Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 150786
تاریخ انتشار : 14 شهریور 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 103

پژوهشگران دانشگاه تهران موفق به شناسايي عامل موثر در استحکام نانوکامپوزيت هاي پليمري شدند

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگران دانشگاه تهران با روش هاي نانومحاسباتي نشان دادند که ميزان استحکام نانوکامپوزيت هاي پليمري به شدت تحت تاثير ساختار منومري پليمرها است. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، وجود اتصال قوي در فصل مشترک نانولوله کربني با پليمر، يک شرط ضروري در انتقال موثر بار از ماتريس پليمري به نانولوله ها است. اين امر، نقشي مهم و اساسي در تعيين استحکام و يکپارچگي ساختاري نانوکامپوزيت هاي پليمري دارد. امير تقوي، دانشجوي کارشناسي ارشد شيمي نانو گفت: «بررسي و مطالعه فصل مشترک نانولوله کربني- پليمر با استفاده از آزمايش هاي تجربي مشکل و تعيين ميزان دقيق آن با روش هاي فعلي غيرممکن است. شبيه سازي هاي ديناميک مولکولي مي تواند به طور موثري در بررسي سازوکارهاي تقويتي در کامپوزيت هاي نانولوله کربني- پليمري استفاده شوند. اگرچه اين روش ها نمي توانند خواص توده اي نانوکامپوزيت ها را براي ما مهيا كنند، اما تصوير روشن و شفافي از فصل مشترک نانولوله ي کربني - پليمر فراهم مي كنند.» تقوي درباره پژوهشي که با راهنمايي معصومه فروتن انجام داده است، گفت: «براي بررسي دقيق برهمکنش بين نانولوله هاي کربني و پليمرها و تعيين ميزان دقيق انرژي اين برهمکنش ها از شبيه سازي هاي ديناميک مولکولي بهره گرفته ايم.» وي ادامه داد: «ابتدا مدل هاي مولکولي نانولوله هاي کربني و پليمرها را بر اساس ساختارهاي تجربي آنها ساختيم. سپس بر مبناي اين مدل ها، پتانسيل هاي مناسبي را به تمام اتم ها و اجزاي سيستم اعمال کرديم. تعريف پتانسيل مناسب مهم ترين بخش کار بود، زيرا صحت و درستي نتايج، تا حد زيادي به اعمال پتانسيل هاي مناسب بستگي دارد؛ سپس، ديناميک و حرکت مولکول ها را با اعمال الگوريتم حرکتي مناسب، توصيف كرديم. در نهايت، پس از مرحله ي تعادل سازي، شبيه سازي ها را به مدت يک نانوثانيه ادامه داديم و با استفاده از خروجي ها و انجام کارهاي محاسباتي مقادير مورد نظر را تعيين کرديم.» مهمترين دستاورد اين پژوهش، بيانگر آن است که مقادير انرژي حاصل از اين برهمکنش ها و در نتيجه قدرت اتصال فصل مشترک نانولوله کربني- پليمر و در نهايت، ميزان استحکام نانوکامپوزيت پليمري به شدت تحت تاثير ساختار منومري پليمرها است. از نتايج اين گونه پژوهش ها مي توان پيش از ساخت عملي نانوکامپوزيت ها به منظور پيش بيني خواص و جلوگيري از صرف هزينه هاي اضافي استفاده كرد. جزئيات اين پژوهش در مجله J. Phys. Chem. B (جلد 114، صفحات 5326- 5320، سال 2010) منتشر شده است.