Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 273882
تاریخ انتشار : 11 بهمن 1399 10:15
تعداد بازدید : 63

حیات متألّهانه / محمدکاظم انبارلویی

دهه فجر، ایام ورود نور به تاریخ ظلمت و تباهی و پایان حکومت شاهان و تبهکاران در ایران است. روز خروج دیو و ورود فرشتگان الهی در سرزمین ماست. امام خمینی(ره) که بود که چه کرد؟ این سؤالی است که مردم جهان در اواخر قرن بیستم که خسته از تفکر الحادی فیلسوف نماهای کفر و شرک مدرنیته بودند، از خود می پرسیدند!

قرار بود آخر تاریخ بشر براساس آموزه های فاشیسم، سوسیالیسم و سرمایه داری کفر، شرک، الحاد و بی دینی باشد، اما اینها مقدمه ظهور انسانی جدید با ذوق «تأله» و حیات «متألّهانه» شد.

تا قبل از ظهور انقلاب اسلامی، فیلسوفان و حکیمان در تعریف انسان، آن را از جنس حیوان می دانستند و می گفتند: انسان حیوانی است ناطق، ابزارساز، سیاسی و... اما از دل تفکرات الحادی قرن 19 و 20 تعریفی از انسان بیرون آمد که همه این نظریات را باطل اعلام کرد.

خداوند به عمر علمی حضرت آیت الله جوادی آملی برکت بدهد. نظریه «انسان متأله» و «حیات متألّهانه انسان» تفسیر واقعی انقلاب اسلامی و تصویر واقعی حقیقت وجودی انسان در قرن ما شد.

او می فرماید: «آنچه به عنوان جنس و فصل «انسان» از قرآن به دست می آید، تعبیر «حیّ متأله» است. جنس حقیقی، انسان «حیّ» و فصل واقعی انسان «متأله» بودن اوست. انسان برخلاف حیوان، با مردن نابود نمی شود. یک حیات ابدی دارد، پس از جنس حیوان نیست. فصل ممیّز انسان در فرهنگ قرآن و اسلام، ناشی از «تأله» است. هیچ چیز جز خدا اضطراب انسان را فرونمی نشاند. خداوند انسان را فطرتا «حیّ متأله» آفریده است.انسان دارای یک ساختار ملکوتی مشتمل بر بهترین ماده و زیباترین صورت است. انسان یک زنده خداجوی و خداخواه است که با مرگ از نشئه دنیایی به مرحله برزخی و سپس فرابرزخی منتقل می شود. این حیثیت انتقال او را حتی از فرشتگان متمایز می کند.»(1)

پیام انقلاب صنعتی در غرب این بود «خدا مرده است» و انسان همان خداست. خدا را انسان آفریده، نه این که انسان آفریده خداست! از دل این تفکر کفرآمیز، دو جنگ جهانی بیرون آمد که میلیون ها انسان را به کام مرگ فرستاد.

مدرنیسم آمده بود به «حیات متألهانه انسان» پایان دهد و اصالت را از خدا نفی و به انسان نسبت دهد. از دل این تفکر شرک آلود و کفرآمیز، انسان تراز فاشیسم ظهور کرد. نوع رقیق تر این تفکر در سوسیالیسم و کاپیتالیسم به بازار اندیشه آمد که اولی و دومی در اواخر قرن بیستم جوانمرگ شدند و سومی در همین دو دهه اول هزاره سوم آثار افول و فروپاشی خود را تجربه می کند.

ظهور امام خمینی(ره) در قرن ما و پدیداری انقلاب اسلامی، ابطال تئوری های فیلسوفان عصر مدرنیسم در باب «انسان»، «جهان» و «تاریخ» بود. انقلاب اسلامی متضمن «حیات متآلّهانه» و نقطه عطف در تعریف انسان در فلسفه های رایج جهان است.

