Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 184188
تاریخ انتشار : 21 خرداد 1395 13:44
تعداد مشاهدات : 314

این جمع به گروه نق معروف شد / دكتر محمدرضا قندي

ايشان براي اين منظور عبارت نق زدن را به كار مي بردند. اسم اين گروه بعدها به گروه نق معروف شد.

«ما 12 نفر بوديم كه جلسات منظمي با ايشان داشتيم. اسامي اين افراد در كتاب «سيره شهيد رجايي» ذكر شده است. البته مي توان به چند اسم از جمله آقايان سيدمحمد صدر، معاون فعلي وزارت امورخارجه، دكتر سيامك نژاد، مديرعامل پخش هجرت، مهندس عزيزي، رئيس دفتر شهيد رجايي، فخرالدين دانش، معاون وزير علوم، محمد دوايي، معاون سازمان ميراث فرهنگي، محمد رفيعي، مديركل مخابرات و محسن چيني فروشان مديرعامل كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان اشاره كنم.

شهيد رجايي قبل از اين كه در زمان طاغوت به زندان بروند، در مدرسه علوي معلم ما بودند به همين لحاظ چه در زمان رياست جمهوري و چه در زمان نخست وزيري، به ما مي گفتند كه هر از چندگاهي پيش من بياييد و مسائلي را كه در جامعه اتفاق مي افتد و ممكن است مسئولان دفتر بنا به دلايلي به من نگويند، اطلاع بدهيد. جالب آن كه ايشان براي اين منظور عبارت «نق زدن» را به كار مي بردند و به اصطلاح مي گفت كه به من نق بزنيد!

اسم اين گروه بعدها به «گروه نق» معروف شد. اين مسئله نشان مي دهد كه آن شهيد بزرگوار علاقه داشت كه مطالب و گزارش ها جداي از كانال هاي رسمي به ايشان رسانده شود. اين مسئله از طرف ديگر نشان دهنده توجه ايشان به جوانان و نسل جوان بود؛ چون آن موقع ما دانشجو بوديم و حداكثر 26 سال داشتيم و به هرحال از رفتارهاي ايشان خيلي مطالب  مي آموختيم.

وقتي ايشان نخست وزير بود ما به منزل ايشان مي رفتيم. زمستان بود مشاهده مي كرديم بخاري منزل روشن نيست علت را كه جويا مي شديم اظهار مي كرد كه چون مردم در اين ايام مشكل نفت دارند و نفت به راحتي پيدا نمي شود ما بايد به فكر آنها باشيم و سرما را لمس كنيم و در آخر جلسه كه دم در خداحافظي مي كرد مي گفت: براي دفعه بعد يك كيلو خرما بخريد بياوريد تا گرم شويم! اواخر دوره رياست جمهوري ايشان كه ترورها زياد شده بود، حضرت امام (ره) تردد زياد مسئولان را ممنوع كرده بودند؛ بنابراين ايشان كمتر از محوطه رياست جمهوري خارج مي شدند يك بار كه خانم و فرزند ايشان آقا كمال براي ديدار ايشان آمده بودند، وقتي مي خواستند برگردند راننده خيلي اصرار مي كند كه آنها را با ماشين رياست جمهوري برساند، شهيد رجايي اجازه نمي دهد و مي گويد كه خودشان مي روند و در جواب راننده كه اصرار مي كرد مي گفت اين اتومبيل ها مخصوص رئيس جمهور است نه زن رئيس جمهور.!

ايشان به مفهوم واقعي كلمه مردم دوست بود و دغدغه مردم را داشت. خودش بارها اظهار مي كرد كه مقلد امام (ره) هست و يك متدين واقعي بود. آخرين جلسه با ايشان يك روز پنج شنبه بود؛ همين 12 نفر رفته بوديم و با ايشان مشورت مي كرديم ايشان نظرات تك تك  ما را مي پرسيد. حتي نماز مغرب و عشا كه شد ايشان جلو ايستادند و ما به ايشان اقتدا كرديم، به ياد دارم كه در سجده آخر نماز اين جمله معروف امام حسين (ع) را ذكر كرد؛ الهي رضاً برضائك و تسليماً لامرك لامعبود سواك يا غياث المستغيثين.

بعداز نماز به ما گفت كجا مي رويد؟ گفتيم: دعاي كميل. ايشان ابراز تمايل كردند كه با ما بيايد ولي ما متذكر شديم كه حضرت امام (ره) قدغن كرده كه شما بيرون بياييد و به مصلحت نيست اما ايشان گفتند: حاضرم با لباس مبدل و با شال گردن و روي پوشيده بيايم چراكه دعاي كميل را خيلي دوست دارم. ايشان در واقع از آبرو و همه چيز خود براي  اسلام و انقلاب اسلامي مايه گذاشت و تا توان داشت براي نظام و مردم كار مي كرد يادم مي آيد يك روز يكي از دوستان به ايشان گفت: خسته نباشي آن شهيد در جواب گفت: كسي كه براي خدا كار كند خسته نمي شود.»




نظر شما



نمایش غیر عمومی