Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 264960
تاریخ انتشار : 16 دی 1398 22:47
تعداد بازدید : 161

قیام و قیامت یک سرباز! / محمدکاظم انبارلویی

حاج قاسم سلیمانی، سرباز ولایت و سرباز ملت بود و به این سربازی و سرسپاری افتخار می کرد. به همین دلیل در وصیت خود اصرار دارد حتما کلمه «سرباز» روی مزار او حک شود.
مردم تهران یک روز به یادماندنی را در تاریخ ایران به ثبت رساندند. مردم تهران به تکریم و تعظیم فردی قیام کردند که امام خامنه ای در نماز بر پیکر مطهر او سه بار به نمایندگی از کل ملت ایران و ملت های منطقه فرمودند: 

«اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیرا».

رسانه ها از مردم تهران یک سیمای متفاوت به جهان مخابره کردند. تهران در قاب دوربین خبرگزاری های جهان فقط تصویر قیام و قیامت یک سرباز بود. تهران به خونخواهی سردار سلیمانی بپا خاست.

به جرئت می توان گفت تهران پس از تشییع امام(ره) و نیز روز ورود ایشان به وطن، چنین جمعیتی را به خود ندیده بود. میلیون ها تن از مردم در ام القرای اسلام، تهران، از میدان امام حسین(ع) تا میدان انقلاب و از میدان انقلاب تا میدان آزادی و خیابان ها و میدان های اطراف به طور فشرده تمام قد ایستاده بودند تا از رشادت، پهلوانی، تواضع و فروتنی سیدالشهدای مقاومت اسلامی تجلیل کنند. فریاد مرگ بر آمریکای این جمعیت میلیونی، کاخ های ستمگران را در منطقه به لرزه درآورده بود. تاریخ ایران و جهان هیچ گاه در خاطره خود سراغ ندارد یک ملت به احترام یک سرباز شهید، با این گستره میلیونی اینگونه ایستاده ادای احترام کند.

چهره های مصمم و غرورآمیز دیدنی بود. هرکس در گوشه چشمش «نمی» از اشک به عنوان ابراز ارادت داشت. اشک، اشک و اشک، زبانی که هرگز دروغ نمی گوید. مردم آمده بودند تا از نماد مبارزه با تروریسم جهانی تقدیر کنند.

جهان مبهوت این قیام و قیامت مردم تهران بود. البته همین بهت و حیرت قیام و قیامت ملت ایران این روزها حکایت از شکل گیری یک همبستگی ملی و اتحاد پولادین اقشار مختلف دارد. بدرقه شهدا در نجف، کربلا و کاظمین مقوم اتحاد ملت ایران و عراق شد.

باید این غنیمت بزرگ که حاصل خون شهدای مقاومت به ویژه سیدالشهدای مقاومت اسلامی، سردار سپهبد شهید قاسم سلیمانی است، پاس داشت و اجازه ندهیم اغیار آن را مخدوش کنند.

دومین روز عزای شهید حاج قاسم سلیمانی بود که در فضای مجازی بخشی از وصیتنامه او دست به دست می چرخید. او در وصیت خود نوشته روی قبرم بنویسید «سرباز، قاسم سلیمانی»!

امروز در اندیشکده های نظامی جهان بحث و بررسی روی تاکتیک ها و راهبردهای جنگی فردی است که از او به عنوان «ژنرال» یاد می کنند. حاج قاسم سلیمانی مدارج نظامی را از سربازی شروع و تا آخرین درجه یعنی سپهبدی را طی کرد، اما هنوز خود را یک «سرباز» می دانست. سرّ این «دانسته» چیست؟

​​​​​​​سربازی یعنی سرسپاری. این سرسپاری یا باید به «الله» باشد یا به «شیطان». ملت ما سرسپار الله است و از سرسپاری به شیطان ابا دارد. آمریکا شیطان بزرگ است. از همان زمانی که ما شعار، ما همه سرباز توایم خمینی سر دادیم، عده ای با وقاحت تمام سرسپاری به شیطان بزرگ را فریاد زدند و به عضویت منافقین و سرویس های سیا و جریان های الحادی درآمدند. ۴۰ سال است این صف آرایی در نبرد نرم و سخت در ایران و منطقه وجود دارد و نتایج نبرد همیشه با غلبه و پیروزی سربازان ولایت بوده است.

هیچ ارتشی در جهان نه در عصر ما و نه در اعصار گذشته نمی تواند سربازی در تراز حاج قاسم سلیمانی به تاریخ نشان دهد. کسی که در مرتبت سپهبدی خود را سربازی کوچک برای ملت بداند.

پاکی، اخلاص، تواضع، شجاعت و مهربانی در فعل و قول او موج می زد. مردم این را می فهمند و درک می کنند. ارتش و سپاه ایران هزاران سرباز در تراز قاسم سلیمانی دارد.

شهید حاج قاسم سلیمانی سرباز واقعی امام، رهبری و ولایت بود و به این افتخار می کرد. شهید حاج قاسم سلیمانی سرباز همین ملت قهرمان بود که با دلیری و اقتدار در برابر آمریکا سینه سپر کرد و از بذل جان خود دریغ نداشت. ذره ای در چهره و نگاه او تفاخر، تکبر و خودبزرگ بینی وجود نداشت. او سرباز سرافراز اسلام در ایران بود، اما همیشه سربه زیر بود. این تواضع و سربه زیری، او را به نقطه ای از اوج رساند که امروز دل هر ایرانی، عراقی، سوری، لبنانی، یمنی، افغانستانی، پاکستانی و هر مسلمان آزاده ای در جهان اسلام و... برای او می تپد و نام و یاد او را زنده نگاه می دارد.

