Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 99399
تاریخ انتشار : 30 مرداد 1385 0:0
تعداد مشاهدات : 152

اجرای پرشتاب طرح های پتروشیمی در عسلویه

به عسلویه كه وارد می شوی، از رشد صنعت در آن شرایط آب و هوایی متحیر می مانی و به باورت نمی رسد در منطقه ای كه ۹ ماه از سال گرمایی بالای ۵۰ درجه دارد، دست توانمند و تلاشگر ایرانی موفق شده باشد صنایعی با این گستره در آن تاسیس کرده باشد. منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، یكی از مهم ترین دستاوردهای ایران در عسلویه است و به سبب این كه بزرگ ترین طرح های تولید محصولات پتروشیمی با بیشترین ظرفیت تولید در جهان، هم اكنون در این منطقه در حال احداث، نزدیك به بهره برداری و یا به پایان رسیده هستند، عسلویه به عنوان قطب صنایع پتروشیمی در جهان شهره شده است. شرایط و نیازهای آن زمان كشور، سبب برنامه ریزی هایی برای توسعه صنعت پتروشیمی در کشور شد كه شامل پنج مرحله بود و مرحله پنجم آن از ابتدای سال 1384 برنامه پنج ساله توسعه آغاز شده است و تا سال 1388 ادامه خواهد داشت. در این برنامه، اولویت با اجرای طرح های جدید در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی و استفاده از خوراک گاز طبیعی، اتان، میعانات گازی، «ان جی ال» و محصولات جانبی و مواد میانی مجتمع ها، بهره گیری از امکانات داخلی و حذف نهایی یارانه ها است. پیش بینی می شود در پایان پنجمین دوره پنج ساله توسعه صنعت پتروشیمی کشور، این صنعت در سال 1394 با تولید 20 میلیارد دلار انواع فرآورده های پتروشیمی بتواند در مقام نیروی محرکه بزرگی برای دیگر بخش های صنعتی، رشد صنعتی کشور را به ویژه در بخش های گوناگون پایین دستی به همراه آورد و این مسئله، نیازمند به بهره برداری رسیدن طرح های پتروشیمی در زمان مقرر است. به این ترتیب، منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) در سال 1377 برای استفاده از ذخایر گازی میدان پارس جنوبی و به طور کلی انجام فعالیت های اقتصادی در زمینه نفت، گاز و پتروشیمی ایجاد شد و به این منظور، از کیلومتر 5 غرب سایت در جوار سایت آب شیرین کن و نیروگاه، تا جاده ورودی سایت بندرگاه، زمینی به وسعت 920 هکتار برای ساخت و راه اندازی صنایع پتروشیمی در نظر گرفته شده است. طرح هایی که قرار است در منطقه ویژه انرژی پارس اجرا شوند و یا در حال اجرا هستند، شامل دو فاز است و هر فاز، طرح های مختلفی را در بر می گیرد. گفتنی است طرح های فاز اول که شامل الفین نهم، الفین دهم، آروماتیک چهارم، متانول چهارم و ششم، اوره / آمونیاک و سرویس های جانبی متمرکز (یوتیلیتی) است، هم اکنون در مراحل مختلف ساخت، نصب و پیش راه اندازی هستند و برخی از آنها تا پایان امسال به بهره برداری خواهند رسید. همچنین طرح های فاز دوم شامل الفین یازدهم، الفین دوازدهم، آروماتیک پنجم، آروماتیک ششم، اوره/آمونیاک سوم، اسید استیک و «GTL» است. از میان طرح های در دست اجرای پتروشیمی در منطقه عسلویه تاكنون طرح احداث مجتمع پتروشیمی مبین به بهره برداری رسمی رسیده است و این طرح با تولید 740 مگاوات برق، 2 هزار و 205 تن بخار در ساعت، 374 هزار متر مكعب آب خنك كننده در ساعت، 2 هزار و 290 متر مكعب در ساعت آب بویلر، 31 هزار نرمال متر مكعب در ساعت هوای فشرده و 48 هزار نرمال متر مكعب در ساعت نیتروژن، تامین برق، مخابرات، گاز ازت و گاز اكسیژن، هوای فشرده، بخار، آب شیرین، آب بدون املاح و آب خنك كننده، تجهیزات مجتمع ها و دفع فاضلاب های صنعتی طرح پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) را به عهده دارد. طرح آروماتیک چهارم، بزرگ ترین مجتمع تولید آروماتیك در جهان، که مسئولیت اجرای آن به عهده شركت سهامی پتروشیمی برزویه است نیز، مراحل پایانی خود را می گذراند و به زودی آماده بهره برداری خواهد شد. همچنین عملیات اجرایی طرح الفین نهم كه مسئولیت اجرای این طرح به میزان 50 درصد به عهده شرکت پتروشیمی پارس و 50 درصد دیگر به عهده شرکت ساسول آفریقای جنوبی است نیز، رو به پایان است. این طرح ظرفیت نهایی تولید یک میلیون تن محصول از جمله 400 هزار تن «اتیلن»،300 هزار تن«پلی اتیلن سنگین و متوسط»، 300 هزار تن «پلی اتیلن سبک» و 90 هزار تن «برش پروپان» را دارد. فلر مجتمع پتروشیمی زاگرس نیز به تازگی روشن شد و اجرای این طرح را به مرحله راه اندازی نزدیك تر كرد. مجتمع پتروشیمی زاگرس، مجری طرح متانول چهارم و طرح توسعه آن، متانول ششم را به عهده دارد. اجرای این طرح در زمینی به مساحت 31 هکتار از سال 1380 آغاز و زمان بهره برداری از آن سال 1384 پیش بینی شده است. یکی از ویژگی های این طرح، استفاده از راکتور «اتوترمال ریفورمر» برای شکستن گاز طبیعی به وسیله اکسیژن خالص، همچنین استفاده از راکتور خنک کننده گاز در بخش تولید متانول است که مورد اول در ایران و مورد دوم در جهان منحصر به فرد است. اجرای طرح الفین دهم را شركت پتروشیمی جم به عهده دارد که پیشرفت اجرای آن به بیش از 90 درصد رسیده و روند اجرای آن رو به پایان است. ظرفیت تولید نهایی واحد الفین شرکت پتروشیمی جم، 2 میلیون و 126 هزار تن در سال است. این واحد، بزرگ ترین واحد الفین در جهان به شمار می آید و شامل واحدهای «پلی اتیلن سنگین و سبک خطی»، «پلی اتیلن سنگین و پلی پروپیلن» هر کدام به ظرفیت 300 هزار تن در سال و واحدهای «اتیلن گلایکول» با ظرفیت 433 هزارتن در سال است. شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی اجرای طرح اوره آمونیاک مجتمع پتروشیمی غدیر را به عهده دارد و اجرای آن در زمینی به وسعت 47 هکتار از سال 1380 آغاز و پیش بینی شده است که این طرح در سال 1383 به بهره برداری برسد که با تاخیر رو به رو شده، اما نزدیك به پایان است. محصول این طرح شامل آمونیاک، اوره و سولفات آمونیوم است که در کل، ظرفیت تولید یک میلیون و 160 هزار تن را در سال دارد و محصول های آن در تهیه کودهای شیمیایی برای مصارف کشاورزی کاربرد دارد. خوراک این طرح 640میلیون متر مکعب گاز طبیعی در سال است که از میدان پارس جنوبی تامین خواهد شد. احداث طرح الفین یازدهم نیز كه اجرای آن سال گذشته در قراردادی به شركت های لینده، تکنیب وهیوندایی واگذار شده بود، با لغو این قرارداد از سوی ایران معلق شده و قرار است به وسیله شركت ملی صنایع پتروشیمی ایران و پیمانكاران داخلی با ۲۶۰ میلیون یورور صرفه جویی اجرا شود. طرح الفین دوازدهم نیز همچنان در حال مناقصه قراردارد و این طرح با ظرفیت تولید سالانه 4 میلیون و 923 هزار تن محصول نهایی و استفاده از خوراك سنگین میعانات گازی فازهای پارس جنوبی، خطرپذیری بالایی برای پیمانكاران دارد و كمتر شركتی در جهان قدرت حضور در این مناقصه را دارد و زمان مناقصه آن چند بار تاکنون، تمدید شده است به همین سبب طرح به بخش های مختلف تقسیم شد و هم اکنون مناقصه فقط برای انتخاب پیمانکار واحد اتیلن آن در حال برگزاری است و برای ساده تر شدن و سرعت برای رسیدن به نتیجه، واحد به دو خط تقسیم شده است. *منبع : www.petroleumtimes.com 30 , 05 , 1385