Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 269434
تاریخ انتشار : 12 خرداد 1399 19:2
تعداد بازدید : 244

نجات کودکی که استخوان فک نداشت / خسرو محمدلو

پارک علم و فناوری پردیس؛ خیابان نوآوری ششم،کارخانه «ایمن ایجاز». ماجرای این کارخانه، متفاوت از همه کارخانه هایی است که تا به حال دیده و از آن شنیده اید. جمجمه مصنوعی، مهره کمر مصنوعی، انواع پیچ و پلاک هایی که در عمل های جراحی استفاده می شود و در یک کلام 1740 قلم تجهیزات پزشکی در این کارخانه تولید می شود. اقلامی که تا همین چند سال قبل،متولیان وزارت بهداشت برای واردات هر یک از این قطعه های پزشکی باید هفت خان رستم را از سر می گذراندند.
«5 سال قبل یکی از جراحان پلاستیک با من تماس گرفت و در مورد وضعیت کودکی که با ناهنجاری شدید فک و صورت و جمجمه به دنیا آمده و تا 7 سالگی با همان بیماری بزرگ شده بود صحبت کرد. تصاویر کودک را که دیدم شوک بزرگی به من وارد شد، باورم نمی شد. چهره اش شبیه همه چیز بود جز انسان. با جراح پلاستیک تماس گرفتم، گفت 8 بار این کودک را عمل کرده ایم اما باز هم صورتش تا رسیدن به وضعیت معمولی فاصله زیادی دارد. گفتم مشکل این کودک با چه قطعه ای حل می شود؟ دکتر گفت این بچه استخوان فک ندارد، پروتز مصنوعی فک روی صورتش جواب نمی دهد، به یک قطعه نیاز داریم برای فیکس کردن پروتز مصنوعی فک به جمجمه. بعد از این مکالمه سه شبانه روز خواب به چشمم نیامد، تصمیم گرفتم هر طور شده قطعه مورد نیاز برای جراحی کودک را در کارخانه بسازم. کار سختی بود و مشکل، یکی از نادرترین ناهنجاری های صورت. اما با هر سختی و آزمون و خطایی که بود بالاخره این قطعه ساخته شد. کودک برای بار نهم به اتاق عمل رفت و این بار با به کار بردن قطعه فیکساتور، عمل جراحی با موفقیت انجام شد.»

خسرو محمدلو


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :