Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 180873
تاریخ انتشار : 7 دی 1394 0:0
تعداد مشاهدات : 44

مرتضی محمودی، مجری این طرح تحقیقاتی

ترمیم بافت آسیب دیده قلب با فناوری نانو

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با همکاری محققان آمریکایی موفق به ساخت نانوساختارهایی شده اند که کاربرد اصلی آن ها درمان بافت های آسیب دیده قلب پس از بروز سکته ی قلبی است...
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با همکاری محققان آمریکایی موفق به ساخت نانوساختارهایی شده اند که کاربرد اصلی آن ها درمان بافت های آسیب دیده قلب پس از بروز سکته ی قلبی است. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، بیماری های قلبی عروقی به عنوان مهم ترین عامل مرگ و میر در جهان به شمار می آیند. حدود ۸۰ درصد از مرگ و میرهای ناشی از این بیماری، در کشورهای کم درآمد یا دارای درآمد متوسط رخ می دهد. از طرفی بر اساس مطالعات صورت گرفته این بیماری ها در جهان و به ویژه ایران به شدت در حال افزایش هستند. لذا توسعه شیوه های پیشگیری و درمان بیماری های قلبی عروقی بسیار ضروری است. مرتضی محمودی، مجری این طرح تحقیقاتی گفت: در این پژوهش تلاش شده تا نانوساختارهایی بسازیم که منجر به ترمیم بافت های آسیب دیده قلب پس از بروز سکته ی قلبی شوند. وی افزود: نیمی از مرگ و میرهایی که در اثر بیماری های قلبی عروقی اتفاق می افتد، ناشی از سکته قلبی است و این سکته زمانی رخ می دهد که بر اثر انسداد رگ های قلب، خون رسانی به بخشی از قلب متوقف شده و طی آن سلول های قلبی آسیب می بینند. ازآنجا که رشد و ترمیم سلول های قلب انسان تنها در دوران جنینی و نوزادی انجام می شود، لذا عارضه سکته قلبی می تواند باعث کاهش تدریجی عملکرد قلب شده و در نهایت منجر به مرگ بیمار شود. به همین دلیل ضروریست که ناحیه ی آسیب دیده در کمترین زمان ممکن ترمیم شود. محمودی خاطرنشان کرد: طی تحقیقات صورت گرفته در این پژوهش، مشخص شده که پروتئینی موسوم به FSTL۱ نقش مهمی را در رشد و ترمیم بافت میوکاردیومی بازی می کند. به گفته وی، بافت میوکاردیوم، مهم ترین بافت آسیب دیده قلب پس از رخ دادن سکته است؛ لذا جهت درمان این بافت لازم است که پروتئین FSTL۱ در محل آسیب دیده حضور داشته باشد. اما مقدار این پروتئین پس از بروز سکته به شدت کاهش می یابد. وی ادامه داد:همچنین چنانچه این پروتئین به صورت طبیعی یا حتی از طریق دستکاری های ژنتیکی در بافت میوکاردیوم تولید شوند، باز هم نمی تواند رشد و ترمیم بافت میوکاردیوم آسیب دیده را به خوبی القا کند. به گفته محمودی، جهت رفع این نقص، در این طرح داربست های کلاژنی با ساختار نانورشته ای حاوی پروتئین FSTL۱ ساخته شدند که دارای خواص فیزیکی و مکانیکی (Elasticity and Stiffness) شبیه میوکاردیوم جنینی هستند. به عبارتی این داربست ها می توانند از طریق تحریک مهاجرت سلولی و رگ زایی باعث بهبود میوکاردیوم آسیب دیده شوند. وی یادآورشد: نمونه های آزمایشگاهی سنتز شده (به روش Plastic Compression ) بر روی مدل های حیوانی (موش و خوک) مورد آزمایش قرار گرفته اند که نتایج آن حاکی از بازیابی قابل توجه عملکرد قلب بوده است. این تحقیقات حاصل تلاش های دکتر مرتضی محمودی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و همکارانش است که نتایج آن در مجله NATURE (جلد ۵۲۵، سال ۲۰۱۵، صفحات ۴۷۹ تا ۴۸۵) به چاپ رسیده است.


دیدگاه

تازه ها

آخرین اخبار

پربازدیدترین ها

تبلیغات