Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 99069
تاریخ انتشار : 18 بهمن 1384 0:0
تعداد بازدید : 401

عكاسي پس از انقلاب اسلامي

گفت و گو با آقای سعيد صادقي
گفت و گو با آقای سعيد صادقي اشاره : با سعيد صاقي از عكاسان دوران انقلاب و جنگ در باره عكاسي پس از انقلاب اسلامي به گفتگو نشستيم.او معتقد است ابعاد انقلاب آنقدر عظيم بود كه همه دوربين هاي عكاسي را در درون خود حل كرد. *** س: وضعيت عكاسي در زمان انقلاب چگونه بود؟ ج : ابعاد انقلاب آنقدر عظيم بود كه همه دوربين هاي عكاسي را مجبور به حل شدن در درون بعدهاي خودش كرد. آنقدر گستردگي انقلاب زياد بود ،از نظر انسان ها، ايدئولوژي و ... كه دوربين ها اجبارا در دل انقلاب حل شدند. البته در ابعاد مختلف انقلاب هم دوربين ها متفاوت بود ، دوربين هايي بودند كه براي از بين بردن انقلاب شاترشان زده مي شد و دوربين هايي بودند كه عاشق و تنشه انقلاب بودند يعني شگفتي عكس هاي انقلاب در خود فضا و ابعاد انقلاب بود. دو نگاه در دوربين هاي انقلاب وجود داشت يكي در مقابل انقلاب بود و دنبال زشتي ها مي گشت كه زشتي اي وجود نداشت ولي نگاه دوم، نگاه عاشق بود و دنبال زيبايي ها مي گشت و عكاس با دلش و قلبش لحظه شادي ها را ثبت مي كرد. انقلاب نگاه اشرافي گري عكاسي را محو كرد كه در مقطع انقلاب و دفاع مقدس وجود داشت. س: وضعيت عكاسي امروز چطور شده است؟ ج : امروز وقتي به مطبوعات و رسانه ها نگاه مي كنيم ظهور دوباره اشرافي گري را مي بينيم و لمس مي كنيم س : چه چيزي باعث بوجود آوردن عكس هاي شگف انگيز در دوران انقلاب شد؟ ج : دوربين يك وسيله است و كسي كه شاتر را فشار مي دهد يك انسان است. درون عكاسي و حسي كه داشت خيلي مهم بود. شگفتي و تاثيرگذاري عكس ها از واژه ها خيلي بيشتر بود، چون اتفاقات براي همه مردم در همه نقاط مهم بود س : انقلاب چه تحولي در عرصه عكاسي بوجود آورد؟ ج : عكاسي قبل از انقلاب همراه فرم گرايي بود . فرم گرايي كه اشرافي گري بر آن غالب بود. و محتوا نقشي نداشت. اما در انقلاب اسلامي ابعاد انساني گسترده تر بود و محتوا ايجاد كرد. شايد شما درك نكنيد اما ابعاد انساني در زمان طاغوت بسيار ضعيف بود . مردم در سختي زندگي مي كردند و به همه اين دلايل مردم تشنه ارتباط انساني و ديني بودند. چون دين در ذات همه مردم بود. شاخه بزرگي از انقلاب اسلامي عكاسي بود كه وقتي عكسي گرفته مي شد در سطح ايران پخش مي شد مردم از جنايات طاغوت و حركت هاي مردمي در شهرهاي مختلف آگاه مي شدند. ارتباطات تصويري سريع ترين رسانه بود .چون تلويزيون و مطبوعات محدوديت داشتند و تحت كنترل بودند. س : آيا در زمان انقلاب عكاس هاي حرفه اي هم تصويري مي ساختند؟ ج : شايد ما عكاس هاي حرفه اي نبوديم ولي هيچ وقت عكاسي براي عكاسي نمي كرديم .ما با دل و قلبمون شاتر را فشار مي داديمنه با انگشتانمان . س : چه عكس هايي ماندگارند؟ ج : عكس هايي كه با قلب و دل عكس گرفته مي شدند عكس هاي ماندگاري شدند .اما بعد از انقلاب به دليل تحولات سريع اجتماعي و بازگشت به وحله اشرافي گري و قطع شدن ارتباطات صميمي كه در دوران انقلاب بين مردم وجود داشت عكس هاي ماندگار پنهان مي شود يا دفن مي شود يعني فضا فضاي مناسبي نيست كه كارها ديده شوند. ما هنوز ابعاد مختلف انقلاب را درك نكرديم و هنوز به معرفت انقلاب نرسيده ايم. امروز پيوند ملي و ديني و آرمان گرايي جمعي قطع شده و ماندگاري ها كم تر شده حتي واژه ها بي معماو مشمئز كننده شده است. س : چطور زمينه هايي را كه انقلاب در عرصه عكاسي بوجود آورده حفظ كنيم؟ ج : وقتي فشارهاي اقتصادي و اجتماعي روي مردم زياد مي شود مردم از خود گذشتگي و فداكاري را كه در روزهاي انقلاب وجود داشت ازياد مي برند. از خود گذشتگي و فداكاري نقش برجسته اي روي عكاس دارد و ما مي توانيم با صداقت تركيب قاب هاي عكاسي خودمان را ببنديم و ارتباط مردمي را در جامعه رشد دهيم و حاكميت هم نقش داشته باشد و قدر افرادي را كه در راه انقلاب با جان و دل عكاسي كردند را بداند. ذهنيت حكومت بايد براي راه مردم ايران شكل بگيرد و با اين اتفاق يعني همدلي مردم با يكديگر و دولت ، عكاسي ما مي تواند تحولي عظيم در جهان بوجود آورد و دوران انقلاب هدف ها و آرمان همه يكي بود .امروز هم بايد سعي كنيم آرمان هايمان يكي بشود . س : تاثيرگذارترين عكس كه در دوران انقلاب ديديد؟ ج : خيلي عكس هاي تاثيرگذار ديدم ولي عكسي كه تيتر شاه رفت داشت و حتي خود تيتر خيلي براي من تاثيرگذار بود. باورم نمي شد، چون حكومت پهلوي خيلي محكم ايستاده بود و نوع پشتيباني غرب و شرق از شاه به ما اجازه نمي داد كه حتي به رفتن شاه فكر كنيم. س : عكاس بعد از انقلاب چه وضعيتي پيدا كرد؟ ج : عكاسي امروز جنبه تزئيني پيدا كرده و اگر در سطح شهر بگرديم نمايشگاههاي نقاشي زيادي مي بينيم كه تاثير چنداني ندارند. آدم هايي كه از اين نمايشگاهها استفاده مي كنند كساني هستند كه بيشتر اقتضاي رشته تحصيلي شان است. عكاسي از حالت وحدت ملي و حركت ملي و ديني فاصله گرفته و جدا شده. عكاسي رساترين ابزاري بود كه در مدت انقلاب و دفاع مقدس در خدمت سينه خالي تاريخ ايران بود . س : عكاسي در دوران دفاع مقدس چه وضعيتي داشت؟ ج : بذر عكاسي در دوران انقلاب پاشيده شد و در دفاع مقدس به ثمر نشست و نتيجه داد و وقتي در دوران بعد از انقلاب گروههاي سياسي بوجود آمدند عكاسي نقش برجسته اي را ايفا كرد. به طوري كه شايد اگر عكاسان عاشق انقلاب نبودند گروههاي سياسي خيلي سريع سوار نظام مي شدند . در جنگ هم شرق و غرب در كنار هم بودند و رژيم بعثي سرباز آن است . اگر تاريخ عكاسي را ورق بزنيم متوجه مي شويم در اوايل جنگ فقط تعداد انگشت شماري عكاسي كردند تا زماني كه قدرت مردمي و ملي تثبت شد و تعداد بيشتري وارد صحنه شدند. اگر عكس ها را با هم مقايسه كنيم متوجه تفاوت عكس هايي كه با منطق عقل عكاسان گرفته شده و كساني كه با دلشان عكسي گرفته اند مي شويم . س : انقلاب چه تغييري در نقش زنان در عرصه عكاسي بوجود آورد؟ ج : در دوران انقلاب و دفاع مقدس خانم ها شرايط سختي را گذراندند. در دفاع مقدس بسيار عكاس خانم بودند ولي هيچ وقت ديده نشدند. در دوران طاغوت نگاهها به خانم درجه دوم بود ولي اگر دقت كنيم خانم ها نقش اصلي در بوجود آوردن انقلاب داشتند. در آن زمان جز يكي دو نفر عكاس خانم نداشتيم. چون عكاسي تحرك مي خواهد و خانم ها فضايي براي تحرك نداشتند، اما خب بعد از انقلاب تعداد عكاسان خيلي افزايش يافته و فعاليت خانم ها در جامعه بسيار زياد شده است . س : كمبودهاي عرصه عكاسي در حال حاضر چيست؟ ج : يكي از مشكلات ما اين است كه ما فقط مي خواهيم عكس زيبا را تماشا كنيم .اگر ما ابعاد انساني و فرهنگي و غرور ملي و ديني خود را در تركيب عكس ها شكل مي داديم و بينش هاي خود را نشان مي داديم امروز در جايگاه بهتري قرار داشتيم. تاثير عكس خيلي بيشتر از سينما تئاتر و موسيقي است چون در ذهن مي نشيند و زود از بين نمي رود. عكاسي داشتن دوربين نيست عكاسي ذهن عكاس است. بينش عكاس است . براي بالا بردن بينش بايد مطالعه و تجربه وجود داشته باشد و همراه مطالعه از تجربه ديگران هم استفاده كنيم. *منبع : www.farsnews.net ، سه شنبه ١٨ بهمن ١٣٨٤