خداوند رحمت کند حسین پسر غلامحسین یوسف الی، هم او که شهید قاسم سلیمانی وصیت کرد او را کنار قبر وی دفن کنند. یک جمله کلیدی در وصیتنامه شهید حسین یوسف اللهی وجود دارد که اقیانوسی از معارف الهی در آن نهفته است.
او می نویسد: «خوشا به حال کسانی که از دنیا همان را گرفتند که به درد آخرتشان می خورد و بقیه را برای اهل دنیا واگذاردند..»

این جمله کوتاه نشان می دهد فهم و ادراک وی از حیات انسانی بوی «ابدیت» و «قیامت» می دهد. این اوج خداخواهی و خداجویی است و شیرینی ذوق تأله در افکار او موج می زند.

امام خمینی(ره) که در روزهای نخستین نهضت اسلامی در سال 42 زیر تیغ شماتت اغیار قرار داشت و به او می گفتند: شما که اعلام نبرد با شاه مملکت با آن همه پشتیبانی شرق و غرب عالم کرده ای، لشکر و حشم تو کجاست؟! او می فرمود: لشکریان من در گهواره ها هستند! سال های 56 و 57 این لشکر الهی چون سیل در خیابان ها جاری شد و بساط یک امپراتوری 2500ساله را جمع کرد و به زباله دان تاریخ انداخت. از آن جوانان پاکباخته با دست خالی، امروز لشکرهایی پدید آمده که ستون فقرات ابرقدرت ها را به لرزه درآوردند و تفکر شرک، کفر و الحاد را در اندیشه انسان معاصر دفن کردند.

شهید قاسم سلیمانی یکی از همان بچه های دهه 40 است. وصیتنامه سیاسی – الهی او پر از اندیشه خداخواهی و خداجویی است. وصیتنامه وی یک مانیفست کامل در باب «حیات متألهانه» است. او نه در قامت یک سردار همیشه پیروز و یک ژنرال شجاع و پرقدرت نظامی، بلکه در قامت یک حکیم و فیلسوف ظاهر شده و دریافت های خود را با ذوق تألّه از انسان، جهان و تاریخ سخاوتمندانه با نثری بدیع و خواندنی در اختیار نسل ما و بشریت قرار می دهد. ده ها هزار شهید در حاشیه شهرها در آرامستان ها آرمیده اند. آنها تا ابد رزق و روزی شان عند ربهم تضمین است و مایه استقلال، شرف و عزت ملت ایران در تاریخ معاصر هستند.

وصیتنامه حاج قاسم، زبان حال شهیدان انقلاب است. سنگ نوشته قبور آنها سند این سخن است.

ما افتخار می کنیم در عصری زندگی می کنیم که اندیشه امامین انقلاب از مرزهای جغرافیای ایران بیرون رفته و پنج قاره زمین را درهم نوردیده و حیات متألهانه انسان را نمایندگی می کند.

افتخار می کنیم در نیم قرن گذشته هم نفس شهیدانی بوده ایم که قهقهه مستانه آنان جهان ما و عالم برزخ را پر کرده و در قیامت به عنوان گل سرسبد امم گذشته در صحرای محشر جایگاه ویژه ای دارند و افتخار امت اسلام هستند.

کار عظیم و سترگ امام خمینی(ره) پرده برداری از «حیات متألهانه انسان» در قرن ما، آن هم از زیر آواری از گرد و غبار شرک، کفر و الحاد ناشی از مفاهیم مسموم مدرنیسم است.

غرب زدگان، منورالفکرهای هذیان گوی، بزک کنندگان چهره پیر، زشت و فرتوت دموکراسی لیبرال و آمریکای در حال افول نمی توانند از ظهور «انسان متأله» در عصر ما جلوگیری کنند. ندای خداخواهی، خداجویی و اندیشیدن به حیات ابدی انسان از پنج قاره جهان بلند است. امامین انقلاب و ملت ایران و شهدای انقلاب این صدا را در عصر ما نمایندگی می کنند. این صدا پس از گذشت 42 سال از پیروزی انقلاب رساتر از همیشه در جهان شنیده می شود.


محمدکاظم انبارلویی

پی نوشت:

1- حیات حقیقی انسان در قرآن – آیت الله جوادی آملی – جلد 15 – صفحات 15، 16 و 17


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :