چیست؟
واقعا مشخص نیست. کردهای منطقه بسیار تشدد آرا دارند و هر گروهی از کردها حرف خود را می زند. بعضی ها دوست دارند جدا شوند در حالی که گروه های دیگری هستند که تمایل به وقوع این اتفاق ندارند. در سوریه و مناطقی که کردها آنها را از چنگال داعش در آوردند باید گفت که آنها باید از دولت مرکزی سوریه اطاعت کنند چون مخارج آنها ساختار برق و آب آنها از دولت مرکزی تامین می شود و باید گفت که بسیاری از شهر های کردی سوریه متوجه حضور ارتش سوریه هستند و در کل رابطه خوبی بین دولت سوریه و کردها هست .در عراق نیز کردها برای استقلال مشکلات زیادی دارند که به مانع جدی در این زمینه بدل شده است.

گفت وگوی مدیر مسئول کیهان با اندرسون

در اواسط مصاحبه آقای حسین شریعتمداری به جمع ما پیوستند تا ضمن خوش آمدگویی به آقای «تیم آندرسون» با ایشان گفت و گویی داشته باشند. آقای شریعتمداری پس از احوال پرسی صمیمانه با آندرسون از مواضع بجا و صریح ایشان در قبال موضوعات غرب آسیا تقدیر کردند و گفتند که «این نوع موضع گیری در میان کارشناسان خارجی این روزها بسیار کمیاب است.» ایشان در ادامه ضمن انتقاد از رفتار دوگانه و غیر صادقانه غربی ها و مخصوصا آمریکایی ها خاطرنشان کردند: «غربی ها به همراه آمریکا سابقه زشتی از خود باقی گذاشته اند. من به خاطر می آورم روزی آقای هانتینگتون در اجلاس مردم شناسی در قبرس سخنانی را ایراد کرد که در آنجا از حضار سؤالی نیز مطرح کرد و پرسید که چطور ما آمریکایی ها با خشن ترین و قرون وسطایی ترین کشور منطقه یعنی عربستان آن قدر نزدیک هستیم و با ایران که دموکراتیک ترین کشور منطقه است رابطه بدی داریم!؟ خود او یک پاسخ بسیار دم دستی به این سؤال می دهد. تنها حقوق بشر و مقوله دموکراسی عامل نزدیکی با دیگر کشورها نیست بلکه میزان هماهنگی کشور ها با سیاست خارجی آمریکا مهم تر از هر چیز دیگری است.» نماینده رهبر انقلاب در  ادامه تاکید کردند که «اهمیت کشورها در نگاه آمریکایی ها این است که به چه میزان کشورها در راستای منافع آمریکا تلاش می کنند» و این را هم گفتند که «برای همین است که عربستان جنایات بی شماری را در یمن و بحرین مرتکب می شود و کسی هم به آن اعتراض نمی کند.» تیم آندرسون نیز در ادامه ضمن قدردانی از میزبانی کیهان، از تلاش رسانه های ایرانی در پوشش صحیح و به دور از سانسور اخبار تقدیر و تصریح کرد که «اگر رسانه های ایرانی نبودند جنگ یمن به فراموشی کامل سپرده می شد.» وی گفت که «همین بازتاب دقیق اخبار و گزارشات صحیح است که وی را به ایران کشانده است. رسانه های ایرانی خیلی خوب جهان را متوجه جنگ یمن کرده اند.» مدیرمسئول کیهان نیز در پاسخ به آندرسون از جنایات آل خلیفه گفت و اشاره کرد که اساسا این قبیله اهل بحرین نیستند و از بیابانگردان نجد عربستان هستند که اکنون در بحرین حکمرانی می کنند. این واقعیت آن قدر برای آل خلیفه تلخ بوده است که آنها را وادار کرد تا شجره نامه خود را تغییر دهند و نجد را از آن حذف کنند.
