Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 189712
تاریخ انتشار : 4 شهریور 1395 8:48
تعداد بازدید : 1232

امداد غیبی / آیت الله العظمی موسوی اردبیلی

آنها نمی میرند و زنده می مانند تا توطئه کشف شود. اگر این گونه حوادث، امداد غیبی نیست، پس امداد غیبی چیست؟
جریان هواپیمای مسافربری 727 را همگی شنیدید. شخصی از بوشهر سوار هواپیما می شود و با همراهی فرد دیگری، کیفی حاوی مادة منفجرة «تی ان تی» و بمب های دست ساز را وارد هواپیما می کند. در نزدیکی شیراز، هواپیماربا به دست شویی می رود، مواد منفجره اش را آماده می کند و با همراهی خانم میهماندار تا پشت کابین خلبان هم می رود.

چون هواپیماربا مسلح بوده، مسافران هم نمی توانند در مقابلش مقاومت کنند. هواپیما ربا قصد داشته است که هواپیما را برباید و به عربستان سعودی ببرد. وقتی که هواپیماربا به کابین خلبان می رسد، قسمتی از مواد منفجره اش خود به خود منجر می شود.

خداوند جوری این انفجار را کنترل می کند که هیچ کس آسیبی نمی بیند. تنها خود هواپیماربا و مهمانداری که چند قدم او را راهنمایی کرده است. زخمی می شوند. زخم آنها به گونه ای است که نمی میرند و زنده می مانند تا توطئه کشف شود. اگر این گونه حوادث، امداد غیبی نیست، پس امداد غیبی چیست؟



*همپای انقلاب، خطبه های نماز جمعه آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، جمعه 18/9/1362، ص114


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :