Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 266244
تاریخ انتشار : 28 بهمن 1398 20:10
تعداد بازدید : 51

پیشرفت های علمی؛ افتخار ملت ایران

رئیس جمهور پیشرفت های علمی و نوآوری های مهم کشور بعد از انقلاب اسلامی را از افتخارات ملت ایران برشمرد.

سخنرانی های رئیس جمهوری دستکم طی یک ماه گذشته آمیزه ای از دعوت به وحدت و مشارکت و هشدار درباره تبعات نگاه های حذفی به جامعه و انتخابات بوده و حجت الاسلام حسن روحانی در مقام حافظ قانون اساسی بارها برخی از اصول آن را برای مسئولان و مردم مرور کرده، بارها مانند سخنرانی خود در جشنواره خوارزمی از خطرات دوقطبی سازی جامعه حرف زده  و تاکید کرده است:  «فضا را آرام کرده و از دوقطبی کردن مسائل پرهیز کنیم، باید جامعه به آینده امیدوار باشد، اینکه تحریم ها نتوانسته ما بشکند، این افتخارآمیز است.»

یا در نشست خبری خود تاکید کرده است: «واقعیت این است که همه ما، همه احزاب و جناح ها از این ذهنیت باید خارج شویم که یک جناح، باید کشور را در اختیار داشته باشد. همه جناح ها، احزاب، گروه ها در حد خودشان حق دارند و همه باید حضور داشته باشند و فعال باشند و اصلا معنی ندارد که یک جناح یا حزب حاکم مطلق باشد و در کشور همه جا او باشد و این به نفع کشور نیست.»

این میزان تاکید رئیس جمهوری در ایام نزدیک به انتخابات مجلس یازدهم اما همچنان از سوی منتقدان دولت با همجمه روبرو شد و آن ها برداشت های خود را از این سخنان مبنا قرار داده، روحانی را نقد کرده و بر تداوم دوقطبی ها اصرار ورزدیدند. تریبون و مراسم انتخاباتی هم این روزها بیش از آنکه محلی برای معرفی نامزدها و اعلام برنامه های آن ها برای مجلس آینده باشد عرصه حمله به دولت است.

دیوارهای داخلی و خارجی ایران

رییس جمهوری در سخنرانی خود از تعدد دیوارهای موجود در کشور چه در عرصه داخلی و چه خارجی سخن گفته است و شاید بتوان این دیوارها را در نطق ها و میتینگ ها انتخاباتی برخی شخصیت ها و جریان های سیاسی مشاهده کرد. این روزها میان واقعیت دستاوردها و کارنامه دولت با سخنان کاندیداها دیواری کشیده شده و با هر جمله و انتقادی این دیوار بلندتر می شود. منتقدان از اساس اقدامات دولت را آگاهانه نمی بینند و دولت را به همین دلیل ندیدن خود مورد هجمه قرار می دهند. عامدانه برجام، ثبات اقتصادی پیشاترامپ، دور شدن سایه جنگ از مرزهای ایران، احیای روابط با بسیاری از کشورهای مستقل جهان، حضور سرمایه گذاران خارجی در کشور و از همه مهم تر اداره کشور در شرایطی که شاهرگ اقتصادی کشور یعنی صادرات نفت زیر تحریم های گسترده آمریکا حال و روز خوبی ندارد.

همزمان با نادیده گرفتن این دستاوردها، میان خود و دیگری که دولت است دیواری کشیده شده و اعلام می شود که این سمت دیوار که ما هستیم امن تر است و آن سمت دیوار نه می تواند و نه می خواهد که مشکلات کشور را حل کند! تهدید به استیضاح و استعفا هم ماده قوام دهنده برای اتصال آجرهای این دیوار است. این توصیف شرایط دولت در داخل کشور است؛ دولتی که در خط مقدم شکستن دیوارهایی است که آمریکا و رژیم صهیونیستی هر روز می سازند و به مدد برخی متحدان منطقه ای و فرامنطقه ای خود آن را محکم می کنند. تحریم ها علیه ایران میان مردم و زندگی آرام و سالم دیوار می کشد، تهدید و ترور هم بین جامعه و امنیت روانی در حال دیوارکشی است. پروپاگاندای رسانه ای عظیم هم در عصر ارتباطات سرعت و کیفیت این دیوارکشی را افزایش محسوسی داده است.

مقابله با این میزان عناد خارجی که دیوارهای مورد اشاره را چیده و بالا برده چه مورد پذیرش منتقدان باشد و چه نباشد بر اساس رای مردم بر عهده دولت حسن روحانی است. برچیدن دیوارهای داخلی اما می تواند پروژه مشترک و ملی همه جریان ها و جناح های سیاسی باشد. تبدیل کردن ایام انتخابات به روزهای هجمه به دولت و جریان رقیب شاید در همان ایام چاره برخی بی برنامگی ها است اما مشکل زمانی عمیق می شود که این هجمه ها با اتمام انتخابات تمام نمی شود. موضوعی که مورد توجه رئیس جمهوری هم قرار گرفته و او روز گذشته در نشست خبری خود یادآور شده است: «خیلی از جاها، جایی است که قواعد بازی و حزب بازی برای جا و محیط خاصی مانند زمان انتخابات است. پس از انتخابات یکی برنده می شود، دیگر آن قواعد بازی (انتخابات) در جامعه تعطیل است و باید فعالان و رقبا تا انتخابات بعدی به اتاق های خود بروند،  ولی ظاهراً می خواهند این بازی ها را تا انتخابات بعدی و بعدی مدام ادامه دهند.»

تبعات تدوام بازی انتخاباتی در جامعه غیرانتخاباتی

دیواری که از همان روزهای بهار ۹۲ کج چیده شده و اکنون پس از هفت سال تا ثریای سیاست ایران کج رفته است حاصل تدوام بازی انتخاباتی و رقابت های آن دوران به ایام پس از آن است. گروه های رقیب دولت تصمیم گرفتند رقابت انتخاباتی را تا سال ها پس از پیروزی حسن روحانی ادامه دهند بی آنکه به تبعات چنین رویکردی بیاندیشند. درک این واقعیت که کشتی سیاست ایران برای همه جریان های حاضر در آن یک عرشه دارد و میخ و چکش روی آن عرشه تمام حاضران این کشتی را با خطر مواجه می کند، چندان پیچیده نیست. گروهی اما خود را عامدانه یا ناخودآگاه در درک این واقعیت تجاهل کردند و نتیجه آن شد که برخی از نظرسنجی ها این روزها از کاهش تمایل مردم به مشارکت در امور سیاسی مانند انتخابات می دهند.

ماه ها و شاید سال هاست که رئیس جمهوری درباره نگاه رقیب به دولت یا حذف برخی جریان ها هشدار می دهد، درباره خطرات جایگزینی انتصاب به جای انتخاب؛ هجمه و توهین به جای انتقاد سازنده، دلسرد کردن مردم از عملکرد دولت، دوقطبی سازی ها در جامعه و مواردی از این دست اعلام خطر می کند. اما میخ و چکش رقابت های جناحی اجازه شنیده شدن این هشدارها را نمی دهد و این میان آنچه در معرض تهدید جدی قرار دارد منافع ملی و اعتماد مردم به سیستم سیاسی است.




نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :