Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 148643
تاریخ انتشار : 21 تیر 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 34

فرش آذربايجان در فهرست آثار ملي ثبت شد

تبريز-آيين ثبت فرش آذربايجان در فهرست آثار ملي عصر يک شنبه با حضور کشوري ومحلي در تالار پتروشيمي تبريز برگزار شد. به گزارش ايرنا ، حميد بقايي رييس سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري در اين مراسم با تاکيد بر اينکه هنر فرش در دنيا با نام ايران عجين است، اظهار داشت: فرش ايراني تابلويي نفيس از زيبايي ها بوده که در آن ذوق و سليقه هنرمندانه موج مي زند. وي افزود: قاليبافان به دليل آفرينش چنين زيبايي هاي توسط گره هاي فرش داراي منزلت مي باشند. بقايي گفت: فرش ايراني به دليل اينکه اعمال مقدس مسلمانان همچون نماز بر روي آن گزارده مي شود مقدس است. رئيس صنايع دستي و گردشگري خاطر نشان کرد: آثار تاريخي ايران زمين که هفت اقليم را طي کرده و در کشورهاي زيادي به نمايش درآمده در آذربايجان شرقي نيز براي نخستين بار در کشور به نمايش در خواهد آمد. وي با تاکيد بر استقبال زياد ملل مختلف جهان از اين آثار يادآور شد: بطور مثال در کشور مکزيک اين مجموعه تاريخي 800 هزار نفر بازديد کننده داشته است. بقايي در ادامه با اشاره به بازار تاريخي تبريز نيز اظهار داشت: هفته آينده بازار تاريخي تبريز در فهرست يونسکو به ثبت خواهد رسيد. وي بازار را مکاني اجتماعي ، فرهنگي ، تاريخي و عملي دانست و تشريح کرد:بازارهاي سنتي تنها براي داد و ستد نبوده بلکه باعث ارتباطات اجتماعي تاثير بسزايي ايفا مي کند. در اين مراسم از اهداکنندگان اموال به موزه آذربايجان و نيز هنرمندان پيشکسوتان قالي بافي تجليل و تقدير به عمل آمد. *** فرش دست باف ايراني آئينه تمام نمايي از هنر و تمدن ايراني و اسلامي دست آفريده هاي پرنقش و نگار ايراني ره آورد زندگي پر تلاش زنان و مرداني است که با شوريدگي نگاره ها و گرمي رنگ دلهاي پاک اين هنر آفرينان ممذوج شده است. در اين دست بافته ها راه و رسم کهن و سنت دورنمايه هر نقش پردازي است که جهاني براي آفرينش دارد. اين دست آفريده هاي خواب دار گره خورده که قالي ايران نام دارد، آئينه تمام نمايي از هنر و تمدن ايراني و اسلامي است. فرش ايران عمري به درازاي تاريخ، هنر و فرهنگ ايراني دارد و شناخت جهانيان از قالي ايران و ستودن آن ناشي از تلاش و شوريدگي مردماني است که ذوق هنري را با جاذبه هاي پررمز و راز هنر ملي درآميختند. قالي بافي در آذربايجان نيز ريشه کهن دارد چرا که تأمين مواد اوليه و سهولت دستيابي به ضرورتهاي اين حرفه نسبت به ساير مناطق ايران بيشتر بوده و اين امرار سبب شده بود که تبريز نه تنها بازار فرش بلکه بازار مناسبي براي ساير توليدات در قرون ميانه ساخته بود. چندين قرن از قالي ايران به عنوان کالاي تجاري استفاده مي شد ولي ميزان اين تجارت ناچيز بود تا اينکه در قرن 15، مردم کشورهاي مغرب زمين آنرا شناختند و براي آن ارزش قايل شدند و از قرن 17 به بعد هم پس از آنکه قالي ايران به خارج از کشور راه يافته بود صنعتکاران تبريز با دريافت سليقه مردم اروپا و آمريکا دست به بافتن قالي هايي زدند که بازار آن کشورها را به خود اختصاص دادند. تبريز از زمان هلاکوخان مغول از مراکز عمده توليد و دادوستد قالي بوده است. پا به پاي شهر هرات قالي بافي در آن مراحل تکاملي خود را مي پيموده است. بخصوص در زمان صفويان با ايجاد کارگاههاي بزرگ قالي بافي، بافندگان طراز اول گردهم آمده به بافت نمونه هاي ارزنده اي دست يافتند. در زمان شاه اسماعيل و شاه طهماسب آذربايجان بزرگترين مرکز قاليبافي ايران بود. بازرگانان تبريز از اواسط دوره قاجاريه به بعد کوشش چشمگيري در رونق صادرات فرش داشته اند که در تاريخ فرش ايران فراموش نشدني است. نقشه هاي رايج در اين شهر انواع طرحهاي شاه عباسي، ماهي درهم، درختي، گلداني، اسليمي، لچک ترنج افشان شکارگاه، شيخ صفي، قوبا و گل فرنگ است. چشم انداز هاي فرش دست بافت تبريزي از جنبه هاي گوناگون فرهنگي، هنري، اقتصادي با فرهنگ مردمان اين بوم گره خورده است. تبريز که در موارد بسياري همواره علمدار نهضتهاي مختلفي بوده است در اعتلاي هنر فرشبافي ايران نقش به سزايي داشته و رونق دوباره و احياي هنر فرشبافي را در اواخر دوره قاجاريه و راهيابي فرش ايران را به بازارهاي جهان و گسترش اين حرفه در تمام نقاط ايران را تنها مرهون هوش و ذکاوت بازرگانان و قاليبافان صبور اين منطقه بايد دانست.