پس از این دیدار چند دقیقه ای خبرنگاران کیهان مصاحبه را از سر گرفتند که آن را در ادامه می خوانیم:
کیهان: شما در کتاب «جنگ کثیف در سوریه» که اخیرا به فارسی نیز ترجمه شده از سازمان های مردم نهادی گفته اید که در سوریه و عراق فعال هستند و تحت نام فعالیت های حقوق بشری مشغول به انجام کارهای دیگری هستند. در این باره هم به خوانندگان روزنامه توضیحی بفرمائید لطفا.
من در این باره مقالات زیادی نوشته ام و در سیدنی جلسات مختلفی را برگزار کردیم که به خاطر آنها خیلی از رسانه ها در سیدنی از ما ایراد گرفتند. همان طور که گفتید سازمان های مردم نهاد مختلفی در سوریه و عراق شکل گرفته اند که البته در پوشش حقوق بشر فعالیت می کنند اما با آمریکا و دولت این کشور ارتباط تنگاتنگی دارند. کاملا با سیاست خارجی آمریکا هماهنگ هستند. من مستنداتی را ارائه دادم که چگونه آنها به صورت تنگاتنگ در جنگ سوریه مشارکت دارند.نتیجه اینکه آنها در واقع گروه هایی هستند که برای دخالت مستقیم آمریکا در منطقه به وجود آمده اند. من مستندات زیادی را در این باره در اختیار رسانه ها گذاشتم. مشابه این اتفاقات در آمریکای لاتین هم می افتد. سرکرده های این گروه ها وقتی که به آمریکا می روند بخشی از روز را در سازمان های خود هستند و بخشی دیگر از روز را در وزارت خارجه آمریکا به سر می برند. دیده بان حقوق بشر از وضعیت ونزوئلا انتقاد می کند چون سیاست آمریکا اصولا با هویت چپ گرای ونزوئلا مشکل دارد.
کیهان: درباره رسانه ها چه؟ نقش رسانه های غربی را در بحران سوریه چطور ارزیابی می کنید؟
جنگ سوریه در واقع فرهنگ پایین غرب را اثبات کرد. خوی استعمارگری هنوز در غرب وجود دارد. مناسبات مالی و بنگاه های اقتصادی مهم ترین عامل کنترل کننده رسانه های غربی است. مثلا ترامپ دوست دارد که رابطه خوبی را با روسیه برقرار کند اما رسانه های غربی با مشکل سازی مانع انجام این کار می شود. پس رسانه تاثیرپذیر از مناسبات اقتصادی است و دولت ها نقش کمتری در این رابطه دارند.
کیهان: حتما درباره کلاه سفیدها در سوریه چیزهایی را شنیده اید. اگر درباره این گروه نیز در کتابتان تحقیق کرده اید می توانید کمی توضیح دهید؟
دوستان من تحقیقات جالبی را درباره کلاه سفیدها انجام داده اند. آنها یک آژانس مستقل هستند که برای جنگ افروزی به وجود آمدند که مبالغ هنگفتی را از اروپا و آمریکا دریافت می کنند. بسیار با القاعده در غرب سوریه هماهنگ هستند. اینها هم به نام حقوق بشر خود را جا زدند، اما مستندات زیادی وجود دارد که آنها ارتباط گسترده ای با القاعده دارند اگرچه سرکرده های آنها جایزه نوبل می برند اما واقعیت چیز دیگری است آنها مسلح اند و پا به پای القاعده می جنگند.
کیهان: شما گفتید که یمن جنگی فراموش شده است، در این باره توضیح می دهید؟
درباره یمن شماها باید به من توضیح بدهید من به ایران آمده ام تا اطلاعاتی در این زمینه بگیرم. بنابراین شما بهتر می دانید. به من بگویید که تا چه میزان حضور یمن در محور مقاومت مسجل شده است.
