Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 164729
تاریخ انتشار : 10 آبان 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 158

دکتر ماندانا امیری، عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی

دستیابی محققان ایرانی به فناوری اندازه گیری آلاینده بنزن

پژوهشگران دانشگاه محقق اردبیلی با همکاری محققان دانشگاه «بس» انگلستان به فناوری ساخت نانوحسگر اندازه گیری آلاینده های محیط زیست موسوم به «دی هیدروکسی بنزن» دست یافتند...
علمي و فناوري - فناوري: پژوهشگران دانشگاه محقق اردبیلی با همکاری محققان دانشگاه «بس» انگلستان به فناوری ساخت نانوحسگر اندازه گیری آلاینده های محیط زیست موسوم به «دی هیدروکسی بنزن» دست یافتند. به گزارش خبرنگار فناوری ایسنا، دستیابی به این فناوری با مطالعه ولتامتری ایزومرهای دی هیدروکسی بنزن در سطح یک الکترود کربن شیشه ای اصلاح شده با فیلم کامپوزیت نانوذرات کربنی-کیتوسان با مساحت بالا حاصل شد. الکترود ارائه شده در این پژوهش ها علاوه بر کم هزینه بودن، قابلیت جذب مقادیر بزرگ ناخالصی های دی هیدروکسی بنزن را دارد. این آلاینده ها به طور گسترده در لوازم آرایشی، آفت کش ها، اسانس های بو و طعم، داروها، آنتی اکسیدانت ها، مواد شیمیایی عکاسی و رنگ و غیره استفاده می شوند. این پژوهش توسط دکتر ماندانا امیری و دکتر ابوالفضل بضاعت پور از دانشگاه محقق اردبیلی، شهناز غفاری فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شیمی تجزیه دانشگاه پیام نور اردبیل با همکاری پروفسور فرانک مارکن از دانشگاه بس انگلستان صورت گرفته است. دکتر ماندانا امیری، عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی اظهار کرد: دی هیدروکسی بنزن ها شامل سه ایزومر کتکول، رزورسینول و هیدروکینون هستند . به عنوان نمونه رزورسینول در سنتز رنگ های دی آزویی و پلاستیک ها به عنوان جاذب UV در رزین ها استفاده می شود. وی افزود: این ترکیبات به علت سمیت بالا و توانایی نابود کردن اکولوژی های محیطی، به عنوان آلوده کننده های محیطی شناخته شده و به وسیله نمایندگی حفاظت محیطی ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپایی در محصولات تولید شده، مورد بررسی قرار می گیرند. در طول فرایندهای کاربرد و تولید این ترکیبات، تعدادی از آنها به طور غیر عمد وارد محیط شده و آب های زیرزمینی و رودخانه ها را آلوده می کنند. در نتیجه هر روشی که توانایی حذف یا اندازه گیری این مواد را داشته باشد، ارزشمند محسوب می شود. عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی تصریح کرد: مواد کربنی در الکتروآنالیز مهم هستند. انواع مواد کربنی شامل گرافیت صفحه ای، کربن شیشه ای، نانولوله های کربنی، الماس ها با بور و نانوذرات کربنی باعث بهبود خواص الکترودی در گستره وسیعی از کاربردها می شوند. در مقابل نانولوله ها و فلورن ها، نانوذرات کربنی سال های زیادی است که شناخته شده اند و به طور گسترده در صنعت به عنوان پرکننده و رنگدانه استفاده می شوند. وی افزود: نانوذرات کربنی به علت مساحت سطح بالا و مکان های پیوندی فعال زیاد در فرایندهای الکتروشیمیایی مورد توجه هستند. الکترودهای اصلاح شده با نانوذرات کربنی مزایایی مانند کاتالیز واکنش های الکتروشیمیایی با افزایش سرعت انتقال بار و افزایش انتقال جرم به علت مساحت ویژه بالا را دارند. از این خواص نانوذرات کربن برای بهبود خواص سنسوری استفاده می شود. امیری، با بیان این که در این پژوهش مطالعه بر روی رفتار ولتامتری ایزومرهای دی هیدروکسی بنزن ها در سطح یک الکترود کربن شیشه ای اصلاح شده با فیلم کامپوزیت نانوذرات کربنی-کیتوسان با مساحت بالا صورت گرفته، افزود: بر همین اساس ابتدا به تهیه و مشخصه یابی نانوکامپوزیت نانوذرات کربن و کیتوسان پرداختیم و با آماده سازی الکترود با کستینگ بر سطح الکترود، خواص الکتروشیمیایی الکترود حاصل، در حضور دی هیدروکسی بنزن ها مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه با استفاده از مطالعات جذب، کار را توسعه داده و اندازه گیری مقادیر بسیار کم ترکیبات ذکر شده، انجام شد. وی ادامه داد: جذب آنالیت ها می تواند در فیلم نانوکامپوزیت بر روی کاتیون (کیتوسان) و آنیون (گروه های سولفونات سطح نانوذرات) و مکان های خنثی (کربن گرافیتی) صورت گیرد. هر سه نوع جذب در محیط آبی مشاهده می شود. جذب ضعیف مولکول های خنثی مانند دی هیدروکسی بنزن ها به مکان های پیوندی مشاهده می شود. امیری افزود: این ایزومرها با حساسیت و گزینش پذیری خوب شناسایی می شوند. اثر pH محلول های بافر و سرعت اسکن روی پاسخ الکترود برای اکسایش هیدروکینون، رزورسینول و کتکول بررسی شد. این روش بر اساس یک جذب ضعیف است و برای اندازه گیری همزمان ایزومرهای دی هیدروکسی بنزن در آنالیز بیولوژیکی و محیطی است. وی تصریح کرد: در این پژوهش نمونه های آب واقعی مانند آب رودخانه ی محلی و فاضلاب یک کارخانه لاستیک که در معرض این الکترود قرار گرفتند، آنالیز شده و نتایج حاکی از آن بود که بازیافت های 96 تا 108 درصد در غلطت های متفاوت بدست آمد. نتایج این کار تحقیقاتی درمجله ensors and Actuators B: Chemical منتشر شده است.