هنوز مردم ما و مردم منطقه و جهان نمی دانند او چه شرّی را از سر بشریت دفع کرده است. اعدام های دسته جمعی، سر بریدن های قساوت آمیز و سر به نیزه کردن شنیع که در فضای مجازی، داعش برای ایجاد رعب و وحشت می پراکند، به خاطر شنیع بودن، کامل دیده نشد. ستم داعش در اسارت زنان و تجاوز به نوامیس ملت های عراق وسوریه و به حراج گذاشتن آن ها در بازار به عنوان برده، کمر پاسداران واقعی حقوق بشر و حقوق زنان را شکست.

حاج قاسم سلیمانی قهرمان پیروز مبارزه با داعش است که وحشی گری های آنان بدتر از قوم مغول و خونخواران قدیم و جدید تاریخ بشر بود.

این که امروز از هر تیره و طایفه ای و از هر سلیقه و حوصله ای در غم از دست دادن حاج قاسم، عاشقانه اشک می ریزند، ادراک مقام فداکاری ها و جانفشانی های اوست.

او بود که خیابان به خیابان و کوچه به کوچه و بیابان به بیابان به دنبال جنایتکاران تروریست داعش در شهرهای سوریه و عراق بود و آخر سر، او بود که ختم غائله داعش را در جهان اعلام کرد. او تروریسم را در منطقه نابود کرد. امروز دولت آمریکا و برخی دولت های اروپایی در قامت زشت تروریسم ظاهر شده اند و می خواهند جای گروه های تروریستی در منطقه را پر کنند.

حیات حاج قاسم سلیمانی به ممات تروریسم ختم شد. شهادت غرورآمیز او هم به دفن حضور آمریکا و ناتو در منطقه منجر خواهد شد. حاج قاسم سلیمانی مظهر غرور، عظمت و اقتدار ملت ایران است. نام او با امنیت ملی ما و امنیت منطقه مترادف است. کسانی که دارای زندگی امن هستند، به حاج قاسم سلیمانی مدیون هستند و این دین را باید ادا کنند.

با شهادت شهید بین الملل اسلام، حاج قاسم سلیمانی عضوگیری در سپاه قدس شتاب می گیرد. امروز سپاه قدس، علمدار آزادی قدس شریف در جهان اسلام شناخته می شود. هر کس که در سر آرزوی آزاد کردن قبله اول مسلمین دارد، عضو سربازخانه و پادگان سپاه قدس است. به قول اسماعیل هنیه، شهید سلیمانی، شهید قدس است.

اولین پاسخ سخت ملت ایران، ملت عراق و ملت های منطقه به آمریکا و اذنابش همین حضور ده ها میلیونی مردم در تشییع، تکریم و تعظیم شهید قاسم سلیمانی و شهید ابومهدی المهندس و همراهان این دو شهید بزرگوار است که در قاب دوربین های خبری جهان و صفحات اول روزنامه ها ثبت و ضبط شده و می درخشد، قیامتی که در این پاسداشت و حضور به پا شده است حکایت یک خیزش منطقه ای و جهانی علیه مظالم استکبار و استبداد جهانی به رهبری آمریکا می کند. گفتمان مقاومت فعال امروز به عنوان یک گفتمان مسلط در ملت های اسلامی و عامل شتابزای بیداری اسلامی خودنمایی می کند. آمریکا نمی تواند جلوی بسط این گفتمان را با هیچ اقدامی ولو ترور بگیرد. رهبران پنتاگون و سیا بارها برای حاج قاسم سلیمانی پیام فرستادند و تقاضای گفت وگو داشتند. او حتی گوشه چشمی هم به این پیام ها نداشت. نامه های ارسالی آن ها را توسط برخی مقامات منطقه حتی باز نکرد. او مظهر قهر، استقامت و پایداری در برابر کفر و شرک جهانی بود. او سرباز ولایت و سرباز ملت بود و به این سربازی و سرسپاری افتخار می کرد. به همین دلیل در وصیت خود اصرار دارد حتما کلمه «سرباز» روی مزار او حک شود.

او سربازی از خطه کویر بود. خون او چون بارانی بر کویر دل های خشکیده ماست و آن را سیراب از خضوع و فروتنی در برابر عظمت الهی خواهد کرد.

یزیدیان زمان بدن مطهر او را همانند بدن مولای او حضرت عباس سلام الله علیه تکه تکه کردند، دست او را بریدند تا علم آزادی قدس را زمین بگذارد، اما میلیون ها تن از ایرانیان پاکباز و عاشق، این پرچم را برمی دارند و راه او را ادامه خواهند داد. حاج قاسم یک انسان «مرگ آگاه» بود. به خیلی ها خبر مرگ خود را داده بود و حتی کفن خود را به امضای مراجع تقلید رسانده بود. شاید این سال آخر این شعر را با خود زمزمه می کرد:

عشق می گوید به گوشم پست پست
صید بودن خوشتر از صیادی است
آن که ارزد صید را عشق است و بس
لیک او کی گنجد اندر دام کس

آمریکایی ها مرتکب حماقت عظیمی شدند. شهادت حاج قاسم سلیمانی یک دام بزرگ برای آن هاست. آن ها فکر می کنند حاج قاسم را کشتند، اما این حاج قاسم بود که مرگ را «میراند». او با حیات جاودانه و ابدی خود دست از گریبان آمریکا برنخواهد داشت. تحولات آینده نشان می دهد این دام چیست و مخاطرات آن کدام است.


قاسم سلیمانی


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :