Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 99186
تاریخ انتشار : 21 اردیبهشت 1385 0:0
تعداد مشاهدات : 36

به همت دانشجوي ايراني

روش جديدي براي مدل سازي بيومكانيكي جابه جايي مغز در عمل جراحي طراحي شد

روش جديد مدل سازي بيومكانيكي مغز براي تشخيص دقيق جابه جايي بافت مغز در عمل هاي جراحي در دانشكده مهندسي پزشكي دانشگاه صنعتي اميركبير طراحي و تدوين شد...
روش جديد مدل سازي بيومكانيكي مغز براي تشخيص دقيق جابه جايي بافت مغز در عمل هاي جراحي در دانشكده مهندسي پزشكي دانشگاه صنعتي اميركبير طراحي و تدوين شد. به گزارش سرويس « پژوهشي » خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) , فرهاد فرمان زاد , مجري اين طرح , تعيين دقيق مناطق آسيب ديده و همچنين غده هاي مغزي در هنگام جراحي اين بافت را واجد اهميت فراوان عنوان كرد و گفت : با وجود تعيين موقعيت دقيق ضايعه يا غده , قبل از عمل جراحي , به علت نيروهايي كه هنگام عمل از طرف ابزار جراحي و همچنين جراح به بافت مغز وارد مي شود تغيير شكل هايي در آن رخ مي دهد. وي افزود : اين تغيير شكل موجب تغيير مكان ضايعه از محل پيش بيني شده در بافتي مي شود كه بايد دقت ويژه اي در آن در نظر گرفته شود. فرمان زاد با اشاره به روش جديد و ابتكاري خود در مدل سازي خاطر نشان كرد : در اين روش با مطالعه تاثير خونريزي هاي زير غشا (هماتوم ) در بطن هاي مغزي , رفتار بطن مدل سازي شد. وي اظهار داشت : برتري اين طرح در مقايسه با گزارش هاي قبلي , مطالعه در انسان زنده و در شرايط طبيعي مغز بوده است در حالي كه مطالعه هاي پيشين در مغز حيوانات يا انسان فوت شده انجام شده بود , كه ارزش آن قابل مقايسه با رفتار بافت طبيعي مغز نيست . مجري طرح , انجام عمل هاي دقيق مغزي را به كمك ابزارهاي راهنماي جراحان آي .جي .اس ذكر و تصريح كرد : با تكميل اين طرح به كمك نصب حسگرهايي روي ابزار جراحي و مغز , مدل طراحي شده در اين تحقيق مي تواند وضعيت به هنگام شده ضايعه را در مقايسه با وضعيت اوليه آن در هر لحظه نشان دهد. وي اظهار كرد : هم اكنون ابزارهايي براي اصلاح تصاوير در زمان جراحي ساخته شده است كه با تصويربرداري هاي مكرر در هنگام عمل , موقعيت محلي ضايعه را اصلاح مي كند ولي اشكال آنها در هزينه بسيار بالا و همچنين طولاني كردن زمان عمل جراحي است . فرمان زاد تصريح كرد : مدل سازي اين طرح با هزينه كم و در رايانه هاي شخصي قابل اجرا است و مي تواند خطاهاي جراحي را به ميزان قابل توجهي كاهش دهد.