Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 119612
تاریخ انتشار : 1 بهمن 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 75

لاله قاسمي مباركه مجري طرح

تكثير سلولي روي داربست نانوالياف

پژوهشگران اصفهاني، موفق به ساخت داربست نانوالياف پلي كاپرولاكتون به عنوان ماتريكس خارج سلولي براي بكارگيري در مهندسي بافت شدند كه در مقايسه با محصولات مشابه، از موقعيت مناسبي است و هيچ اثر منفي و سمي بر سلول ها ندارد...
خبرگزاري فارس: پژوهشگران اصفهاني، موفق به ساخت داربست نانوالياف پلي كاپرولاكتون به عنوان ماتريكس خارج سلولي براي بكارگيري در مهندسي بافت شدند كه در مقايسه با محصولات مشابه، از موقعيت مناسبي است و هيچ اثر منفي و سمي بر سلول ها ندارد. به گزارش خبرگزاري فارس، لاله قاسمي مباركه، مجري اين طرح، هدف از انجام اين پژوهش را بكارگيري نانوالياف در مهندسي بافت بيان كرد و افزود: يكي از معضلات بزرگي كه علم پزشكي از دير باز با آن درگير بوده است، ارائه درمان قطعي براي بازسازي بافت هاي از كار افتاده و معيوب است. وي افزود: متداول ترين شيوه در درمان اين نوع بافت ها روش پيوند است كه خود با مشكلات عديده اي از جمله كمبود عضو اهدايي، هزينه بالا و اثرات جانبي حاصل از پيوند بافت بيگانه مواجه است. مهندسي بافت روشي نويد بخش براي بازسازي بافت هاي آسيب ديده ارائه كرده است. قاسمي ادامه داد: داربست هاي نانوالياف گزينه مناسبي براي اتصال، تكثير و عملكرد سلول ها نسبت به ساير داربست هايي است كه به طور رايج مورد استفاده قرار مي گيرند. داربست هاي نانوالياف داراي نسبت سطح به حجم بالا و تخلخل زيادي هستند كه اين امر باعث افزايش چسبندگي سلول ها به سطح آنها مي شود.همچنين نتايج تحقيقات انجام شده حاكي از آن است كه سلول ها به خوبي در اطراف اليافي با قطري كمتر از سلول (در حد نانومتر) چسبيده و ارگانيزه مي شوند. به گزارش ستاد توسعه فناوري نانو در اين پژوهش از پليمر پلي كاپرولاكتون (پليمري زيست سازگار و زيست تخريب پذير در بدن) و روش الكترورليسي براي تهيه داربست نانوالياف استفاده شده است. در اين تحقيق رفتار سلول هاي Vero بر داربست نانوالياف بررسي و نتايج حاكي از آن است كه اين سلول ها به خوبي روي داربست نانوالياف رشد و تكثير پيدا مي كنند.