کیهان: منظورم این است که با توجه به جنایاتی که در این کشور اتفاق می افتد، رسانه ها و سازمان های حقوق بشری غربی چرا در این باره سکوت پیشه کرده اند؟
البته بعضا مطالبی را منتشر می کنند مثلا در برابر فروش سلاح به آل سعود اعتراض کردند و گفتند که این تجارت باید متوقف شود. اما نکته اینجاست که آنها مطلبی را می گویند ولی کار دیگری انجام می دهند. دقیقا ما شاهد یک معیار دوگانه و یا پارادوکس هستیم. مثلا در رسانه های گفته می شود که خشونت در یمن را کنار بگذارید اما این حرف ها تزیینی است و هیچ گاه عملی نمی شود. ما در غرب شاهد یک اولیگارشی قدرتمندی هستیم که هدف اول آن نابودی منطقه است چراکه منافع غرب با نابودی منطقه گره خورده است. برای همین است که مثلا خانم موگرینی به ایران بیاید و از طرفی از برجام دفاع می کند و از سوی دیگر از اعمال تحریم های جدید نیز استقبال می کند، همان سیاست غیرصادقانه. اکنون به اطراف خود بنگرید کشورهای زیادی از تحریم های غرب رنج می برند، ایران، عراق، روسیه و خود سوریه و تعدادی از کشورهای آمریکای لاتین. نکته جالب اینجاست که خود اروپا نیز به خاطر تحریم های روسیه بسیار محدود شده است.
کیهان: اجازه دهید با توجه به اینکه اعلام کردید به آمریکای لاتین هم زیاد تردد دارید از ونزوئلا از شما بپرسیم. با توجه به دودستگی که در جامعه ونزوئلا بین طرفداران مادورو و مخالفان او به وجود آمده است. آینده تحولات در این کشور را چه می دانید؟
ابتدا اجازه دهید چرایی اتفاقات اخیر در ونزوئلا را متوجه شویم. البته من فکر نمی کنم مادورو از قدرت کنار رود. متاسفانه اتفاقات در ونزوئلا دقیقا همانند سوریه درست منعکس نمی شود. من حدودا دوازده سال پیش در ونزوئلا بودم. راستی های این کشور به شدت مورد حمایت آمریکا هستند برای همین در تقابل با مادورو و چپی های ونزوئلا بسیار چالش زا ظاهر می شوند. البته مادورو پایگاه قوی ای در ونزوئلا دارد. مشکلات اخیر هنگامی جدی می شود که مشکلات سیاسی همراه با بحران اقتصادی شده است. وضعیت نامناسب اقتصادی ونزوئلا بخشی به خاطر فشار آمریکایی هاست و بخشی هم به دلیل بی کفایتی مدیریت داخلی است. آمریکا سعی دارد بحران در ونزوئلا را همه جانبه کند. بحران اقتصادی، سیاسی و آخرین حربه آنها هم وارد کردن تروریست ها به ناآرامی های ونزوئلاست.
کیهان: براساس اخبار و گزارش ها، آمریکایی ها هر حمایتی را از سیاسی گرفته تا نظامی و اقتصادی از مخالفین مادورو انجام می دهند. سؤال این است که چرا علی رغم تمام این اخبار برخوردی از سوی دولت مادورو با این تروریست ها صورت نمی گیرد؟
مشخص است چون در آن صورت خود این بهانه ای می شود برای دامن زدن به تبلیغات ضد دولتی، مخالفین در بوق و کرنا می کنند که مادورو مخالفین را قلع و قمع کرده است. مثلا اکنون مناطقی از کاراکاس شب ها حکومت نظامی است و حق تردد وجود ندارد، چراکه حرکت های تروریستی متعددی حین برگزاری تظاهرات گزارش شده است. البته آزادی های بیان در ونزوئلا بسیار وجود دارد، این آزادی به خصوص بعد از چاوز به وضوح دیده شد. اما اکنون اپوزیسیون با بنگاه های قوی اقتصادی آمریکایی در ارتباط هستند و لذا قدرت آنها خیلی زیاد تر از گذشته شده است. آمریکایی ها وضعیت اقتصادی ونزوئلا را تحت تاثیر قرار دادند و آن را به بدترین وضع رساندند. درست همان سیاستی که نسبت به ایران پیش گرفتند.
کیهان: البته این اقدام جدیدی نیست. آنها حدود 40 سال است که با ایران هرگونه دشمنی را انجام داده اند.
دقیقا همین طور است ، هرگز فراموش نکنیم سلطه گران همیشه دشمن استقلال طلبان و مستضعفین بوده اند.
کیهان: این یک واژه قرآنی است و جالب است که شما آن را استفاده می کنید!
بله واژه قرآنی است که البته جهان هنگامی که امام خمینی از آن استفاده کرد بیشتر با آن آشنا شد. در ونزوئلا هم همین است، طرفداران مادورو کارگران و قشر ضعیف اند و راست گرا ها مرفهین بی دردند که بسیار پولدار هم هستند.
کیهان: شما به امام خمینی اشاره کردید، چقدر با شخصیت وی آشنایی دارید؟
من نوشته های امام را خواندم و البته تمرکز ویژه ام بر مباحث اسلام سیاسی امام بوده است. چون ما در کشور استرالیا فقدان دانش درباره اسلام داریم. ما باید به مردم بگوییم که تفاوت جمهوری اسلامی با عربستان چیست. امروز حتی قشر دانشگاهی استرالیا نیز تفاوت ها را نمی دانند و این همان جنگ رسانه ای است که دنیا را در جهل نگه داشته است. تفاوت حزب الله و جبهه النصره در استرالیا را کسی نمی داند. البته ما به روشنگری می پردازیم اما خود ما نیز باید اطلاعات کسب کنیم و در این زمینه خبره شویم. ما نقش جنگ رسانه ای را باید خیلی جدی بگیریم، جریان سازی را باید جدی گرفت.
کیهان: بعد 50 سال رابطه دیپلماتیک آمریکا و کوبا مجددا برقرار شده. اوباما گفته بود که وقتی سفارت خانه ها باز شود تحریم ها را تمام خواهد کرد. رفتار مشابهی هم آمریکایی ها با ایران داشتند و به وعده های خود در برجام عمل نکردند. نظرتان در این باره چیست؟
سؤال بسیار بزرگی است. سیاست های هر کشوری را رهبران آن کشور تعیین می کنند و باید دید که ملاحضات آنها در تعیین سیاست گذاری چیست. ایران فرهنگ غنی و متمایزی نسبت به سایر کشورهای منطقه دارد. زبان دیپلماسی مقوله ای جداست من دیپلمات نیستم. مثلا ببینید رفتار و مماشات ایران با اخوانی های مصر نتیجه بزرگی در بر داشت و آن هم میل قطر به ایران بعد از برهم زدن روابط با عربستان بوده است. بنابراین دیپلماسی هم بسیار اهمیت دارد. درباره استراتژی که باید به کار گرفته شود به نظر من کشورهای زیادی هستند که زیر بار تحریم های ناعادلانه آمریکا رنج می برند. اگر این کشورهای مورد هدف آمریکا یک اتحادی را شکل دهند می توانند در برابر تهدیدات آمریکا بهتر عمل کنند. ایران کشوری قوی است اما با اتحاد با سایر کشور های منطقه قدرتمند تر خواهد شد. آمریکا 55 سال است که سعی دارد کوبا را از پای درآورد اما اکنون می بینیم که جهان دیگر با آمریکا در تحریم هاوانا موافق نیست. اوباما چاره ای جز برقراری ارتباط با کوبا نداشت چون تحریم دیگر پاسخگو نبود اما اوباما قادر نبود به تنهایی تحریم ها را از بین ببرد چون کنگره هم در این میان نقش پررنگی داشت. به قول امام خمینی قدرت های استکباری به دوستان خود نیز رحم نمی کنند و در صورت ضرورت به آنها ضربه خواهند زد.
کیهان: پیش از سفر و اکنون نگرش شما نسبت به ایران تغییر کرده است؟
من با دید قبلی صحیح به ایران سفر کردم دوستان من از حقیقت های ایران به من گفته بودند و من با اشراف کامل و به دور از شانتاژ غربی ها وارد ایران شدم. من دوست دارم به جاهای مختلف سفر کنم تا با فرهنگ ها آشنا شوم فقط مشکل اینجاست که در این دو روز اصلا خرج نکردم و دوستان ایرانی ام تمام مخارج را بر عهده گرفته اند.
کیهان: این خصوصیت مهمان نوازی ایرانی هاست. ما آرزوی اقامت خوشی را برای شما در ایران داریم. ممنون از اینکه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید.





نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :